Archiwa: Wpisy Małego Przeglądu

Tego dnia Korczakowcy zaczęli zabawę od wybrania dla siebie najbardziej odpowiednich zajęć warsztatowych. Mieli do wyboru:

-Warsztaty przyrodnicze czyli poznawanie natury np. rozróżnianie gatunków drzew itp.

-Warsztaty dziennikarskie polegające na doskonaleniu języka nie tylko pisanego, ale też mówionego i tworzeniu obozowej gazetki MP Ekstra.

– Warsztaty filozoficzno-filmowe zajmujące się tematami i dyskusjami dotyczącymi filozofii. Pomysły i inspiracje czerpane są z filmów.

– Warsztaty fotograficzne, gdzie uczestnicy zapoznają się z zasadami wykonania dobrego zdjęcia i dowiedzą się jak zrobić niesamowite ujęcie.

-Warsztaty traperskie – najlepsze dla osób kochających klimaty wojskowe. Nie zabraknie na nich czołgania, musztry, pompek.

– Warsztaty języka migowego – można się tam nauczyć podstaw migania, uczestnicy będą się mogli pochwalić opanowaniem alfabetu i wielu popularnych zwrotów i słów.

– Warsztaty improwizacji przeznaczone dla osób, które chcą doskonalić swoje umiejętności aktorskie oraz dla tych, którzy chcą zacząć otwierać się na świat i ludzi.

– Warsztaty manualne, które można nazwać zręcznościowymi polegające na tworzeniu pięknych rzeczy z desek, gwoździ i włóczki.

– Warsztaty plastyczno – kreatywne, idealne dla artystów, którzy godzinami rysują w namiocie. Na każdych zajęciach powstają coraz ciekawsze prace.

Kiedy każdy wybrał już coś dla siebie rozpoczęły się pierwsze zajęcia.

Popołudnie upłynęło na przygotowaniach i próbach do Bajkolandii. Przegląd naszych przedstawień rozpoczął się o godzinie 21.30 w stołówce.

Bajkolandii wzięły udział wszystkie zastępy, które przygotowywały się w duetach. Pierwsze miejsce zajęły zastępy 6 i 17 z bajką pod tytułem „Poza granicami kolorowani”. Drugą nagrodę otrzymały zastępy 1 i 18 za bajkę „ Książę i szafa”. Trzecie miejsce przypadło zastępom 8 i 12 za bajkę „ Gliniane serduszko ”. Nie możemy też zapomnieć o wyróżnieniach. Zdobyły je zastępy 9 i 10 za bajkę „ On” oraz 5 i 14 za przedstawienie” Na końcu Internetu”. Bardzo dobrze wypadły też pozostałe zastępy. Były to:

Zastępy 3 i 10 – „ Szklana klamerka”, 4 i 13 – „ O najdłuższych zaplątanych lampkach choinkowych”, 2 i 16 – „ O wiecznie brudnych skarpetkach”, 7 i 15 – „ Porcelanowa laleczka”.

Bajkolandia była jednym z ciekawszych programów obozowych jak dotąd. Przyniosła nam wiele śmiechu, ale też wyciągnęliśmy z bajek sporo nauki. Każdy z nas mocno się zaangażował w to zadanie i włożył tam mnóstwo serca. Można było puścić wodze fantazji, było to nawet bardzo wskazane. Myślę, że wszyscy bawili się świetnie bez względu na swoje aktorskie umiejętności. Mówiąc krótko – było superbajecznie!

Zastęp IV

We wtorek jak zwykle wstaliśmy o 8.00. Okazało się to nie lada wyzwaniem, gdyż nie zdążyliśmy jeszcze przyzwyczaić do takiego wczesnej pobudki. Później poszliśmy na zaprawę, na której Ario wycisnął z nas siódme poty. Natychmiast po apelu i śniadaniu zaczęliśmy pisać scenariusze na Bajkolandię, będące rozwinięciem wcześniej wylosowanych tematów. Pokaz naszych przedstawień nastąpi w środę. Po tym intelektualnym wysiłku zregenerowaliśmy się jedząc pyszny obiadek i polegując na ciszy. Zadanie na popołudnie to przygotowanie prezentacji członków zastępu. Miliony pomysłów wpadły Korczakowcom do głów – zaczęły się intensywne przygotowania. Powstawały piosenki, wierszyki, skecze i plakaty. Kiedy przygotowania dobiegły końca, zostało jeszcze kilka chwil wolnego czasu, który wykorzystaliśmy w różny sposób – kąpiąc się w jeziorze, grając w piłkę lub po prostu rozmawiając. Nadeszła pora kolacji. Po niej rozpoczęły się ostateczne próby, charakteryzacje, przebieranki. Przedstawianie zastępów zaczęło się o godzinie 20.30. Prezentowaliśmy się kolejno, a nasze wysiłki oceniało jury złożone z instruktorów. My przedstawiałyśmy siebie i swoje talenty w postaci skeczu. MamTalentKropkaNie był krótkim talent – show, w którym humorystycznie pokazywałyśmy nasze pasje. Nie obyło się bez pomyłek i utrudnień, ale mimo to chyba nam nieźle wyszło, ponieważ zajęłyśmy drugie miejsce! Pierwszą nagrodę zdobył zastęp XVII, który przedstawił historię kolorowych sztućców, trzecia przypadła zastępom I i IX. Po ogłoszeniu wyników jeszcze chwilę pośpiewaliśmy, a potem poszliśmy spać.

 Zastęp III

Jeszcze nigdy chyba prezentacje zastępów nie wypadły tak imponująco. Większość zastępów uruchomiła wszystkie swoje talenty, dzięki czemu powstały mini – spektakle pełne inteligentnego, czasem absurdalnego humoru, dowcipne, zaskakujące przewrotnością i nietuzinkowe. Zabawa była świetna, a różnice w zdobytej punktacji niewielkie. Gratulujemy!

kadra

Dzień zaczął się jak zwykle poranną rutyną czyli pobudka, zaprawa ,apel oraz pyszne śniadanie .Następnie było budowanie, urządzanie i porządkowanie naszej bazy. Nasze zadanie to sprzątanie Cyrku, tworzenie plakatu do redakcji Małego Przeglądu i zbieranie patyków i gałęzi – pozostałości po pracach leśnych drwali. Wszystko zostało wykonane przez kilka drużyn wybranych przez druhów. Zamieniło się to w fajną zabawę, ponieważ chłopak, który ciągnął wózek na patyki, zabierał wszystkich po drodze na swój „powóz”- powstała taka jakby komunikacja leśno – korczakowska. Kiedy jedni skończyli, pomagali innym .Potem zostało trochę czasu, więc bawiliśmy się wózkiem. W czasie wolnym przed obiadem jedni siedzieli w swoich namiotach, drudzy odwiedzali się nawzajem, jeszcze inni korzystali z kąpieliska i boisk sportowych .Woda w jeziorze lekko chłodnawa, właściwie przyjemnie orzeźwiająca.

Julia Pabich, Wiktoria Huray

Popołudnie rozpoczęliśmy biegiem po Korczakowie. Polegał on na tym, że na boisku rozłożono planszę w kształcie ślimaka z numerami 1 – 32. Trzeba było odpowiadać na pytania – za każdą poprawną odpowiedź przesuwaliśmy się o 2 pola do przodu, za złą trzeba było czekać jakiś czas, a potem przejść tylko 1 pole. Można też było korzystać z podpowiedzi, by odgadnąć hasło z koperty, ale wtedy też przesuwaliśmy się tylko o 1 pole. Każdy zastęp wybierał lidera, który otrzymywał wskazówkę od dh Gosi, dokąd się udać. Po krótkiej chwili byliśmy już wyznaczonym miejscu i musieliśmy znaleźć kopertę z pytaniem. Nie było to łatwe, bo koperty były dobrze ukryte, a pytania trudne. Zabawa zakończyła się, gdy 3 pierwsze drużyny dotarły do mety.

Marta Czyżyńska, Janeczka Frąckowiak

Po kolacji mieliśmy trochę wolnego. Potem, o godzinie 21, wszyscy wyszliśmy przed namioty na zbiórkę i udaliśmy się do kręgu na pośpiewajkę, podczas której odbyła się dyskusja na temat tegorocznego hasła obozu: „Słuchaj, aby zrozumieć”. Okazała się ona jednak wcześniej zaplanowanym „przedstawieniem”, w którym wzięły udział wyznaczone osoby, by pokazać nam, jak może wyglądać rozmowa, gdy jeden drugiego nie słucha i nie szanuje. Potem przeszliśmy pod pomnik Korczaka, gdzie odbyło się oficjalne otwarcie obozu i dostaliśmy chusty przy akompaniamencie gitar naszych muzyków. Prowadzeni przez pochodnie wróciliśmy do Kręgu na pośpiewajkę, gdzie pierwszy raz w tym roku rozpalono ognisko. Po jakimś czasie stanęliśmy stanęliśmy w kręgu. Potem część z nas poszła się myć i spać, a inni zostali na drugim programie czyli dalszej części pośpiewajki. Siedzieli tak i śpiewali przy ognisku aż do północy,

Dzień był dla nas ciekawy i udany.

 Jagoda Dąbrowska, Ania Żelazna

Zastęp II

Turnus pierwszy wystartował. Uczestnicy stawili się tłumnie i wypełnili swą radosną obecnością dotychczasową pustkę i ciszę. Większość wróciła tu jak do domu, tylko niektórzy po raz pierwszy wydeptują obozowe ścieżki. Jedni i drudzy wspólnie napiszą kolejny korczakowski rozdział. Jaki będzie? Zobaczymy…

Rozpoczynamy korczakowską przygodę! Od godziny 10 do 14 zjeżdżali się obozowicze. Jak co roku było trochę zamieszania przy zakwaterowaniu, ale po pysznym obiedzie (grochowa pierwszego dnia to już tradycja :)) wszyscy byli szczęśliwie ulokowani i rozpakowani. Po ciszy poobiedniej udaliśmy się do stołówki gdzie pośrednictwem dh. Avy przypomnieliśmy sobie zasady panujące w Korczakowie. Po godzinie 17 rozpoczęły się zajęcia integracyjne, gdzie mieliśmy szansę lepiej się poznać. Poznaliśmy swoje imiona, graliśmy w „Klaskando”, „Kotka i myszkę” i brawurowo poprowadzonego przez Ario „Ponny’ego”. Dzień zakończyliśmy pośpiewajką. Słysząc „Ogniobranie” znów poczuliśmy się jak w domu.

Zastęp I

Poznajecie te miejsca? Wygnieciony placyk z krzakami w tle – to tu stała Komenda. Las z prostokątnymi śladami okopów to nic innego, jak (tegoroczny) podobóz dziewczyn. Korzonek bez dachu, stołówka bez stołówki… Dwa turnusy, razem 5 tygodni. Niektórzy z nas siedzieli w Lesie nieprzerwanie od 19 czerwca! Rozstawianie przed i zwijanie po obozie. Z godziny na godzinę Korczakowo pustoszeje. Dużo pracy kosztuje, żeby wszystko wywieźć i zostawić po sobie pusty i czysty las. W połowie czerwca znów przyjedziemy, żeby materializować Korczakowo 2016. Zostało tylko 10 miesięcy, odliczanie rozpoczęte!
Przy innym ogniu, w inną noc do zobaczenia znów!

PS. Tylko jezioro takie samo.

ROZMOWA Z DH KASIĄ MĄDRY

Oskar: Jak zapoznałaś się z Korczakowem?

Dh. Kasia: Powiedziała mi o nim uczennica mamy ze szkoły.

Oskar: Kiedy pierwszy raz zostałaś druhną?

Dh. Kasia: Właśnie w tym roku, na tym turnusie. Jestem z siebie dumna, że udało mi się zdobyć takie stanowisko. Czuję się bardzo dojrzale pełniąc tę funkcję.

Oskar: Dlaczego druhno pojechałaś na młodszy turnus?

Dh. Kasia: Bardzo lubię przebywać w tym miejscu w Korczakowie ze względu na ludzi i otoczenie. Na poprzednim turnusie byłam uczestniczką, a teraz pracuję jako wolontariuszka. Nikt mi, podobnie jak innym druhom, nie płaci za bycie tutaj – po prostu to uwielbiam.

Oskar: Czy druhna jest gotowa mieć swój zastęp?

Dh. Kasia: Oczywiście! Jestem gotowa i najchętniej już w tym momencie opiekowałabym się jakimś zastępem.

Oskar: Jaka piosenka spodobała się Tobie na FPN – nie?

Dh. Kasia: Oczywiście Johny! To była bardzo ciekawa piosenka.

Dzień Patrona to dzień przyglądania się z bliska technikom pedagogicznym, jakie Korczak wprowadzał w swoich sierocińcach i jakie funkcjonują dziś w Korczakowie, zmodyfikowane i zaadoptowane do współczesnych potrzeb przez Szefa. Obozowa gazetka to także forma pracy z dziećmi, dlatego dziś wszyscy bawili się w redaktorów. Oto niektóre efekty.

KONCERT DH MŁODEGO

26 lipca odbył się Koncert w Korzonku prowadzony i przygotowany przez dh Młodego. Koncert obudził w nas na nowo marzenia. Każdy, słuchając, znalazł się w swoim własnym, odmiennym świecie. Zapatrzeni w płomień świeczki słuchaliśmy wyjątkowej muzyki. Druh Młody przed każdym utworem opowiadał jego historię, przez co mogliśmy wczuć się w jego klimat. Każda piosenka wywoływała inne niesamowite wrażenia. Niektóre piosenki były smutne, niektóre wesołe. Każdy czuł coś innego. Ten koncert wywarł na nas ogromne wrażenie. Będziemy wyczekiwać kolejnych ze zniecierpliwieniem.

Mikołaj z 11 i Martyna z 2

WARTA NOCNA

Warta nocna polega na tym, że siedzi się w wartowni od godziny 22-giej do północy, a druga zmiana od północy do godziny 2-giej. Od czasu do czasu trzeba chodzić pomiędzy namiotami wzdłuż obozowych alejek. Warta sama w sobie jest ciekawa. Druhowie, którzy mają nocną wartę pilnują nas, a potem sami siedzą do 7 rano. Na warcie można sobie zrobić coś do jedzenia. Warta pomaga druhom.

Ewa Zdyb i Aniela Wojewoda

KRĄG

Krąg to bardzo ważne miejsce ponieważ odbywa się m ognisko, apele, czasem zbiórki na zajęcia. W kręgu jest także przekazywana Iskierka. Wieczorem, podczas ogniska, odczytywana jest Księga „Dziękuję, przepraszam”. Na apelu porannym i wieczornym jest wciągana i spuszczana flaga i jest to wyróżnienia dla osoby do tego wyznaczonej. Wieczorem odbywa się ognisko, na którym śpiewamy piosenki.

Marta, Ola, Tymek, Mikołaj

RELACJA Z FPN-U

Przez 2 dni przygotowywaliśmy się do Festiwalu Piosenki Naszej. Na Festiwalu jest bardzo ciekawie i jest dużo piosenek. Nagrodę od publiczności dostał zasęp 14-sty za piosenkę „Johnny”. Wszyscy ją teraz chętnie śpiewamy. Wyróżnienie dostał zastęp 5-ty, 3-cie miejsce zdobył zastęp 13-sty, drugie zastęp zapomnieliśmy który, a pierwsze zastęp drugi. Nasz zastęp czyli dziesiątka napisał piosenkę „Banana song”, która była bardzo zabawna i publiczność śpiewała refren razem z nami.

Przemek i Franek

BITWA O DROGĘ

 Rano obudziła nas cicha muzyka i lekki powiew wiatru. Jak zwykle potem odbyła się zaprawa, czyli bieganie lub pływanie. Przed śniadaniem był apel, na którym dowiedzieliśmy się, że w południe czeka nas bitwa o drogę. Przed zbiórką wszyscy psikaliśmy się preparatami na komary i kleszcze, a potem wyruszyliśmy do lasu. Szliśmy przez błotne tereny, więc gdy dotarliśmy na miejsce nasze buty były już brudne. Druhowie podzielili nas na dwie drużyny i objaśnili zasady zabawy. Rozpoczęła się bitwa o drogę. Zasady są proste – drużyna z opaskami starając się nie być złapaną musi odebrać flagę przeciwnikom i odwrotnie. Rozpoczęła się gra. W lesie było pełno kłujących krzaków i wysokiej trawy, a pomimo tego większość ludzi i tak się przez nie przeciskała. Jedni łapali drugich i prowadzili do swojej bazy, a inni pilnowali by nikt nie zabrał flagi. Później do gry przyłączyli się druhowie, więc stała się ona trudniejsza. Po dwóch godzinach przedzierania się przez chaszcze, biegania i uciekania wszyscy zmęczeni wróciliśmy do obozu. Niektórzy poszli spać, ale większość słysząc dobrą wiadomość o otwarciu kąpieliska właśnie tam się udała. Naszym zdaniem najlepszym wydarzeniem w tegorocznym Korczakowie była BITWA O DROGĘ.

Podpisano: Martyna Wierucka, Paulina Kaszuba, Zuza Smykaj, Natalia Terakowska, Wiktoria Kuś      

 Wczoraj obchodziliśmy Dzień Patrona, poświęcony Januszowi Korczakowi, jego metodom wychowawczym i temu, jak są one wykorzystywane w Korczakowie. Był to bardzo ciekawy dzień, myślę, że również dla dzieciaków.

Rano zastępowi wszystkich zastępów losowali jeden cytat Janusza Korczaka. Zadaniem zastępów było przygotowanie interpretacji danej myśli, by zaprezentować wynik ich pracy wieczorem. Uczestnicy szykowali się całe przedpołudnie. Możliwe było ułożenie jakiejś scenki, stworzenie plakatu lub teatru cieni. Niektóre wylosowane cytaty nie były łatwe do całkowitego zrozumienia, ale z pomocą opiekunów zastępy od razu wzięły się do pracy i bardzo starały się zrobić coś ciekawego. Mnie też sprawiło przyjemność patrzenie, jak starają się zrozumieć i zinterpretować. Zawsze lubiłem to zadanie, bo bardzo podobają mi się cytaty Korczaka. Wspaniale jest obserwować, jak ich treść dociera do młodych ludzi.

Po południu odbyły się prezentacje technik wychowawczych naszego patrona. W różnych miejscach opowiadaliśmy o nich obozowiczom oraz mówiliśmy, jak są one przeniesione do Korczakowa oraz dlaczego właściwie to robimy. W każdym punkcie dzieci musiały wykonać także pewne ciekawe zadanie, np. zaprojektować pocztówkę, taką, jakich Stary Doktor używał w swoim Domu Sierot. Ja, razem z druhną Gazelą, miałem punkt o Małym Przeglądzie. Opowiadaliśmy o tym, co to takiego, skąd się tak naprawdę wziął i dlaczego to funkcjonuje. Daliśmy również każdej grupie zadanie do wykonania: mieli napisać artykuł o dowolnej tematyce, np. o jakimś wydarzeniu, która miało miejsce w Korczakowie, mogli zrobić krzyżówkę lub przeprowadzić wywiad z kimś na obozie. Wyniki tych prac możecie zobaczyć na naszej stronie internetowej, gdzie umieszczone zostały te artykuły. Myślę, że po tych prezentacjach uczestnicy wiele sobie uświadomili i zrozumieli niektóre zwyczaje, którym tu hołdujemy.

Kiedy obozowicze poznali już fundamentalne zasady i idee, które tu kultywujemy, nastąpiła przerwa. Po kolacji, około godziny 20:20 rozpoczął się kolejny program wieczorny- Wieczór Patrona. W kręgu ogniskowym zaprezentowane zostały przygotowane przez zastępy interpretacje myśli Korczaka. Większość z nich stanowiły krótkie scenki, jedynie zastęp, którym się opiekuję, XII, zaprojektował plakat. Muszę napisać, że podobało mi się to, w jaki sposób dzieci zrozumiały treść cytatów. Sporo pomysłów było ciekawych i widać było, że prawie wszyscy wzięli zadanie na poważnie i się przyłożyli. Kiedy prezentacje dobiegły końca, zaśpiewaliśmy kilka piosenek przy ognisku. Te ostatnie były coraz bardziej nastrojowe, wyciszające, przygotowywały do tego, co czekało uczestników na placu pod Pomnikiem. Podczas ostatniej piosenki, którą było „Ogniobranie”, czterech druhów podeszło z pochodniami do ogniska i je zapaliło. Dało to naprawdę świetny efekt, zrobili to w idealny sposób i w idealnym momencie, mam nadzieję, że chociaż część osób zrozumiało nawiązanie. Prowadzeni przez osoby trzymające pochodnie, wszyscy przeszli na plac pod Pomnikiem Janusza Korczaka, na którym zawieszone zostało zdjęcie naszego zmarłego rok temu Szefa. Ten moment dnia był chyba najważniejszy , być może nawet najważniejszy dla całego tegorocznego obozu . Myślę, że wielu uczestników stojąc pod Pomnikiem tego wieczoru zrozumiało istotę tego wszystkiego, co się dzieje na obozie, to, na czym wszystkim Korczakowcom zależy i ujrzeli to, co chcemy osiągnąć. Budowanie lepszej przyszłości, trwałe powiązanie z przeszłością, z wyjątkowym człowiekiem, który „wybrał śmierć, choć kto wie, bo może wybrał miłość”, jak losy jednego człowieka mogą wpłynąć na cały świat, okrucieństwo wojny. To wszystko zostało ukazane w subtelny sposób wierszami, czytanymi przez uczestników, piosenkami, granymi na gitarach i śpiewanymi, teatrem cieni, patronkami (czyli pamiątkowymi kartkami z jakąś ważną sentencją dot. Korczaka i Korczakowców) pod Pomnikiem.

Może aby nie ukazywać wszystkiego z jednej tylko strony, napiszę o tym , czego mi brakowało. Brakowało mi spokoju ze strony instruktorów. Ciepłych słów. Łagodności. Szefa. Opanowania, jakie ze sobą niósł. Jako że jestem w tym roku w kadrze, zobaczyłem wszystko od innej strony. Całe przygotowania, stres wśród organizatorów i chęć zrobienia wszystkiego bez zarzutu idealnie. Tego dnia bardzo zmieszało się w moich oczach to, co było i to, co jest nowe, teraźniejsze. Był to bardzo ważny dzień, szczególnie dla kadry.

Gdy wszystkim zostały rozdane już patronki, uczestnicy przeszli do Kręgu, gdzie zastępami byli wywoływani na wartę pod Pomnikiem. Bardzo się cieszę, że przy ognisku usłyszałem piosenkę „Rzeka”.

Maurycy Greczko

Czy wyjście do Ośna ma sens? Dlaczego w ogóle tam chodzimy? Ano dlatego, że to bardzo ładne miasteczko z ciekawą historią i dlatego, że zdecydowana większość obozowiczów bardzo chce tam pójść. Niestety, średnio interesuje ich oglądanie średniowiecznych pozostałości, zabytkowych murów i baszt, kaplicy czy muzeum. Celem wyprawy staje się odwiedzenie sklepów i lokalnej pizzerii. Być może informacje, które chcemy dzieciom przekazać, choćby w pigułce, aby miały pojęcie, gdzie były, trzeba by inaczej opakować, bardziej atrakcyjnie, intrygująco. Musimy nad tym popracować, aby pełne siatki nie były jedynym bagażem z tej wycieczki…A póki co, całe szczęście, że mamy niezawodnego Pana Jurka. Obozowicze robią takie zakupy, jakby zamierzali spędzić w Korczakowie jeszcze 2 lata i to bez pomocy pań kucharek. Pan Jurek tradycyjnie podjeżdża pod ratusz i gościnnie otwiera klapę bagażnika swego czerwonego auta. Dzieciaki z ulgą wrzucają tam swoje torby, siatki, plecaki, i już bez obciążenia ruszają w drogę powrotną. Zdecydowana większość wraca uśmiechnięta, wesoła, rozgadana. Kilkoro jednak podsumowuje dzień jako nudny. Nic się nie działo…Podobnie sprawy się mają z innymi zajęciami. Jedni mogliby codziennie grać w podchody, inni śpiewać albo rysować. Choć w Korczakowie oferta zajęć jest szeroka, nie zawsze da się uszczęśliwić wszystkich. Czasem trzeba iść za tym, co proponuje rozkaz dnia. Może się jednak zdarzyć, że nawet na siłę podjęta aktywność niespodziewanie przyniesie satysfakcję. Tak jak było z Kubą, przekonanym, że lubi tylko muzykę techno, który na koncercie w Korzonku uświadomił sobie, że poezja śpiewana też go porusza, podoba mu się, tylko nikt wcześniej mu jej nie podsunął. A wyjście do Ośna, z pozoru dla niektórych nudne, może być przecież okazją do pogaduszek z koleżanką, na które kiedy indziej nie ma czasu, na załatwienie sprawy z instruktorem, rozwiązanie problemu w zastępie, na wymyślenie piosenki, po prostu na fajne pobycie razem. Dlatego także ma sens.

KADRA

KOROWISKO

Wczorajszego wieczoru odbyło się Korowisko. W jury zasiedli: dh Pielęgniarka Mariola, dh Młody i dh Iwonka. Impreza odbyła się w stołówce. Oprawa wizualna była świetna. Wyróżnienie zdobyła Katia, która rysowała przy dźwiękach piosenki „ What a wanderfull world”. Trzecie miejsce zdobył zastęp 13-ty, drugie zastęp 14-sty, a pierwsze zastęp 4-ty. Gratulujemy!

Oliwia Chilińska i Agnieszka Pajdak

Mój zastęp wybrał piosenkę „Lustro”. Najpierw wymyśliłyśmy 3 różne wersje, ale żadnej z nich nie wybrałyśmy. W dzień Korowiska wpadłyśmy na nowy pomysł. Tę wersję wybrałyśmy do przedstawienia. Według mnie nasz występ był super! Zawiodłam się trochę, że niczego nie zdobyłyśmy, ale trudno…Wszystkie występy były świetne i gratuluję zwycięzcom.

Julia z zastępu 1

Yesterday we had a concert Korowisko. We had to make a parody of a song. We got a song from the movie The Lion King – Hakuna matata. And it turned out to be a lot of fun while making it, and we won first place. On the stage we felt very open because we felt a friendly atmosphere. We felt very happy that we got to communicate with the atmosphere. We really liked all of the other kids songs and scenes.

Tent 4

 Wczoraj było Korowisko. Naszym zadaniem było zrobić parodię piosenki. Trafił nam się utwór z filmu „Król lew” – „Hakuna matata”. Podczas przygotowań miałyśmy mnóstwo zabawy, a w całej imprezie zajęłyśmy pierwsze miejsce. Na scenie czułyśmy się bardzo swobodnie, bo dało się wyczuć przyjazną atmosferę. Byliśmy szczęśliwe i współgrałyśmy z nastrojem. Podobały nam się występy innych zastępów.

 Zastęp 4

Poniedziałek tradycyjnie rozpoczęliśmy od zaprawy porannej, po której rozbudzeni udaliśmy się na apel. Następnie, po sytym śniadaniu, ze względu na niesprzyjającą pogodę, oglądaliśmy drugą część Minionków. Seans okazał się fajną rozrywką. Niestety, nasz kolega Maciek nie mógł uczestniczyć w zajęciach, ponieważ padł ofiara nieszczęsnego obozowego wirusa. Po filmie wszystkie zastępy rozpoczęły przygotowania do Korowiska – wylosowały swoje piosenki i konstruowały rekwizyty. Po obiedzie, na którym skosztowaliśmy słynnego białego barszczu, udaliśmy się na Dzień Ukraiński, przygotowany przez grupę z Ukrainy. Najciekawszym dla nas punktem programu było strzelanie z łuku. Pomiędzy zajęciami ochoczo korzystaliśmy z portu i kąpieliska. Dzień zakończyliśmy pośpiewają przy ognisku, a dla chętnych odbył się Koncert w Korzonku – śpiewał i grał dh Wołodia z Ukrainy. Koncert ten był bardzo fajny.

Zastęp 13

Dzisiaj, kiedy rano wstałyśmy, musiałyśmy szybko się ogarnąć, żeby zdążyć na zbiórkę i apel poranny. Zjadłyśmy szybko śniadanie i poszłyśmy pod bramę na zbiórkę do kościoła. Następnie razem z grupką innych uczestników obozu i druhów wyruszyliśmy w drogę. W drodze do świątyni strasznie wiało, a nie mieliśmy dużo czasu, bo musieliśmy zdążyć na 10.00. Kościół okazał się bardzo mały, ale msza była interesująca i wszyscy się zmieściliśmy.

Kiedy wróciliśmy do obozu, była chwila przerwy, a następnie zabawy integracyjne aż do pory obiadowej. Po obiedzie odbyły się warsztaty, takie jak karate, plastyka, teatralno-improwizacyjne itp. My wybrałyśmy się na teatralno-improwizacyjne. Na początku zajęć poznaliśmy się wszyscy lepiej, a następnie graliśmy w różne gry i zabawy.

Dzień zakończyliśmy wspólnym śpiewaniem przy ognisku i pokazem zdjęć zrobionych przez druhów. Zobaczyliśmy też, jak wygląda nasza strona internetowa i Mały Przegląd.

Wiktoria i Julka z zastępu pierwszego.

Yesterday it was a very rainy morning and we are very thankful for the guys that helped us. They dug holes around the tent so it won’t leak in to the tent, they took the logs that could have been struck by lightning and they kept us all safe. Later we had the Olimpiada. We played a lot of different and fun games, like running through obstacles, trying to throw the ball into the ring, trying to hit the scores, throwing rocks into holes, trying to throw a ring on to a stick. We had a lot of fun and hope we will have this kind of Olimpiada again. After the Olimpiada everything went by schedule. But after the campfire we had a concert with candils. We listening to music that makes us feel better and help us to think about ourselves. Then later before bed Alan and Ilia thought they saw a ghost, but it turned out to be our friend that wanted to scare us. It was a great and fun day. Thank you.

Ilia, Alan and Katja from Ukraine.

Wczorajszy poranek był bardzo deszczowy i jesteśmy szczerze wdzięczni druhom, którzy nam pomogli. Wykopali rowy dookoła namiotu, żeby woda nie wlewała się do środka, a także uprzątnęli kłody, które mogłyby przyciągać pioruny i sprawili, że byliśmy bezpieczni. Potem mieliśmy Olimpiadę sportową, podczas której graliśmy w wiele zabawnych gier, np. bieg przez przeszkody, rzucanie piłką przez otwór, rzucanie szyszkami do celu, ringo na butelkę. Świetnie się bawiliśmy i mamy nadzieję, że Olimpiada będzie jeszcze raz. Po tych zajęciach reszta dnia przebiegała według schematu. Niespodzianką było, że po ognisku był koncert w Korzonku ze świeczkami. Słuchaliśmy muzyki, dzięki której poczuliśmy się lepiej i która pozwalała nam pomyśleć nad samymi sobą. Jeszcze przed spaniem Alan i Illia myśleli, że zobaczyli ducha, jednak okazało się, że to jeden z kolegów chciał nas wystraszyć. To był udany dzień pełen zabawy. Dziękujemy.

Ilia, Alan i Katia z Ukrainy

(tłum. dh Młody)

 Tent 15

Yesterday was a very fun day! We had a Olimpiada, and we really liked the idea. On the free time we had a lot of fun, and relaxed. We really like your food here. We had a lot of fun at the bonfire.

From Tent 15

Wczoraj był bardzo zabawny dzień. Mieliśmy Olimpiadę i ten pomysł nam się podobał. W czasie wolnym bawiliśmy się i relaksowaliśmy. Lubimy tutejsze jedzenie. Podoba nam się przy ognisku.

Zastęp 15

(tłum. dh Młody)

Według naszego zastępu dzień był bardzo wyczerpujący lecz ciekawy. Dziś wybraliśmy się do średniowiecznego Ośna lubuskiego. Cała droga mierzyła około 8 km. Owa przeprawa była bardzo męcząca, lecz w ten sposób mogliśmy poprawić kondycję oraz zwiększyć swoją aktywność fizyczną. Kiedy dotarliśmy na miejsce, po paru chwilach ujrzeliśmy stare, zniszczone z powodu upływu czasu obronne mury. Dowiedzieliśmy się też więcej o tej miejscowości i wzbogaciliśmy swoją wiedzę historyczną. Teraz już wiemy do czego służyły różne zabudowania oraz budynki obronne znajdujące na nich. Dzięki naszym wspaniałym obozowym opiekunom, którzy wysłuchali naszych próśb, zrobiliśmy zakupy w supermarkecie. Po powrocie do obozowiska byliśmy niestety już zbyt zmęczeni na dalsze zabawy i gry, ale druhowie od razu znaleźli sposób na spędzenie czasu wolnego ( dużo kąpieli, kajaki, piłka). Po całym bardzo męczącym dniu zjedliśmy jak co dzień pyszną kolację i weszliśmy do śpiworów w ten sposób zakończyliśmy wspaniały dla nas dzień. Na pewno będziemy go miło wspominać.

Zastęp XIV

Wczoraj było bardzo ciekawie, ponieważ jak się obudziliśmy rano i zjedliśmy śniadanie to się szykowaliśmy do wyprawy do Ośna Lubuskiego. Szłyśmy ścieżką wśród łąk i lasów z druhną i uczyłyśmy się piosenki „Hallelujah” (w zasadzie to Aniela nas uczyła) i śpiewałyśmy też naszą piosenkę z FPN. Byliśmy w ciucholandzie, w Biedronce oraz zwiedzaliśmy mury średniowieczne. Jak wróciłyśmy z wyprawy spieszyłyśmy się na naszą wartę na stołówce. Harowałyśmy cały dzień J i miałyśmy też trochę odpoczynku. Popołudniu był bankiet dla zwycięzców FPNu: wygrane trzy miejsca dostały ogromne torty z owocami, wyróżnione miejsca dostały babki a cała reszta pączki – było pysznie. Wieczorem standardowo było ognisko. Dzień był bardzo przyjemny i w ogóle udany pomimo służby kuchennej.

Anielka i Ania z zastępu 6

            Żeby móc oddać w wyborach prezydenckich ważny głos, trzeba mieć ukończone 18 lat. Zatem to do osób pełnoletnich kieruje się plakaty, ulotki, hasła i slogany wyborcze. Rodzice i dziadkowie są atakowani kampanią wyborczą, podczas gdy dzieci „dostają odłamkami”. Od wyborów minęło już kilka tygodni i my, dorośli, dawno przestaliśmy przeżywać przedwyborcze zmagania kandydatów. Żyjemy czym innym. Co innego dzieci – gdy się posłucha, co mówią, „czym” mówią, zdziwić się można bardzo. Potrafią cytować fragmenty piosenek i spotów wyborczych, które dla nas przynależą do czasu przeszłego. Podobnie rzecz ma się z reklamami: proste melodie i rymowane hasła niezauważenie wchodzą w dziecięce umysły, odciskając na nich swój ślad.

            Warto się zastanowić nad tą kwestią, zanim następnym razem posadzi się dziecko przed telewizorem.

Rano jak zawsze obudziła nas muzyka z radia. Potem, jak zawsze, śniadanie. Po śniadaniu mieliśmy próby do FPN-u, czyli Festiwalu Piosenki Naszej. Po dopiero kilku próbach udało nam się opanować naszą piosenkę o bananach. Po próbach wszystkich zastępów odbył się sam festiwal. Zabawa była super.

            Po zakończeniu imprezy poszliśmy do namiotów spać.

Zastęp 10

Jak widać na załączonych obrazkach, nasze tegoroczne koszulki prezentują się bardzo szykownie.

To już ostatni zastęp występujący dziś w konkursie głównym na scenie Amfikoru. Wielkie dzięki dla dha Kaybra za wsparcie muzyczne od całego Korczakowa!

Na wielkiej scenie mała Martyna Bartkowiak. Jury udało się na narady, Martyna umila nam czas przepięknym wykonaniem jednej z piosenek Roberta Kasprzyckiego.

Nasi młodzi instruktorzy umilają nam czas.

Jury już na scenie, emocje rosną…

wyniki :

Wyróżnienia:

-zastępy 4, 5 i 6

Podium:

Miejsce pierwsze zastęp 2

Miejsce drugie zastęp 9

Miejsce trzecie zastęp 13

Nagroda publiczności:

Zastęp 14

GRATULUJEMY!