Archiwa: Wpisy Małego Przeglądu

Another beautiful sunny day. The day began with morning exercise followed by tidying up. We then all gathered for the official assembly, raising of the flag and announcements. From the „circle” we all made our way to breakfast.

The morning activities were geared around preparing the tent-song for the song festival which will be held in the amphitheater tonight. At 12:30 the campers were called to the side of the lake where they were divided into two groups. This was to be a Water-sport’s Event, or as they like to call it, their kind of water Olympics. Lots of fun, various activities (such as filling bottles with mud; throwing the bottles in the water and having the teams search for the bottles in  the murky water; splashing each other – lots of splashing; …). Yes lots of smiles and so good to see the campers having fun. A nice, sunny, heart-warming part of the day.  Lunch time.

After lunch the groups (tents) continued to prepare for the song festival. Later on, each group, one by one, was called to the amphi for a final rehearsal with the microphones and loudspeakers. So much energy is invested in making all the events special and professional and the campers take it all very seriously. We now eagerly await to see and experience the results of the day’s work.

11.07.16

בערב, התחלקנו לסדנאות שבו: הסדנא של הטבע העבירה שתילים של עצים כדי לתגבר את היער באזור המחנה, הסדנא של האומנות הכינה פרח משאווה והסדנא של אימפרוביזציה עסקה ב . בהמשך הערב חלק מחברי המשלחת הבנות והבנים רקדו לצלילי הזומבה והפגינו את כישוריהם בחיוך רב. ולאחר ארוחת הערב  צפינו בגמר היורו בלייב.

בבוקר קמנו ליום חדש, התחלנו את הבוקר עם חימום קצר והמשכנו עם הכנת שירים שקשורים למחנה בעברית, פולנית ואנגלית שיוצגו היום בערב בפסטיבל מיוחד. ולאחר הכנת השירים ותרגול קצר הלכנו לפעילות באגם בשל המזג האוויר החם. הפעילות כללה תחרויות שונות שקשורות למים, קרבות מים וכיף בלי הפסקה במים הקפואים. וכעת לאחר ארוחת הצהריים המשכנו בתרגול נוסף בלמידה של מילים שלא הכרנו, הצגה של שיר בדרכים שונות ולאחר החזרות הגנרליות אנחנו מחכים כבר להופיע.

מאת טל דוברשטיין, חבר משלחת J

Nadszedł wreszcie piękny dzień, w którym każdy zastęp może pokazać swoje umiejętności muzyczne. Od rana uczestnicy przygotowywali swoje struny głosowe do występu na Festiwalu Piosenki Naszej. W końcu FPN to FPN – każdy zastęp chce zdobyć pierwsze miejsce, a pierwsze miejsce jest tylko jedno. Wszyscy przygotowywaliśmy się przez cały dzień, nikt nawet nie chciał przerwy, by jak najlepiej wypaść. W każdej części obozu słychać było śpiewy i gitary. Druhowie nie mogli nawet pomyśleć o chwili drzemki poobiedniej. Ostatecznie wysiłek się opłacił, bo impreza wypadła świetnie. Piosenki wpadały w ucho, publiczność szalała, a jury miało niezły orzech do zgryzienia. Ostatecznie werdykt wyglądał następująco:

I miejsce – zastęp 1

II miejsce – zastęp 17

III miejsce – zastęp 7

Wyróżnieni otrzymały zastępy: 9, 18, 11

Nagrodę publiczności wywalczył zastęp 17. Nagrodę za najlepszy tekst zdobył zastęp 2.

Po zakończeniu koncertu, czyli po wielkim stresie i wysiłku, nasz trud został wynagrodzony pysznymi ciastkami. Szczególnie fajnie mieli zdobywcy miejsc na podium, obdarzeni wielkimi, pięknymi tortami.

Trzeba tu jeszcze wspomnieć, że dla ochłodzenia umysłów i ciał zorganizowano nam przed obiadem Olimpiadę Wodną. Braliśmy udział w wielu konkurencjach, takich jak: napełnianie butelek piaskiem na czas, czy pampers, czyli wlewanie wody do worka, w którym stał zawodnik. Zabawa była super, na koniec wszyscy byli mokrzy, nawet ci, którzy nie do końca chcieli. Dobrze nam to zrobiło!

Piotrek Pyrdoł, Kuba Plonkowski

Niedziela – pobudka jak zwykle o 8.00. Jednak niezwykłe okazało się to, że nie było porannej zaprawy. Zamiast niej podzielono nas na 3 grupy, które po śniadaniu udawały się do różnych miejsc. Jedna z nich uczestniczyła w Mszy św. w Świniarach. Nabożeństwo było piekne, a uświetniła je gra i śpiew dh. Wojdosi oraz pozostałych Korczakowców. Druga grupa udała się na wycieczkę pieszo – kajakową. Z relacji uczestnika (ja byłem w kościele) wiem, że podzieloną ją na 2 grupy, z których jedna płynęła na koniec jeziora kajakami, druga szła tam pieszo. U celu nastąpiła zamiana. Druh Ratownik płynął w obie strony. Wreszcie trzecia grupa poszła na wycieczkę na stary żydowski cmentarz do Ośna Lubuskiego. Dla tej ekipy wyprawa była najcięższa, ze względu na odległość, jaką musieli pokonać oraz upał i słońce w drodze. Zdobyli się na ten wysiłek, ponieważ chcieli oddać hołd zmarłym w czasie Drugiej Wojny Światowej Żydom. Gdy wrócili, powiedzieli, że z przyjemnością poszliby jeszcze raz. Atmosfera wycieczki była świetna, uczestniczyli w niej nasi goście z Izraela, Ukrainy oraz ich polscy koledzy z zastępów. Po obiedzie, który dzięki druhnom kucharkom był obfity i smaczny, wszyscy rozeszli się na swoje warsztaty. Dużym powodzeniem cieszyły się zajęcia filmowo – filozoficzne, prowadzone przez dh. Ozzyego. Podczas nich oglądano naprawdę wzruszający, trzymający w napięciu film „Źródło”.

Wieczorem zorganizowano Korczakowski Klub Kibica i oglądaliśmy mecz finałowy Euro 2016. Kibicowaliśmy Francji.

Krzysiek Dąbrowski

Day 5, July 10

Today was one of the special days of the camp, a day that we were all looking forward to. After breakfast, the Israeli delegation and the youngsters who wanted to join the delegation for the visit to the Jewish cemetery of Osno, grouped and crossed the lake in rowing boats. From the opposite side we then walked to the town, a pleasant 3 Kilometer walk through the forest, along a dirt track and into the town.

We were a group of 37, the Israeli delegation – 11 from Makif Zayin, Ashdod; five other Israelis; three Australians; six from the Ukraine delegation and the remainder from Poland. We entered the cemetery through the broken down entrance to find a closed-in space that was once (I presume) an exemplary final resting place of the Jewish population of Osna Lubuske. Today it is a desecrated, desolate piece of land, a tombstone here, another one further on. Shattered tombstones here and there, not many left, none in good condition. But enough to give one that emotional feeling of the place, what it represented and what it represents today. The remains of a flourishing Jewish community, enough to carry the feeling of „we are here, your fellow brothers, representatives of the Jewish people from the land of Israel.”

We all gathered on the highest point of the small cemetery, a point overlooking the entire enclosure. The first part of our gathering was a historical explanation of the area touching on the Jewish community pre-war and their fate at the start of the war. The pupils from Ashdod had been assigned a project to find out as much as possible about the Jewish community of the town at the outbreak of WWII. In their search they learnt that there were 33 people who were evicted in the Nazi program to clear the area making it Juden Frei (free of the Jews). We explained the importance for us of holding the Holocaust Memorial Service in Israel and at the schools, how it is done and how pleased we are to be able to share these moments with our friends.

The pupils from Makif Zayin, Asdod then carried out the memorial service that they had prepared starting with the song „Shir Lamaalot” followed by reading passages and ending with the singing of the three anthems, „Hatikva”, „Poland is not yet Lost” and „The Glory and the Freedom of Ukraine has not yet Deceased”. Our friends from Poland and Ukraine showed a lot of interest asking many questions. It was a wonderful feeling to see how these representatives from three different countries could gather in such close friendship with so much respect one for the other.

I could feel Korczak in every step that I took, I could feel him expressing his thoughts, as if saying – well done. These are not only the youth of today, they are the youth of the future and as an educator it made me feel so good to see these fine youth, observing their behavior, their attitude and their care for what was, what is and for what will still be.

יום 5, 10 ביולי

היום היה יום חשוב אותו תכננו עוד בהיותנו באשדוד. זה היה יום בו אנו ביקרנו בבית הקברות היהודי העתיק של העיירה הסמוכה למחנה.

היום היה שמשי במיוחד. שמחנו לדעת כי גם החברים הפולנים והאוקראינים השוהים במחנה הביעו את רצונם להצטרף אלינו. כדי להגיע לעיירה, היינו צריכים לעבור בסירות לצד השני של האגם ולאחר מכן ללכת ברגל בין השדות הפורחים ולאורך הדרך העוברת ביער. ואז הגענו לעיירה נקייה ומסודרת.

באמצע העיירה, במקום מגודר בגדר ישנה ולפעמים מפוררת, נמצא בית העלמין היהודי מהתקופה שקדמה למלחמת העולם השנייה. באותה התקופה הייתה זאת עיירה גרמנית ובה התגוררה קהילה יהודית קטנה. עם פרוץ מלחמת העולם השנייה יהודי המקום נשלחו לגטו ולאחר מכן הועברו למחנות ההשמדה שם מצאו את מותם.

התלמידים שלנו איתרו שמות של 33 מיהודי דרוסן (Drossen), אשר נספו בשואה, והכינו לזכרם נרות נשמה עם כיתוב שמות הנספים והן הפרטים האחרים עליהם.

אבי צור, אחד המלווים שלנו, הסביר בשפה האנגלית לכ-20 התלמידים שלא מישראל על מסורת הזיכרון ביום השואה והגבורה בישראל. אחרי התרגום לשפה הפולנית, התחילו תלמידינו בטקס זיכרון מרגש.

משי ואסי פתחו בשירת שיר למעלות. הקולות הצלולים שלהן הכניסו את כולם למצב רוח רציני, שקט וקצת עצוב. התלמידים פתחו בטקס מרגש. במהלך הטקס דיברו התלמידים – טל, עידן, נתנאל, שיר ונעמי – על חובת הזיכרון וההנצחה של היהודים אשר נספו בשואה, כמו כן לזכור ולא לשכוח את כל הקורבנות של המשטר הנאצי הרצחני. הטקס הסתיים בשירת התקווה. לאחר מכן הפולנים שנמצאו איתנו שרו את המנון פולין ואילו המשתתפים האוקראינים שרו את ההמנון שלהם.

כל התלמידים והמורים שהגיעו למקום עמדו בשקט והתייחסו בכבוד רב למתרחש. לאחר סיום הטקס הדלקנו נרות לזכר הקורבנות וגם המשתתפים האחרים הדליקו נרות יחד איתנו. ההתרגשות הייתה רבה. ראינו שהאנשים היו עם דמעות בעיניים.

כאשת חינוך נדהמתי לראות את הקשר הרגשי שהתרקם בין התלמידים ללא קשר בארץ מצאם. כולם הרגישו כמו אחים, והתחושה התעצמה עוד יותר כשאני מבינה כי הימצאות במחנה עם הצעיף הירוק (husta) עושה מכל משתתפי המחנה עם נפלא אחד, העם של קורצ’אק.

מאת גניה חייקין (מלווה מטעם בית הספר)

July 8 – 9

Yesterday the groups (tents) prepared their artistic version, making the connection of Korczak to Korczakowo. This activity came to an end at 16:30 and we then met as a group in the dining room to set the tables with table cloths, wine cups, plates, etc. and to decorate the tents with flags. Kabalat Shabbat began at 19:00 It was a special meal with the delegation hosting the celebration.

After dinner we all gathered in the „Circus” the big tent (due to the pouring rain) where we sat as one big group and sang. Polish songs as always, some songs in English (specially learnt by the campers before our arrival, a song in Ukranian and finally a song in Hebrew (led by Shilo from last year’s group) – My Hat has Three Corners (לכובע שלי שלוש פינות) – the song that last year’s delegation taught the campers. \to my total surprise, they all still remembered the words and the hand movements.

We all then went to the abandoned building that was once used as a Summer Camp for the Hitler Jugen, the Nazi scouts. All the art presentations from the day’s work were put out on display to the light of candles which added so much to the general atmosphere. And what an amazing exhibition, the result of a single day’s work, amazing!! The winning tents received their awards and we then returned to the campsite in small groups.

A surprise was set up for the campers. They returned to the camp to the sound of „ghost” music and were led through a dark campsite to be met at strategic points by the counsellors who were transformed into ghosts and zombies, dressed and made up for the occasion. Scary and dramatic scenes, screams of fright – a perfect way to end the day’s activities. We got to bed way after midnight.

Today, Saturday, was set as „Israeli Day”. In the morning we (the delegation leaders) sat with the counsellors and worked out the logistics for the morning activities. The campers were divided into 6 groups / workshops. Each station was manned by two Israeli’s who had pre-prepared their particular station. (Folk dancing; a song; the Western Wall; learning Hebrew; Geography; Technology). The groups learnt the Hebrew song and hand movements within the time schedule of 20 minutes. Likewise the dance. Quite an achievement.

יולי 8-9

היום שלנו התחיל בהתחלקות לקבוצות לפי אוהלים, קיבלנו משימה להציג את עקרונותיו של קורצ’אק ומהו קורצ’אק בשבילנו בעזרת ציור או פיסול. היו הרבה רעיונות מצוינים ויפים עד מאוד, העבודה על היצירות הייתה עד שעה 5 בערב. בשעה 5 כל המשלחת הישראלית התכנסה במטבח ושם התחלנו לדבר ולסדר את חדר האוכל לקראת הקידוש, שמנו מפות לבנות ועיצבנו את החדר עם דגלי ישראל ,זה הרגיש בבית. כולם התבקשו להגיע עם בגדים לבנים ומסודרים. בשעה 7 החל הקידוש ,הפולנים, האוסטרלים והאוקראינים הקשיבו לקידוש שלנו וכיבדו אותנו מאוד.  זה היה מדהים.

אחרי הארוחה הייתה לנו פעילות באוהל „הקרקס” ושרנו שירים בפולנית ,אנגלית ואפילו בעברית ואוקראינית. לאחר מכן יצאנו מחוץ לכותלי המחנה ושם הייתה תערוכה גדולה של כל יצירות האומנות שהכנו בצהריים הוצגו שם . המקום היה מחנה קיץ של נאצים ,הוא היה מעוצב ומקושט מאוד. שם הכריזו על הקבוצות הזוכות ביניהם הקבוצה של נועה ושילה שזכו במקום ה-2. הקבוצה של רוזל, בר ורינת זכו בתעודת שבח וגם הקבוצה של נתנאל וטל.  הערב לא נגמר שם ,אחרי כל הפרסים התייצבנו לפני בית האימה של המחנה קורצ’אקובו. התחלקנו לקבוצות וכל קבוצה עברה בין כל התחנות וכל תחנה הייתה מלחיצה יותר מהשנייה .

יום למחרת קמנו בבוקר ואחרי הארוחה התחיל היום הישראלי ,כל המחנה התחלק לשש קבוצות ואת אחד מהתחנות העביר ישראלי אחד או 2 .בתחנות היו פעילויות כמו : לימוד עיברית, ריקודי עם, טכנולוגיה ישראלית , גאוגרפיה ישראלית , ולימוד השיר „ארץ ישראל שלי „. כל הילדים נהנו מאוד מהתחנות וכך גם הישראלים .

אחרי היום הישראלי הייתה לנו פעילות על קורצא’ק שבה התחלקנו ל-12 קבוצות וכל קבוצה הייתה צריכה לקרוא על הנושא שהיא קיבלה ולאחר מכן להציג את זה בצורה יצירתית. .
ב 19:00 הייתה לנו ארוחת ערב. את כל היום הזה, יום הישראלי, ליווה פליי-ליסט של שירים בעברית.

כולנו מתגעגעים ושולחים חיבוקים ונשיקות למשפחה ולהורים .

סיכום יום 3-4 : שיר ורוזל .

W sobotę w Korczakowie mieliśmy Dzień Izraelski. Podzielono nas na 6 grup i zorganizowano 6 stacji, na których czekali na nas uczestnicy z Izraela. Na każdej stacji dostaliśmy po jednym zadaniu do wykonania. Wszystkie dotyczyły Izraela. Nauczyliśmy się piosenki po hebrajsku, tańca ludowego, niektórych hebrajskich słów, a także zdobyliśmy informacje o geografii Izraela i jego wynalazkach. Po południu dostaliśmy karty edukacyjne dotyczące Korczaka i jego działalności, oraz technik i metod wychowawczych, które wprowadził do swojego sierocińca. Każda grupa dostała od 2-3 pytań i zadań, nad którymi pracowała przez godzinę . Po tym czasie spotkaliśmy się w kręgu, by zaprezentować pozostałym wyniki swojej pracy. Przedstawiliśmy je w postaci plakatów, wykładów i przedstawienia, wszystko zarówno w języku polskim jak i angielskim. Wieczorem odbyło się ognisko z Korwygami, podczas którego zastępowy zastępu Paździerzaków, dh Lech Forecki, poinformował o zmianie składu zastępu Paździerzaków. Do zastępu uroczyście przyjęto dh Andrzeja Sibilskiego. Następnie w odśpiewanej piosence dudarowej jej autorzy udzielili audytu za ostatnie trzy lata naszej komendantce, dh. Acie. W drugim programie zaplanowano koncert muzyki metalowej, przygotowany przez Pawła Juchę w Rumowisku.

Hubert Dudziak

Wczorajszy dzień był długi i pracowity. Wszystkie zastępy od rana do wieczora brały udział w konkursie na  najlepszą pracę plastyczną pod hasłem „Korczak w Korczakowie”. Dzieła były różne. Zobaczyć było można makiety, plakaty i wiele innych. Po zmroku cały obóz poszedł do rumowiska, aby poznać wyniki i rezultaty pracy wszystkich zastępów. Wygrał zastęp nr. 1. Dziewczyny zrobiły piękną księgę dziękuję, przepraszam z nadpalonych kartek i kory. Wyglądało to niesamowicie. Następnie rozpoczął się niespodziewany drugi program. Podzieliliśmy się na grupy i uczestniczyliśmy w „ucieczce z nawiedzonego obozu” .Chodziło w nim o zdobycie jak największej liczby punktów w różnych strasznych zadaniach. Motywem przewodnim była apokalipsa zombie. Po całym obozie porozstawiane były stacje z zadaniami dla wszystkich uczestników. Z głośników leciała niepokojąca muzyka, a w jednej drużynie mogły być tylko dwie latarki, co dodawało klimatu. Nawet najodważniejsi dawali się przestraszyć. Obozowicze najbardziej przestraszyli się Ario, który wyskoczył z prysznica. Niczego sobie był również Koncur stojący przed portem strasząc uczestników zabawy piłą mechaniczną. Zadania były zróżnicowane np. wchodząc na plażę otrzymaliśmy za zadanie odkopanie widelcem życia dla topielca lub budowaliśmy nosze dla rannego Tymka w ciągłym strachu przed zombie i duchami. Cały obóz polubił tą nową zabawę.

Szymon Rutkowski
Kacper Felusiak
Zastęp 13

Dzisiaj po śniadaniu odbyły się warsztaty, to znaczy tematyczne zajęcia prowadzone przez druhów. Osobiście wybrałem warsztaty druha Przemka, których tematyka dotyczyła majsterkowania. Zdobyliśmy tam zdolności, które potem wykorzystaliśmy (my, czyli Michał, Tomek i Przemek) przy pracy nad naprawą pomostu w porcie. Po obiedzie odbyły się przygotowania i próby do bardzo wyczekiwanego konkursu noszącego nazwę „Korowisko”. Pod koniec dnia odbył się konkurs. Pierwszy wystąpił zastęp nr 9 z piosenką „I Need a Hero”. Występ był bardzo energiczny i ostatecznie dziewczyny z dziewiątki zdobyły wyróżnienie. Drugi z kolei pojawił się na scenie  zastęp nr 14 z piosenką „Osioł Stefan”. Nr 3 czyli zastęp 1. z piosenką „Hit the Road Jack” wystąpił znakomicie, niestety nie zdobywając żadnej nagrody. Zastęp 17. wystąpił jako czwarty z piosenką „ Sorry” zdobywając 3. miejsce. Następny był zastęp 12. z piosenką „I Feel Good”.  Szósty z kolei pojawił się zastęp nr 10 z piosenką „Sugar”. Od razu po nich pojawił się zastęp pechowy (13.) z piosenką „Happy”.  Następny z kolei wystąpił zastęp nr 11  z piosenką „Kamień z Wielkim  LOVE”. Dziewiąty z kolei wystąpił zastęp nr 5 z piosenką „Magic”. Kolejny wyśmienity występ  w wykonaniu zastępów 4 i 15  razem z piosenką „Adventure of Lifetime” nie zdobył niestety żadnej nagrody. Następny był zastęp 8 z piosenką „Shell Shocked”. Najwspanialszy, najwyśmienitszy i najbardziej „odjechany” występ wystąpił jako kolejny. Był to zastęp nr 7 z piosenką „No” zdobywając przy okazji pierwszą nagrodę. Zaraz potem wystąpił zastęp 2. z piosenką „ Na chwile”. W międzyczasie zatańczyli dla publiczności druhowie: Wojnar, Przemek i Koncur. Następny był zastęp nr 3 z piosenką „Zrobię z Was Mężczyzn”. Z numerem 15. wystąpił zastęp 18. z piosenką „Ghostbusters” zdobywając drugą nagrodę w konkursie. Jako kolejny wystąpił zastęp 6. z piosenką „Dear future Husband”. Ostatnim występem tego konkursu była piosenka „Póki na to czas” zastępu 16. zdobywając wyróżnienie. Oczywiście były także nagrody aktorskie dla Kędzi i Katii, które wykonały kawał dobrej roboty. Podsumowując dzień był bardzo udany. Oprócz pracy znalazł się także czas na zabawę, którą był konkurs. Mimo, że nie wszyscy zdobyli nagrody, wszyscy świetnie się bawili.

Michał z zastępu XII

Dom to miejsce, w którym się dobrze czujemy, do którego przynależymy bezwarunkowo, gdzie mamy wpływ na wiele spraw i wiele od nas zależy, gdzie jesteśmy „u siebie”. Korczakowo jest wspólnym „Naszym Domem”. Rzeczywiście, większość z nas przyjeżdża tu jak do swojego domu. Czuje, że tu przynależy, że jest częścią tego miejsca, tej społeczności. Skąd się bierze takie poczucie? Myślę, że istotę stanowi praca, jaką wkłada się od siebie w tworzenie Korczakowa, jego atmosfery, programu, infrastruktury. Wczoraj usłyszałam takie zdanie: „ podoba mi się tu, bo mogę własnymi rękami robić coś ważnego dla wszystkich (akurat chodziło o remont pomostu). Czuję się potrzebny”. No właśnie. Każdy jest tu potrzebny, dla każdego jest przestrzeń, by zostawił swój ślad, by zrealizował talenty, wykorzystał potencjał. To może być budowa pomostu, to może być stawianie Amfikoru, to także może być przygotowanie Poetynki, ale też obieranie ziemniaków, gdy kuchnia nie daje rady. Praca ramię w ramię z instruktorem to także powód do satysfakcji, czasem dumy. Korczak stosując wiele metod i technik pedagogicznych wychowywał także przez pracę, ucząc jej wartości i szacunku dla niej. Poprzez pracę właśnie kształtuje się poczucie współodpowiedzialności. Fakt, że ktoś dostrzega i docenia wykonaną pracę to kolejna cegiełka w budowaniu poczucia przynależności do Naszego Domu. Jestem tu potrzebny, ważny. Jestem niezbędny. To moje miejsce.

Day 2, July 7, 2016

After last night’s dinner the camp participants were invited back to the dining room. To everyone’s surprise, the tables and benches had been removed and the entire area had been turned into a discotheque. To the sound of popular disco-music, all the youngsters danced and it was so good to see the togetherness and the total enjoyment. Towards the end, a fruit punch was served.

This morning started with the sun shining, a pleasant change, a true relief

After breakfast, each participant chose a workshop as part of the morning activities. The options were: Newspaper; Improvisation; Photography; Art; and Nature. Judging by the feedback and from talking to the group, they all had fun and were pleased with their choice.

The evening program was held in the amphitheater. In the afternoon, the groups (according to tents) were given a song which they had to present as a performance. After the dinner break, the camp members and visitors gathered to see the performances. Four judges chose the three winning groups, (first, second and third places, two best actor awards and award for special nomination. Much excitement.

From the amphitheater we all gathered round the bonfire. The Israeli group sang Happy Birthday to Meshi for her 16^th birthday (in Hebrew of course) and the moment they had finished the campers all burst out singing the traditional Polish birthday song „Wszystkiego najlepszego” – it was sharing yet another exciting moment at the camp.

היום השני

קמנו בבוקר ליום קריר והתחלנו בהתעמלות הבוקר שמעירה את הגוף. קפיצות, ריצה קלה, סיבובי ידיים וכו’. לאחר מכן, כולם הסתדרו במעגל והתחילו במשחקי חברה שעוזרים להכיר אחד את השני, כולם השתתפו, זו הייתה פעילות מקסימה והזדמנות נהדרת להכיר ילדים חדשים במחנה. לאחר מכן, היינו באולם הצפייה ושם נערך משחק טריוויה בפולנית שבו כל קבוצה הייתה צריכה להמר על תשובה בכרטיסים, שלאחר מכן הפכו לסוכריות בשביל הקבוצות שניצחו. לאחר ארוחת הערב האוהל שבו אכלנו את ארוחת הערב הפך דיסקוטק. הכיסאות והשולחנות הוזזו מהמקום והיה מרחב לריקודים. כולם התחילו לרקוד יחד בקבוצות, המשלחות התערבבו, הישראלים האוקראינים, והפולנים, כולם רקדו יחדיו. הוגש לקראת סוף המסיבה פונץ’ פירות וכיבוד קל שסיים את הערב הזה בצורה הטובה והמגבשת ביותר.

לאחר ההתעמלות בבוקר כולם התחלקו לקבוצות עבודה קטנות, וכל קבוצה עסקה בנושא אחר. הנושאים היו: אומנות, צילום, טבע, אימפרוביזציה ועיתונות. המשלחת שלנו בחרה לעבוד בנושאים: אומנות, טבע ואימפרוביזציה. בסדנת האומנות, הקבוצה יצרה לעצמה מחברות בסגנון מיושן תוך שימוש בתה שגורם לדפים להראות כהים. בסדנת הטבע, הקבוצה יצאה לטייל ברחבי היער והכירו במיומנויות שונות לשהות בטבע. בסדנת האימפרוביזציה, הקבוצה התעסקה באומנות המשחק והם עצמם ייצרו מצבים שונים וסיטואציות משחק מגוונות.
לאחר מכן, הקבוצות באוהלים היו צריכות להכין מופע המתבסס על שירים שנתנו לאוהלים מראש. המופע עצמו התקיים באמפיתיאטרון שנמצא קרוב למחנה, שם כולם ישבו וצפו בהופעות של כל האוהלים. לשמחתנו הרבה, בכל המקומות הראשונים חברי המשלחת שלנו נכחו. במקום הראשון, זכו הקבוצה של נועה ושילה בשיר „NO”. במקום השני, זכו הקבוצה של נתנאל וטל בשיר „GHOST BUSTERS”. במקום השלישי זכו הקבוצה של עידו ותומר בשיר „SORRY”. ולהפתעתנו הרבה, גם למשלחת האוקראינית היו זוכים, או יותר נכון זוכות, הקבוצה של נעמי ושיר זכו בשיר „I NEED A HERO „.

Wczorajszy dzień był bardzo ciekawy i pełen zabawy. Rano wstaliśmy, a obudziła nas muzyka płynąca z głośników, którą słychać na całym terenie naszej bazy. Mieliśmy 10 minut na to, by ubrać się i w ogóle wstać z łóżka. Przez głośniki dowiedzieliśmy się, że jest zbiórka. Jak zawsze stanęliśmy przed namiotami, aby sprawdzić, czy wszyscy są. Ruszyliśmy na zaprawę poranną. Jedni poszli do jeziora, pozostali ćwiczyli na naszym boisku piłkarskim. Po skończonej zaprawie mieliśmy chwilę, by przygotować się do apelu. Tam dowiedzieliśmy się, co będziemy dzisiaj robić. Od razu z kręgu ruszyliśmy na śniadanie. Potem na boisku mieliśmy gry integracyjne, gdzie bawiliśmy się z uczestnikami, którzy dojechali z Izraela. Gdy zabawy się skończyły, od razu poszliśmy do Cyrku. Tam odbyła się Parada Oszustów. Wyjaśniając w skrócie, polegała ona na obstawieniu prawidłowej odpowiedzi (jednej z trzech) za pomocą talonów na cukierki. Po Paradzie nastał czas obiadu. Potem każdy zastęp przygotowywał się do Korowiska. Musieliśmy wylosować piosenkę, aby do niej ułożyć „teledysk”. Wybiła godzina 19-sta – czas na kolację. Potem mieliśmy chwile przerwy, aby przygotować się do Balu Hawajskiego. Zabawa się zaczęła, wszyscy świetnie się bawili od początku do końca. Kiedy nadszedł koniec Balu, każdy poszedł do swojego namiotu. Zapadła noc, wszędzie było cicho, wszyscy, zmęczeni po zabawie, zasnęli kamiennym snem. Ten dzień był pełen przygód i wrażeń. Doświadczenie, jakie zdobyliśmy, na zawsze pozostanie w naszych głowach.

Hania Bartkowiak
Zastęp XI

Bardzo łatwo jest zauważyć problem, natomiast znalezienie rozwiązania, jak się okazało, jest szokująco problematyczne. Debatowaliśmy nad tym długo, nawet z osobami postronnymi, które miały coś mądrego do powiedzenia. Udało nam się znaleźć rozwiązanie. Czy idealne? Czas pokaże… Przy wsparciu naszej redakcji kadra ustaliła, że uczestnicy demokratycznie wybiorą osobę, która będzie odpowiednio dobierać chwilę rozpoczęcia śpiewu. Wytypowany został ostatni potomek sławnej „Jedynki”, tzn. dawnego zastępu do zadań specjalnych, Ario Narimany. Jak będzie sobie radził w tej funkcji, dowiecie się, drodzy czytelnicy, w następnym numerze „Małego Przeglądu”!

Alan Nagel

Już Korczak w swoich domach stosował pocztę. Polegała ona na tym, że każde dziecko mogło wysłać do opiekuna list. Dzięki temu mogło w sposób poufny przekazywać informacje, o których nie chciał mówić. To nie tylko dawało dziecku możliwość opowiedzenia o swoich problemach, ale też wychowawcy czas na przemyślenie sprawy. W Korczakowie kontynuujemy tę tradycję, rozszerzając ją i tworząc pocztę, w której każdy może napisać do każdego.

Pod komendą znajduje się skrzynka, do której możemy wrzucać listy zaadresowane do obozowiczów oraz druhów. Korespondencja do opiekunów może być nadawana anonimowo, by bez skrępowania opowiedzieć o swoim problemie, jeżeli ma się taką potrzebę. W listach możemy umieścić dowolną treść – wymienić się poglądami, umilić komuś dzień paroma słowam, czy nawet napisać coś bez większego sensu.

Skrzynka z ciemnozielonym napisem „Kor-Poczta” opróżniana jest raz dziennie na apelu porannym przez naszego obozowego listonosza – Mikołaja. Jeśli chodzi o zawartość, zazwyczaj wszystko wykonujemy sami. Chodzi przede wszystkim o kopertę, którą trzeba sobie zorganizować lub zrobić. Co ciekawsze, bardzo dużo kopert jest przyozdabianych. Więc wśród zwykłych, białych zawiniątek, znajdziemy także kolorowe, pełne barwnych rysunków.

Uważam, że to co robią Korczakowcy jest czymś cudownym. Postanowili reaktywować świetny pomysł sprzed lat. Myślę, że pisanie listów jest niekiedy lepszą formą wypowiedzi niż dialog. Podczas rozmowy rzucamy niepotrzebne i niekoniecznie przemyślane słowa, których później żałujemy. Pisząc, możemy sobie wszystko na spokojnie przemyśleć. Mam nadzieję, że skrzynka zagości na obozie przez jeszcze długi czas.

Ola Majorczyk

Natomiast poniżej przedstawiamy wywiad z naszym korczakowskim listonoszem.

Co skłoniło cię do zgłoszenia swojej osoby na korczakowskiego listonosza?

Pierwszą rzeczą było to, że lubię pomagać innym i od swojego pierwszego obozu jestem zainteresowany życiem obozowiczów. Zawsze staram się angażować w życie naszego Korczakowa. Będąc szczerym, zaznaczę, że podoba mi się bycie w centrum uwagi podczas rozdawania listów.

Jak czujesz się w roli Kor-Pata?

Czuję się spełniony w tej roli. Zważywszy na uzupełniający mnie strój, jakim jest różowa czapeczka.

Co ci się najbardziej podoba w tym zadaniu?

Najbardziej lubię falę przypływającego ciepła, kiedy wręczam listy uśmiechniętym odbiorcom. Dlatego myślę, że utworzenie w tym roku Kor-Poczty było wspaniałym pomysłem.

Oliwia Kolasińska

Jak co roku na naszym obozie przeprowadzane są warsztaty tematyczne. Mają one na celu rozwijanie zainteresowań uczestników, a także rozbudzenia w nich pasji do zajmowania się czymś zupełnie nowym.

W tym tygodniu obozowicze mieli możliwość uczestniczenia w zajęciach improwizacyjnych prowadzonych przez Pawła Pieniążka, który już po raz drugi przyjechał do nas z Zielonej Góry. Nastawienie do warsztatów było różne. W końcu nie każdy jest na tyle pewny siebie, aby stanąć na środku sceny i będąc obserwowanym i słuchanym przez pozostałych, wykrzesać z siebie cokolwiek sensownego.

Dzięki zabawom integracyjnym wszyscy zapomnieli o walącym w dach namiotu deszczu i z coraz większa swobodą i pewnością siebie współpracowali w grupach. Obozowicze obudzili swoją wyobraźnię, dzięki czemu ich zapał z każdą chwilą wzrastał. Korczakowcy mogli się sprawdzić, tworząc własne fabuły książki czy grając różne postacie. Ciekawym doświadczeniem był tzw. prysznic ego, który polegał na tym, że stano w kółku i każdy po kolei dostawał burzę oklasków. To pozwalało oswoić się z przyjmowaniem braw, co niektórym z nas przychodzi z problemem.

Do gustu bardzo przypadła również zabawa, w której wybierane były trzy kluczowe rzeczowniki, a następnie wskazane wcześniej osoby miały za zadanie pokazać pozostałym ich znaczenie – kto tego nie widział, niech wyobrazi sobie jako rozbudowane kalambury.

Dwugodzinny czas warsztatów minął bardzo szybko, a zadowolone miny uczestników świadczyły nie tylko o satysfakcji i uciesze obozowiczów po chwilach spędzonych w świetnym gronie, ale i o zapale i chęciach, które zostały włożone w budowanie pewności siebie i większą swobodę w tworzeniu swych wypowiedzi przed publiką.

Oliwia Kolasińska

JULY 6, 2016 / Day 1

On July 5, the group landed at Schoenfeld Airport, Berlin at about 9:00 local time. Their luggage was stored at the Airport hotel and they then had a short visit to Berlin itself. At 18:00 we collected the luggage and set out for the campsite.

We arrived tired after a two hour drive to be greeted by an excited throng of campers. The integration was instant – hugs, smiles, a friendly get together of youngsters eagerly waiting to meet one another and to form new friendships. After dinner the group was divided into their pre-arranged pairs and were accompanied to their tents by the tent leader (There are a total of 18 tents). At 22:00 we all gathered at the fire-side for a camp meeting. The Israeli flag was already positioned next to the Polish and Ukrainian flags, a bond of different cultures meeting in peace and harmony. The Israeli delegation was called forward and the camp chief Beata placed the camp scarf round each of the delegation participants, officially welcoming us to the camp and informing us that we are now true members. It was so good to see how quickly the kids felt at home.

It was a cold night. At 8:00 in the morning, the wake-up call was broadcasted, soft music played over the loudspeaker system. 8:15 found the campers on the sport field taking a short run, stretching and basically speaking, waking up. Breakfast was at 9:00 followed by specially organized integration games which involved all the campers and was organized by a couple of young campers in true Korczak spirit with the counselors looking on from the side.

The campers gathered in the „Circus” (the name given to the big tent) where they played Polish games that were translated into English. More thought must be invested in how to cope with the different languages so that all the camp participants can take part with equal opportunities.

היום הראשון 5.7.2016

נחתנו בברלין בשעה 10:00 בבוקר אחרי מעט שעות שינה. ומיד התמלאנו אנרגיות והתחלנו את הדקות הראשונות שלנו בברלין. נסענו ברכבת למרכז ברלין, הנסיעה ברכבת הייתה נעימה בה ראינו את הנוף הירוק והקר יחד עם האוכלוסייה הגרמנית. אחרי שהגענו לתחנה, המשכנו למרכז העיר שם הגענו לשער ברנדנבורג ומשם התחלנו במסלול רגלי לעבר „צ’קפוינט צ’ארלי”. במרכז העיר, ישנה אנדרטה אפורה ועצומה שבה ישנם בלוקים אפורים בגבהים שונים המסודרים בצורה מדויקת בשורות וטורים. הסתובבנו בין הבלוקים, ללא הכרת משמעות האנדרטה וככל שהתקדמנו למרכזה של האנדרטה, הבנו שאנו שוקעים מטה אך לא הבנו את המשמעות. בתיה, הסבירה לנו שהאנדרטה מסמלת את היהודים בתוקפת מלחמת העולם השנייה.
הבלוקים האפורים מסמלים את היהודים והמשפחות בשואה הנראים כמצבות בבית קברות מפאת הסדר בשורות והטורים.
האנדרטה שקועה במרכזה, משום שככל שנכנסים לתוך ההיסטוריה אנחנו „נשאבים” אל תוכה של האנדרטה. המשכנו אל ” צ’קפוינט צ’ארלי ” והכרנו את סיפורה של חומת ברלין, החומה אמנם נהרסה אך הסימון של הצד המערבי והמזרחי של ברלין נשאר. הקשבנו לאירועים והמקרים התרחשו שם
והמשכנו לכיוון הבונדסטאג (בתקופת מלחמת העולם השנייה רייכסאט) וראינו את המבנה המרהיב שמתנוסס לידו דגל גרמניה. משם נסענו אל המחנה בפולין.

למחנה הגענו בשעה 19:00 ואותנו קיבלנו הפולנים בלבביות רבה וצפייה לראותנו. כל זוג הלך לאוהל שבתוכו היו עוד כמה נערים מפולין ואוקרינה. אכלנו את ארוחת הערב, והכרנו את החברים החדשים.
מנהגים אחרים, שפה שונה, עיניים אחרות ממדינות אחרות . לקראת סוף היום, כל המחנה התאסף סביב המדורה, ועמדנו אחת ליד השני במעגל גדול והחל מסדר. כל אחראי אוהל דיווח לראשי המכנה שהכל כשורה. לאחר מכן, קראו למשלחת שלנו והעניקו לנו את העניבות של המחנה. לבסוף, שרנו את שיר המחנה המדבר על האיחודה של קבוצה בלילה סביב המדורה.