Archiwa: Wpisy Małego Przeglądu

Dzień jak zawszę rozpoczęliśmy pobudką o godzinie 8:00. Muzyka jak dla mnie była mocno kiepska. Po śniadaniu cały obóz zabrał się za sprzątanie Korczakowa. Poszło nam to w miarę sprawnie. Przed południem odbyły się warsztaty wybrane w zależności od preferencji osoby.
Na obiad jedliśmy łazanki. Niestety, jak zwykle obiad był skąpy w mięso, ale smaczny. Po przerwie poobiedniej odbyło się wyjście do Ośna, a dokładniej do Biedronki, po uzupełnienie zapasów niezdrowej żywności. W trakcie powrotu z zakupów zaskoczył nas deszcz. Zmokliśmy. Po przyjściu do obozu każdy rozpakował swojej zakupy. Niektórzy poszli grać w siatkówkę lub pomagać na stołówce w przygotowaniu kolacji, a inni z kolei odpoczywali po męczącym marszu.

Na ognisku wieczornym korczakowcy zapętlili się ze śpiewaniem piosenki „Aleksander” i zaśpiewali ją ponad 10 razy pod rząd BEZ przerwy. W końcu z
narastającą frustracją gitarzyści powoli zaczęli się poddawać. Jednakże najważniejsza informacja dla mnie w tym dniu to fakt, że w kręgu wieczornym iskierka zakręciła szczęśliwie koło i doszła z powrotem do rąk Komendanta.
Przemko

Dzień wystartował przyjemnie, bo nie było rozgrzewki i apelu, od razu zaczęliśmy od śniadania. Na śniadaniu „daniem specjalnym” była kaszka manna na mleku z sokiem truskawkowym. Po posiłku chętni poszli na mszę do Świniar, pozostali uczestniczyli w zajęciach o spokoju, dobrostanie i równowadze w życiu człowieka. Potem nasz zastęp, czyli ósemka, około godziny 11.30, zrobił sobie autopilota (wyrzucenie wszystkich rzeczy z namiotu, żeby je ogarnąć na nowo czyli wielkie porządki). Przeprowadziliśmy małe przemeblowanie, żeby żyło się wygodniej. Na obiad podano barszcz i leczo ryżem. Dalej przygotowywaliśmy się do Korowiska, chodziliśmy na próby do Amfikoru, wymyślaliśmy rekwizyty i kostiumy. Po kolacji jeszcze trochę przygotowań i Korowisko. Bałem się, bo ta impreza jest dla mnie ważna. A teraz, już po wszystkim, siedzimy na nocnej warcie i gadamy.
Dominik Dzierzbicki z zastępu nr 8

Przygotowania do Korowiska przebiegały bezproblemowo. Próby poszły bardzo sprawnie. Nie obyło się bez śmiechów. Jestem dumny z mojego zastępu.

Warsztaty o duchowości były nietypowe i niebanalne. Zostały ciekawie przeprowadzone. Pozwoliły mi dostrzec rzeczy, których normalnie nie zauważam.

Korowisko
Początek imprezy był bardzo mocny, ponieważ zastęp 4 zawiesił poprzeczkę niezwykle wysoko. Później zastęp 9 wykonał świetną robotę do piosenki Ich Troje. Na końcu „piętnastka” wykończyła konkurencję, kładąc wszystkich na łopatki. No i oczywiście prowadzący byli świetni!

Werdykt jury: Miejsce I: zastęp XI – ABBA (Voulez-vous)
Miejsce II: zastęp XV – ACDC (Dirty Deed Done Dirt Cheap)
Miejsce III: zastęp IX – Ich troje (A wszystko to bo Ciebie kocham)
Wyróżnienie: zastęp VI – Pink Floyd ( Another Brick In The Wall)

Wczorajszy dzień rozpoczęliśmy nadzwyczaj intensywnie. Tuż po zjedzeniu śniadania udaliśmy się na Olimpiadę Sportową, organizowaną przez druha Alexa. Podczas niej mogliśmy wziąć udział w wielu ciekawych konkurencjach, takich jak tor przeszkód, rzucanie jajkiem, bądź robienie pompek na czas. Zwycięzców konkurencji nagrodzono pysznymi i słodkimi nagrodami. Po zasłużonym odpoczynku wyruszyliśmy na Korczakiadę, czyli spacer po Korczakowie, podczas którego uczestnicy dowiedzieli się wielu faktów o patronie naszego obozu i wykonywali zadania z tym związane.
 
Koncerty w Korzonku zazwyczaj polegają na puszczaniu przez organizatora muzyki, którą pragnie się on podzielić z pozostałymi uczestnikami. Tym razem jednak było nieco inaczej, do Korczakowa zawitało bowiem dwóch bardzo uznanych artystów: Marek Gałązka oraz Jan Kondrak. Po wieczornym ognisku osobiście odegrali oni prawie dwugodzinny koncert, podczas którego zaprezentowali piosenki zarówno własne, jak i wielu innych znanych piosenkarzy. ( Od red. W programie znalazły się utwory Stachury, Cohena, Dylana.) Takiego ,,drugiego programu” w Korczakowie nie oglądaliśmy już od dłuższego czasu, dlatego ten wieczór na pewno zapadnie Korczakowcom w pamięci na bardzo długo. 
Pchełka

Dzisiejszy dzień rozpoczął się nieco później niż zwykle z powodu naszego zmęczenia po wczorajszej Bajkolandii. Wstaliśmy więc trochę później i udaliśmy się od razu na śniadanie. Po posiłku mieliśmy tradycyjną przerwę, a następnie wyruszyliśmy na spacer pieszo-kajakowy.

Osoby zapisane na warsztaty z robienia garnków (ceramiczne) rozpoczęły swoje zajęcia, podczas gdy reszta została podzielona na dwie grupy. Nasza grupa miała okazję płynąć kajakiem w pierwszej turze. Wydawało się, że będzie to szybsza trasa niż spacer po lądzie, jednak tak się nie stało. Jeden kajak się przewrócił, więc ratownik musiał przetransportować osoby na ląd, a następnie wrócić po resztę, zanim mogliśmy kontynuować naszą podróż.

Spacer pieszy przebiegł szybko i bez większych przygód. Po powrocie postanowiliśmy odpocząć przez chwilę, a następnie udaliśmy się na obiad. Po posiłku ogłoszono wyniki Bajkolandii, w której zajęliśmy pierwsze miejsce! Naszą nagrodą okazały się dwie pizze, którą podzieliliśmy się z naszym przewodnikiem, Mateuszem. Po zjedzeniu jedzenia spędziliśmy czas z resztą grupy, czekając na kolację. Podczas kolacji przyjechała nasza instruktorka, Hania, która zrobiła dla nas zakupy, za co jesteśmy jej bardzo wdzięczni.

Później, jak zawsze, mieliśmy ognisko, przy którym wspólnie tworzyliśmy atmosferę i głośno śpiewaliśmy. Po ognisku odbył się koncert muzyki klasycznej i instrumentalnej, prowadzony korczakowskiego weterana. 

(od red. W programie wysłuchaliśmy King Crimson, Cohena, Dylana, Harpera, Jarreta, Davisa)

Zastęp 6

Z notatnika nocnego wartownika:

4:20   Wielkie przejście numer 3

Wielki spokój, stan utopijny, każdy ma wielkie spanie, brak ataku szopa, ogólny stan wielkiego luzu, mega luz.

6:00   Druh Krzysztof wstał, można iść w kimę.

Wczorajszy dzień rozpoczęliśmy od tego, co wszyscy lubią najbardziej czyli od warsztatów. Na pierwszych zajęciach z tego cyklu każdy dokonywał wyboru na co chce się udać, a wczoraj  pozostał przy tym, co ostatnio wybrał. Popołudniu przeprowadziliśmy dosyć ważną dyskusję na temat demokracji. Prowadziła ją pani politolog, która specjalnie przyjechała ze Słubic. Dzięki temu spotkaniu dokładnie dowiedzieliśmy się czym charakteryzuje się demokracja i jakie czynniki wpływają na jej poprawne funkcjonowanie, jak również co ją niszczy. Wieczorem odbyła się Bajkolandia, do której przygotowywaliśmy się od jakiegoś czasu. Każdy zastęp przygotował swój spektakl zainspirowany wcześniej wylosowanym cytatem z jakiegoś utworu. Wszyscy włożyli w to naprawdę dużo pracy i można powiedzieć, że Bajkolandia wyszła naprawdę dobrze.

Wczorajszy dzień rozpoczęliśmy od słuchania audycji radiowej prowadzonej przez Pchełkę i Lucka oraz zaprawy porannej. Następnie udaliśmy się na apel poranny i śniadanie. Zaczęliśmy pracować nad pierwszym występem czyli przedstawieniem na Bajkolandię. To impreza, na której prezentowane są wymyślone przez zastęp bajki na podstawie jednego z trzech wcześniej wylosowanych cytatów literackich. Po dwóch godzinach przygotowań z opiekunem zastępu przyszedł czas na na obiad, na który podano rosół i potrawkę z kurczaka z ryżem na mleku i marchewką z groszkiem.
Po obiedzie mieliśmy próbny alarm i zbiórkę ewakuacyjną na boisku . Potem, poza terenem obozu, odbyła się gra terenowa, polegajacą na zbieraniu kolorowych bibułek z osobnymi częściami hasła. Po powrocie z podchodów mieliśmy czas wolny (kąpiel, kajaki, boisko), a po nim kolację i pyszne kanapki i sałatkę jarzynową. Potem tradycyjnie chwila wolnego, a na zakończenie dnia ognisko, podczas którego odbyła się filozoficzna debata na temat młodości. W drugim programie do Korzonka zaproszono chętnych na koncert muzyki klasycznej, instrumentalnej i
nie tylko, przygotowany przez Zuzę Wojdowską.

4 lipca, i drugi pełny dzień tegorocznego obozu, rozpocząłem od pobudki o piątej nad ranem spowodowanej alergią oraz tym, iż zapomniałem na nią wziąć leki. Przynajmniej nie zaspałem na zaprawę. Na śniadanie była wyśmienita kasza manna na mleku. Nasz zastęp 3, był, że tak to ujmę, lekko nieprzygotowany do porannej kontroli czystości. W tempie ekspresowym przygotowaliśmy się do potencjalnego „pilota”, jednak niewiarygodnym zrządzeniem losu skończyliśmy z piątką! Zajęcia przedpołudniowe natomiast polegały na tworzeniu zastępowych totemów. Ogólnie – wszystkie techniki dozwolone. Pełna kreatywność, jednak w pewnych granicach rozsądku. Kontrowersyjne symbole czy hasła raczej nie były mile widziane. Obozowicze uruchomili szare komórki, wkrętarki, piły i trytytki, tworząc wiele mniej i bardziej oryginalnych dzieł. Nasz zastęp nr 3 postawił na pomysł z kukłą. Kukłą, którą nazwaliśmy Sigmą. Wśród innych pomysłów pojawiła się na przykład budka Shreka czy ławka do wyciskania sztangi. Mieliśmy czas w zasadzie do godziny 14, czyli aż do obiadu. Druhowie wcielili się w rolę jurorów, którzy mieli ocenić i
wytypować najlepszy ich zdaniem totem. Na wyniki trzeba było jednak czekać aż do
wieczora. Na obiad zdarzyła się zaskakująco dobra grochówka. Nigdy bym nie przypuszczał, że może być tak smaczna. Co najistotniejsze tego dnia, to zajęcia popołudniowe. A konkretniej to wybór, oraz pierwsza sesja warsztatów tematycznych. Jako, iż na traperskich byłem już 2 razy z rzędu, postanowiłem wybrać coś kompletnie z innej beczki, a mianowicie dziennikarstwo. Do wyboru poza tym były m.in. survivalowe, filozoficzne, artystyczne, kajakarskie, dziennikarskie, planszówkowe i sportowe. Zajęcia dziennikarskie nie cieszyły
się największą popularnością. Zapisanych było zaledwie 7 osób. Prowadzone przez
niezastąpioną druhnę Kaję. Głównie planowaliśmy działania na ten turnus, takie jak prowadzenie videobloga, gazetka, czy chociażby audycje. Czas wolny mieliśmy aż do
kolacji. Po ognisku finalnie nadszedł czas na wyniki konkursu o najlepszy totem. Dh Młody trzymał nas w napięciu, odwlekając moment wyjawienia, kto jest szczęśliwym wygranym. A był nim zastęp 15. Dziewczyny z tego zastępu zbudowały gramofon, który podobno jakoś działał. Obiektywnie, mimo wszystko, wybrać się nie dało. Wynik jest średnią punktów przyznanych przez poszczególnych członków jury. Pozostałe zastępy otrzymały punkty liczone do ogólnej rywalizacji zastępów.
Mikołaj Markov

Z notatnika nocnego wartownika: Godz. 24.00 Wszystko jest spoko, jak na razie siedzimy przy Radiowęźle. Zaraz będzie pierwszy obchód . Trochę się boimy, ale raczej będzie git.
Godz. 24:22 Już po obchodzie, nie było aż tak źle, przy okazji zauważyliśmy krwawy
księżyc. Nie była to jedyna dziwna rzecz dzisiaj, ponieważ dojrzeliśmy jakąś postać w
krzakach… Oby nam się to tylko wydawało. ..

No i zaczęło się! W okolicach godziny 10 otworzyły się bramy Korczakowa 2023. Po wielu dniach oczekiwania przez uczestników, wylewania potu przez kwaterkowiczów, łamania głowy nad programem przez instruktorów wreszcie Nasz Dom wypełnił się radosnym gwarem. Stali bywalcy przyjechali jak do siebie, nowi obozowicze z lekką dozą nieśmiałości, ale i zaciekawienia rozpoczęli etap adaptacji. Jak zwykle na początek zaproponowano wszystkim spacer po najważniejszych miejscach naszej bazy, by oswoić się z topografią i obowiązującymi tu zasadami. A już wieczorem – Uroczyste Otwarcie Obozu. Nigdy jeszcze chyba nie odbyło się to już pierwszego dnia. Było trochę śpiewu, trochę poezji, spotkanie przy pomniku Korczaka i ważne słowa druha Komendanta o sile i znaczeniu  młodych ludzi i o roli, jaką mogą odgrywać w społeczeństwie. No i nasza zielona chusta – symbol korczakowskiej historii i korczakowskiej Rodziny. Potem jeszcze podziękowanie dla uczestników kwaterki i pierwsze Korpozytywki dla najbardziej dziś zaangażowanych i pomocnych (brawo Helenka, Włodek, Błażej, Przemek!). Wieczornym Kręgiem zamknęliśmy pierwszy obozowy dzień.

Jeśli dobrze liczymy, to od poprzedniego zimowiska minęło 20 lat. Ani uczestników, ani znacznej części korczakowskiej kadry jeszcze nie było wtedy na świecie! Dlatego tak ważne dla nas było, żeby wrócić do tradycji wspólnych zimowych wyjazdów.

Kraków to dobry wybór. Co prawda pogoda paskudna (deszcz/deszcz ze śniegiem + wiatr), za to byliśmy od niej niezależni. Mogliśmy zwiedzać, odwiedzać i nawiedzać zaplanowane atrakcje bez względu na to, co działo się za oknami. W górach taka pogoda byłaby nie do zniesienia…

Było widać, że nam siebie brakowało, bo uśmiechy i rozmowy nie miały końca. Nawet gdy już kleiły się oczy i chętnie poszłoby się spać – siedziało się, bo szkoda stracić choćby jedną chwilę.

Uczestnikom i kadrze serdecznie dziękuję! Następny raz widzimy się na Dniu Wiosny!

Michał „Młody” Kozień

Ostatni wspólny dzień spędziliśmy już nieco spokojniej. Najpierw odwiedziliśmy Kino pod Baranami, gdzie specjalnie dla nas odbył się seans filmu „Lunana. Szkoła na końcu świata”, a następnie dyskusja, którą poprowadziła z nami pani filmoznawczyni. Po kinie był długo wyczekiwany czas wolny na Rynku Głównym, w małych grupkach robiliśmy co chcieliśmy przez 1,5h. 

Następnie pojechaliśmy do Nowej Huty – niebanalnej dzielnicy Krakowa, o której w bardzo ciekawy i przystępny sposób opowiedział nam druh Młody (nowohucianin z wyboru, nie z urodzenia).

Na wieczór pozostała nam Bajkolandia: każdy pokój miał wybrać i przedstawić na scenie wybraną legendę związaną z Krakowem. Obejrzeliśmy występy o smokach, Twardowskich, żółtej ciżemce…

Ostatnia noc, ostatnie długie „rozmowy przy świecach”.

Robi się coraz bardziej zimowo. Dziś cały dzień z przerwami prószył śnieg. Na szczęście większość czasu spędzaliśmy we wnętrzach.

Najpierw Sukiennice, czyli galeria sztuki polskiej XIX wieku. Dostaliśmy „Pudelka Krakowskiego”, czyli kartę pracy z ciekawostkami o życiu Krakowa i jego mieszkańcach, musieliśmy rozwiązywać rebusy i zagadki, by odszukać w galerii właściwe obrazy i rzeźby. Pani przewodniczka bardzo ciekawie opowiadała nam o różnych dziełach sztuki. 

Potem zeszliśmy kilkanaście metrów niżej, bo do muzeum w podziemiach krakowskiego Rynku. Tam zobaczyliśmy, jak wyglądało życie miasta kilkaset lat temu. Mogliśmy też się zważyć i otrzymać wynik w starych miarach: funtach, wiardunkach albo łutach krakowskich.

Po muzeum największą atrakcją był Pchełka, który niczym starsza pani z „Kevina samego w Nowym Jorku” był oblegany przez gołębie, które karmił. Było warto – selfie z gołębiem sztosik!

Stamtąd pojechaliśmy do muzeum w Fabryce Schindlera, gdzie super pan przewodnik opowiadał nam o życiu Krakowa podczas okupacji. Pana przewodnika aż nie dało się nie słuchać. 

Potem mogliśmy wybierać. Niektórzy poszli do popularnego sklepu z owadem w nazwie, a inni do MOCAK-u, czyli Muzeum Sztuki Współczesnej. Ta druga grupa początkowo miała być malutka, ale w końcu rozrosła się do 15 osób! Dla wielu to muzeum było zaskoczeniem, bo najpierw było „nie lubię sztuki współczesnej”, a potem „wow!”. Największe wrażenie zrobiła szklana podłoga na wysokości. Jak chodzenie w powietrzu!

Za nami kolejny intensywny dzień. Teraz można objadać się smakołykami i powoooli zbierać do spania.

Dzisiejszy dzień był pełen wrażeń, ale przede wszystkim ciepła. Na początek odwiedziliśmy Muzeum Narodowe w Sukiennicach. Dostaliśmy tam gazetę plotkarską, rodem z XIX wieku. W niej znajdowały się zadania, które polegały na znalezieniu danego obrazu i rzeźby na podstawie opisu, fragmentu bądź karykatury postaci.

Z Muzeum przeszliśmy do podziemi Rynku. Zobaczyliśmy tam zabytki z średniowiecznego Krakowa. Kolejnym punktem programu było Muzeum w dawnej fabryce Schindlera, w którym przenieśliśmy się do czasów wojny. Dowiedzieliśmy się, jak wyglądała sytuacja Żydów oraz Polaków.

Na koniec była atrakcja dla chętnych – Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK. W nim można było zobaczyć wiele dzieł, które przedstawiały obecny świat z kompletnie innej perspektywy. Poruszano tam wiele ważnych, ale także przerażających tematów dotyczących obecnego społeczeństwa.

Noc to już tylko integracja w postaci miłych i długich rozmów.

Zuza Wojdowska

Dzisiaj był dzień drugi naszego pobytu w Krakowie. Pobudka przebiegła szybko i sprawnie, pomimo tego, że była ona dość wcześnie (7 rano!). Pierwszym krokiem naszego zwiedzania były warsztaty o kulturze żydowskiej, na których mogliśmy m.in. przymierzyć tałes, czyli szal modlitewny oraz spróbować niektórych przysmaków. Pani prowadząca bardzo szczegółowo przedstawiła nam żydowskie kulturę i religie (Franek, Jaca i Pchełka aż zasnęli z wyrażenia) Najchętniej zostalibyśmy tam jak najdłużej, ponieważ temperatura na dworze (na polu! – przyp. red.) nam nie dopisyływała.

Naszym drugim celem bylo zwiedzenie Kazimierza, czyli dawnej dzielnicy żydowskiej. Przewodniczka prowadziła nas przez ulice, udając się w stronę starej synagogi, Zobaczyliśmy w niej rzeczy, o których opowiedziano nam na warsztatach. Potem przeszliśmy na stary cmentarz żydowski.

Po czasie wolnym żwawym krokiem potuptaliśmy na wawel aby wspiąć się na wieżę, gdzie wisi dzwon Zygmunta.

Byliśmy tak zmarznięci, że wróciliśmy do ośrodka, żeby poodpoczywać w grocie solnej lub w swoich pokojach.

Wiktoria i Madzia

Nagranko z dnia drugiego TUTAJ

Galeria:

Tekst pierwszy:

Po długim oczekiwaniu spotkaliśmy sie na dworcu, gdzie uścisków nie było końca. Z tamtąd pojechaliśmy krakowskim autobusem do internatu. Niedługo później udaliśmy się na zwiedzanie Starego Miasta z niezwykle sympatyczną i kompetentną przewodniczką. Zobaczyliśmy m.in. Bazylikę Mariacką, gdzie mieliśmy okazję dowiedzieć się wszystkiego o dziele Wita Stwosza, poznaliśmy historie hejnalisty Mariackiego. Zgłębiliśmy też temat Uniwersytetu Jagiellońskiego i jego licznych budynków. Po drodze mogliśmy tez zobaczyć gabloty z kolorowymi i pięknymi szopkami. Zmarznięci z powodu niskiej temperatury i chłodnego, mocnego wiatru zatrzymalismy się w Mc donaldsie, by zregenerować się i zjeść jakże odżywczy posiłek. Zwiedzaniu prawie nie było końca, wszystkim odmarzały paluszki, jednak byliśmy niezłomnie chętni do dalszego spacerowania po pięknych, klimatycznych uliczkach Krakowa, w celu zdobycia nowej wiedzy. Wieczorem zjedliśmy pyszną obiadokolację oraz spędziliśmy czas w swoim gronie, korzystając z atrakcji ośrodka, np. groty solnej. Możliwość spotkania się w połowie czasu oczekiwania na letni obóz dodała nam niesamowite chęci do życia i tchnęła w nas dużo energii.

Pola, Klara, Tosia i Maja

Tekst drugi:

Hu hu ha! Hu hu ha! Zima wcale nie jest taka zła!

…choć dała nam się dziś we znaki. Ale po kolei.

Już chwilę przed południem do Krakowa zaczęli pociągami przyjeżdżać Korczakowcy. Razem to prawie 30 osób! Gdy już wszyscy przybyliśmy, pojechaliśmy do miejsca, gdzie nocujemy (internat Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 2 im. Janusza Korczaka w Krakowie), by zostawić bagaże. Następnie pod Wawel, gdzie czekała na nas przewodniczka, p. Marta. Oprowadziła nas po wzgórzu zamkowym, następnie po Starym Mieście, w tym Rynku, kościele Mariackim, Bramie Floriańskiej. Zobaczyliśmy kawał miasta!

A o co chodziło ze wspomnianą na początku zimą? Cóż, śniegu nie ma, za to temperatura delikatnie ujemna i wiatr, zimny wiatr… Trzeba się ciepło ubierać! Za to parę razy wyszło zza chmur słońce, którego ponoć nie było tu widać przez cały tydzień.

Relacja video TUTAJ

Poniżej kilka zdjęć:

Wczoraj po śniadaniu zaczęła się Olimpiada Wodna. Były dwie drużyny Team żulin i Team Bąbelki z Majorki. Odbyły się bardzo fascynujące konkurencje. Między innymi zatapiania kajaków, przeciąganie liny, wyławianie „pereł” oraz wyścigi kajakowe. Wszystkim bardzo się podobało. Całą olimpiadę wygrał zespół Bąbelków 7 do 6. Następnie zabraliśmy się na obiad. A potem rozpoczęło się KORPG (czyli takie korczakowskie RPG). W tej zabawie każdy robił zadanie żeby zdobyć punkty. KAżdy z druhów był przebrany w inną postać zbajek, m.in. Dora, Raplh Demolka, Bob Budowniczy, Pokahontas oraz Hobbit. Konkretną ilość punktów można było wymienić na różne nagrody. Za 5 pkt. mogłeś puścić piosenkę w radiowęźle, za 10 pkt można było pójść na herbatę z wybranym druhem, 15 pkt to kąpiel w Porcie, 14 – śniadanie bez kolejki, 17 – spanie pod gołym niebem a za 20pkt można było zjeść śniadanie przy stole Kadry. Piątek zakończyliśmy wieczorem pożegnalnym. Niektórzy uczestnicy dostali nagrody, a czasem nawet całe zastępy.

Nagrodę „Pracusia” otrzymali: Fryderyk „Fryta” Jurek, Franek Grygiel i Emil Sułek.

Nagrodę „Dobry duszek” otrzymali: Franek Bartkowiak, Dosia Radomska i Lidka Zawistowska.

Nagrodę za pomoc techniczną otrzymał Marcin „Piksel” Zagodziński.

Dziewczyny z zastępu 8 wygrały nagrodę za czystość w namiocie.

Nagroda za najlepszy zastęp (z punktacji) przypadł zastępowi 6.

Debiut Korczakowa otrzymała Hannah Fitton! Gratulujemy!

Dziś (sobota) jest już ostatni dzień, a my wszyscy smutni ponieważ wyjeżdżamy do swoich domów. Do zobaczenia za rok!