Archiwa: Wpisy Małego Przeglądu

Wczorajszy dzień rozpoczął się od pobudki, która była bardzo motywująca do wstania i rozpoczęcia kolejnego dnia z przygodami. Gdy wszyscy już się rozbudzili, spojrzeli na zegarki, zorientowali się, że nie będzie zaprawy porannej. Później rozpoczęła się poranna rutyna, a więc zebraliśmy się w podobozach i poszliśmy na apel, potem na śniadanie. Na apelu dowiedzieliśmy się, co będziemy robić, a mianowicie:

Przedpołudnie: przygotowania do FPN-u

Popołudnie: Dzień Izraelski

Wieczór: Gala Fafików czyli Festiwal Amatorskich Filmów Krótkometrażowych

Po śniadaniu mieliśmy czas na posprzątanie w namiotach. Równo o 10-tej każdy z nas wraz ze swoim zastępem i opiekunem myślał nad tekstem i muzyką do piosenki na Festiwal Piosenki Naszej. Jednym poszło to bardzo szybko, inni wymyślali koncepcję aż do obiadu.

Po obiedzie odbył się Dzień Izraelski. Zostaliśmy podzieleni na 6 grup i poruszaliśmy się w obrębie 6 stanowisk przygotowanych przez naszych gości z Izraela. Nauczyliśmy się tańca, hebrajskiej wersji piosenki  „ Jeśli jesteś szczęśliwy, w dłonie klaszcz” oraz bawiliśmy się w grę „Baba Jaga patrzy”, która została wymyślona w Izraelu. Mieliśmy także okazję zobaczyć zdjęcia wybranych izraelskich miast i poznać ich nazwy (np. Tel Aviv, Jerozolima, Eliat), zrobić ptaszka w technice orgiami, dopasować ilustracje izraelskich sił zbrojnych do ich opisów. Dowiedzieliśmy się też, że wynalazki, takie jak pomidorki koktajlowe, porty USB, nawigacyjna aplikacja „waze”, informująca o korkach na drodze, słoneczne podgrzewacze wody, czy tez pierwszy internetowy komunikator „ICQ” zostały wynalezione w Izraelu.

Zastęp  10

Po wczorajszym późno zakończonym Korowisku ciężko było wstać, ale pobudka prowadzona przez Kacpra Białowąsa na pewno to ułatwiła. Rozruch, apel poranny i śniadanie przebiegło tak jak zwykle. Na apelu został przekazany nam plan dnia:

• warsztaty plastyczne
• wernisaż
• ognisko
• drugi program: Bal Wenecki lub Rozmowa z druhem Młodym

Informacja dodatkowa podana podczas apelu przez druhów dotyczyła śpiewania przed posiłkami. Uważają oni, że trzy piosenki, które są śpiewane to zbyt dużo i mówią, by obozowicze ograniczyli się do jednej. Spotkało się to z dużą dezaprobatą i w formie małego protestu do końca dnia nie były śpiewane już żadne piosenki przed posiłkami.

Warsztaty plastyczne  

Na zbiórce w kręgu zostały nam wytłumaczone zasady tegorocznych warsztatów. Praca musiała zostać zrobiona w tematyce „Pomnik Przyrody – Kocham Ziemię” i zostać wykonana w formie trójwymiarowej. Wszyscy obozowicze wzięli się do pracy, choć część dalej montowała FAFiKi. Pracowaliśmy aż do 17.30.

Kolacja

Przed kolacją druhowie kazali nam się ubrać w miarę możliwości na biało. Jadalnia była udekorowana, były obrusy i flagi Izraela porozwieszane pod sufitem, a na ścianach wisiały teksty modlitwy, którą potem zaśpiewaliśmy. Podzieliliśmy się w swoich stołach chałką  i zjedliśmy zupę z (chyba) tradycyjnymi chrupkami, które wyglądy jak smażony makaron. Mieliśmy (prawie) prawdziwy szabat.

Wernisaż

Nasze prace zrobione na warsztatach prezentowane były w Rumowisku. Dostaliśmy piccolo i oglądaliśmy wystawę. Przed wejściem zostały ogłoszone wyniki konkursu na najlepsze dzieło:

1 miejsce – Zastęp VII

2 miejsce – Zastęp XV

3 miejsce – Zastęp VI

Wyróżnienia – Zastępy V, VI i IX

Ognisko

Standardowo zaśpiewaliśmy kilka piosenek, zrobiliśmy kilka pląsów. Ze względu na drugi program, została przeczytana księga dziękuje-przepraszam, co normalnie jest robione w kręgu wieczornym.

• Bal Wenecki

Odbył się na stołówce. Wiele osób przygotowało sobie maski imitujące te z Wenecji. Bal zaczął się walcem, a następnie muzyka typowa dla dyskoteki wypełniła salę.

Rozmowa z druhem Młodym

Alternatywą dla balu była dyskusja przy ognisku. Zostały poruszane tematy lekkie, na przykład kim chcielibyśmy zostać w przyszłości, ale też bardziej poważne, na temat wojny w Izraelu.

Zastęp XI

W dniu 13 lipca po wszystkich porannych zaprawach i przygotowaniach rozpoczęły się gry integracyjne. Do moich ulubionych należą „gwizdek” i „ławeczka”. Poza tym bawiliśmy się w klaskanie i Kucyka Pony. Potem w  Cyrku  rozpoczęły się próby do Korowiska. Wreszcie wieczorem w Amfikorze odbyła się prezentacja przygotowanych „teledysków”. Wszystkim zastępom występy się udały. Mi osobiście najbardziej podobały się pokazy zastępów 13 oraz 10. „Trzynastka” wybrała piosenkę „Best song ever”, a „dziesiątka”” Payphone”. Jury złożone z instruktorów i starszej kadry przyznało 2 wyróżnienia i 3 nagrody. Wyróżnienia otrzymały zastępy 7. oraz 10. Miejsce trzecie zdobył zastep 5. z piosenką „Price Tag”, drugie miejsce zajął zastęp 13. za teledysk do piosenki „Best song ever”. Wygrały zastępy 15. i 6. za występ do piosenki Adele „Skyfall”.

Podsumowując: dzień chyba dla wszystkich był udany.

Julek, zastęp 15

„Mały Przegląd Plus” – owoc pracy na warsztatach dziennikarskich. Polecamy!

Środa okazała się dniem odpoczynku od „niezwykłych” aktywności i okazją do zaczerpnięcia korczakowskiej codzienności. Obozowicze rozpoczęli przygotowania do KOROWISKA, opracowując plany występów i układy choreograficzne. Były to także pierwsze 24 godziny spędzone razem z grupa z Izraela., czas więc upłynął nam na poznawaniu się nawzajem przez rozmowy, gry i zabawy, okraszony oczywiście uroczymi zajęciami dnia powszedniego, takimi jak poranne obieranie ziemniaczków (dla chętnych), warsztaty czy wieczorne ognisko z debiutującym pląsem – „Niedźwiadkiem” w wersji śląskiej.

Z racji tego, że do rozpoczęcia KOROWISKA zostało raptem 5 godzin, a poczynione w tym kierunku przygotowania naszego zastępu niespiesznie sobie raczkują, pozostawiamy tę namiastkę artykułu taką, na jaką wyrosła. J

Zastęp 12

Wczoraj po śniadaniu posprzątaliśmy w namiotach. Później mieliśmy zbiórkę i poszliśmy na długi spacer. Wyruszyliśmy około 10, cały czas szliśmy wzdłuż jeziora przez las, aż w końcu doszliśmy do drogi asfaltowej, którą przyszliśmy do Sienna. Tam się zatrzymaliśmy i odpoczęliśmy. Potem ruszyliśmy w drogę. Cały czas szliśmy polnymi drogami, wokół nas były tylko pola. Słońce ciągle świeciło i było bardzo gorąco. Wszyscy byli zmęczeni i znudzeni. Wróciliśmy do obozu i wskoczyliśmy do jeziora, aby się ochłodzić.

Wczoraj po obiedzie odbył się Turniej ,,firmowy” mający na celu zintegrowanie nas z grupą z Izraela. Były tam różne konkurencje m.in. wstawanie plecami do siebie bez użycia rąk, odgadywanie słów z ruchu warg, czy rozwiązywanie zagadek. Zabawa była świetna i wszyscy się dobrze bawili.

Po kolacji śpiewaliśmy przy ognisku. Poznaliśmy gości z Izraela, którzy pokazali nam nowy pląs i zaśpiewali nam piosenkę. Dwóch Izraelczyków nie wiedziało, że dostaną chusty więc sobie poszli do namiotów.

Zastęp XIV

Wczoraj po śniadaniu około godziny 10 zostaliśmy podzieleni na 2 grupy. Mniejsza część poszła do Ośna na zakupy, bo wcześniej przeszkodził im deszcz. Pozostali udali się na spacer do Sienna, podczas którego , po raz pierwszy w historii, się nie zgubili.  W tym czasie do obozu dotarła grupa z Izraela. Kiedy już wszyscy znaleźli się w Korczakowie odbył się turniej firmowy, na którym braliśmy udział w wielu konkurencjach, takich jak: jedzenie pączków bez oblizywania, układanie nowych piosenek z losowo dobranych wersów różnych szlagierów Korczakowa czy rozwiązywanie zagadek i czytanie z ust. Wieczorem jak zwykle było ognisko, po którym rozdano chusty gościom z Izraela. Na koniec dnia, w drugim programie, odbył się koncert przygotowany przez druha Młodego.

Ania Żelazna

O ile wczoraj rano pogoda nam dopisywała, o tyle  krótko po śniadaniu uniemożliwiła nam planowe kręcenie Fafików. W związku z tym „wylądowaliśmy” w Cyrku na projekcji polskiego filmu „ Duże zwierzę”. Mimo to, że zajęcia nie mogły odbyć się zgodnie z rozkazem, czas spędziliśmy miło i efektywnie, zwłaszcza, że po projekcji odbyła się dyskusja dotycząca filmu. Na szczęście burza, która miała być ogromna i przerażająca, okazała się jedynie przejściową ulewą z jednym błyskiem. Po filmie burza ustąpiła, a pogoda z chwili na chwilę stawała się tylko lepsza.

„Duże zwierzę”to film znanego polskiego aktora i reżysera, Jerzego Stuhra. Scenariuszem zajął się Krzysztof Kieślowski na podstawie opowiadania Kazimierza Orłosia pod tytułem      „ Wielbłąd”. „ Duże zwierzę” opowiada historię urzędnika bankowego, Zygmunta Sawickiego, który zaopiekował się wielbłądem z cyrku. Wraz z żoną szybko się do niego przywiązują, przygotowują mu stajnię, szyją koc i wyprowadzają na spacery. Niestety, mieszkańcy miasta nie są zadowoleni z decyzji Rawickiego. Boją się i uważają, że wielbłąd stanowi zagrożenie dla ich życia. Wkrótce zaczęli coraz bardziej uprzykrzać życie Sawickiemu.

Film ten z jednej strony w nietypowy sposób pokazuje problem nietolerancji, a z drugiej strony przedstawia walkę w obronie własnych przekonań. Daje dużo do myślenia.

Po kręgu wieczornym, jako drugi program, odbył się koncert muzyki staronordyckiej, zorganizowany przez druhów Samolaka i Kujawa z pomocą druha Przemka. Gdy tylko wkroczyło się na plac apelowy, gdzie koncert miał miejsce, od razu wyczuwało się zmianę atmosfery. Wielkie ognisko sięgało chwilami 2 metrów, nordyckie symbole na zwisających ze słupów flagach, druhowie z fryzurami i makijażem godnym prawdziwych wikingów. Wszystkie utwory wykonywał zespół Wardruna, używając oryginalnych, starych instrumentów ze skandynawskich regionów. Sama muzyka dla pobieżnego słuchacza mogłaby się wydawać głośna i prosta, jednak gdy wpatrzeć się w taniec płomieni i wsłuchać uważniej, dźwięki wprowadzały w senny, spokojny trans pobudzając ukryte, pierwotne zmysły. Było to niesamowite zakończenie dnia dla fanów Wikingów i muzyki skandynawskiej oraz dla tych, którzy szukali nowych wrażeń.

Zastęp 13

W niedzielę o godzinie 10-tej poszliśmy do kościoła. Nie było to jednak zwykłe przeżycie, dla wielu z nas to stanowiło ważne wydarzenie. Wszystko dzień wcześniej było ustalone, na przykład: przyspieszone śniadanie, aby nie spóźnić się na mszę, nasza codzienność, czyli poranna rozgrzewka nie odbyła się. Zazwyczaj po śniadaniu mamy godzinę  do zajęć, jednak wczoraj tego czasu po prostu nie było. Gdy szliśmy do Świniar, każdy z druhów troszkę nas pospieszał, co wynikało z tego, że bardzo nam zależało, by dotrzeć na czas. Jak już wspomniałam, nie było to zwykłe niedzielne wyjście do kościoła, ale Msza Święta za naszego Szefa, Jerzego Zgodzińskiego. Dla wielu z nas było to na tyle ważne, że nawet jeśli są niewierzący albo nie praktykują na co dzień, lub ktoś był na obozie pierwszy raz i nie zdążył niestety poznać Szefa, to i tak udał się do kościoła, by w ten sposób oddać tak ważnemu dla nas i tego miejsca człowiekowi hołd za to, że po prostu był i stworzył tak cudowne i na swój sposób magiczne miejsce jak Korczakowo.

Hania, zastęp 8

Wczoraj na 10.00 wszyscy chętni z naszego obozu poszli pieszo do kościoła w Świniarach, żeby pomodlić się i przeżyć Mszę Świętą za Szefa i założyciela Korczakowa, Jerzego Zgodzińskiego. Towarzyszyli nam również mieszkańcy Świniar, który bardzo dobrze wspominają obecność Korczakowców w okolicy. Nasi gitarzyści grali piosenki wszystkim dobrze znane, więc w środku było dosyć głośno. Druhna Kędzia przeczytała wspomnienie o Szefie, a później, wraz z Oliwią, czytania przeznaczone na tę niedzielę. Ksiądz podkreślał, jak to dobrze, że młodzież pamięta o swoim Komendancie i modlitwie za Niego. Msza przebiegła sprawnie, ustawianie uczestników również. Bardzo się cieszę, że choć druha Jerzego nie miałam okazji poznać, uczestniczyłam w Eucharystii w Jego intencji.

Ania, zastęp 8

Po południu w Korczakowie odbyła się olimpiada sportowa. Zorganizowano bardzo dużo konkursów, między innymi: ping-pong, strzały do bramki, pompki, przysiady, kółko i krzyżyk i tradycyjna konkurencja Korczakowa, rzut jajkiem na odległość. Było bardzo ciekawie. Mogliśmy wygrać cukierki, colę, batoniki, soczki, czekolady, itd. Każdy wrócił do namiotu cały rozbawiony i cieszył się, że coś wygrał. Dzień powoli się kończył, ale nikt tego nie odczuwał.

Milena, zastęp 8

Jestem Oliwia i tego roku pierwszy raz przyjechałam do Korczakowa. Dowiedziałam się o tym obozie od moich przyjaciół. Na początku troszkę się stresowałam, bo to mój pierwszy obóz w takim miejscu (w lesie). Ogólnie bardzo mi się podoba. Chodzę na superowe warsztaty, na których tworzę biżuterię. Zrobiłam już moje pierwsze bransoletki. Gdy otwarty jest port chodzę na kajaki oraz łódki, na których zawsze świetnie się bawię, Dziś miałam swoją pierwszą wartę – wartę dzienną. Bardzo mi się podobało siedzenie pod komendą oraz wieszanie flagi. Jestem bardzo zadowolona.

Oliwia z ósemki

Przy ognisku dyskutowaliśmy o korzystaniu z Internetu i portali społecznościowych. Doszliśmy do wniosku, że niosą one ze sobą wiele zagrożeń, ale jednocześnie mogą być przydatne przy kontaktowaniu się z przyjaciółmi. Oczywiście rozmowy przez Internet są o wiele mniej wartościowe niż te w realnym świecie, dlatego nie warto na nie marnować całego wolnego czasu. Lepiej po prostu porozmawiać z ludźmi twarzą w twarz. Można bardzo łatwo uzależnić się od serwisów społecznościowych. Występuje na nich natłok informacji, bo większość użytkowników codziennie opisuje i zamieszcza zdjęcia najzwyklejszych elementów swojej aktywności, więc niektórzy mają problem z oderwaniem się od telefonu czy komputera, bo boją się, że coś przegapią albo zostaną zasypani powiadomieniami. Ogólnie ludzie uważają, że każdy ma konto na Facebooku, więc można faktycznie dziwnie się bez niego czuć. Podsumowując, portale społecznościowe są przydatne, ale trzeba mądrze z nich korzystać, by nie narobiły szkód.

Hania K z ósemki

Uczył nas pracować na sobą i stawać się lepszymi ludźmi. Zachęcał do pracy na rzecz innych, bo nikt z nas nie jest samotną wyspą. Przez ponad 50 lat pracy wychował tysiące młodych ludzi.
Kontynuujemy jego dzieło, bo jesteśmy Korczakowcami i jesteśmy z tego dumni.

    Wczorajszy dzień rozpoczął się tradycyjnie od pobudki. Tym razem miesliśmy przyjemność wysłuchać playlisty przygotowanej przez dh Ario. Codziennie rano , budzimy się na dźwięki muzyki, wstajemy i wyglądamy z namiotu widząc ten sam las, te same twarze, te same obowiązki. Brzmi jak nudna rutyna.. Jednak w rzeczywsitości każdy z nas z uśmiechem na twarzy rozpoczyna każdy dzień . Dlaczego? Bo to miejsce jest dla nas wyjątkowe, pełne magii i przyjaźni. Ciężko jest w to uwierzyć , ale to prawda. Wystarczy tutaj przyjechać, pobyć kilka dni i poupajać się tą cudowną atmosferą. To wystarczy.

    Wbrew pozorom nie jest tak nudno. Kto by pomyślał, że w samym lesie, gdzieś koło małej wioski Świniary , której nawet nie mam na mapie.. dzieje się tyle niezywkłych rzeczy. Zobaczmy chociaż na dzień 8 lipca 2017. Od czego się zaczęło? Warsztaty burzowe z dh Milupą. Przydatne? Bardzo. Dowiedzieliśmy się wielu ciekawostek fizycznych, mieliśmy możliwość posmakowania prądu (dosłownie) i zrobienia kilku eksperymentów. Dh Milupa przekazał nam swoją ogromnę wiedzę na temat wyładowań atmosferycznych. Dzięki niemu dowiedzieliśmy się jak chronić się w sytuacji kryzysowej i co może nam uratować życie.

      Co do ratowania życia- następne w kolejnośći były warsztaty z profilaktyki uzależnienień. Niektórym może wydawać się, że uzależnienie to temat tabu. Niestety w dziesiejszych czasach jest to problem, który dotyka wielu z nas. Na wczorajszych zajęciach mieliśmy możliwość poznania siebie nawzajem, dzięki kilku zabawom integracyjnym. Poźniej zobaczyliśmy film, który poruszył każdego z nas. Każdy wyciągnął z tych warsztatów coś dobrego i skłoniło go to do refleksji na temat swojego dotychczasowego życia.

    Jakby tego było mało po obiedzie odbyły sie kolejne warsztaty. Te , do kórych każdy z uczestników należy od początku trwania obozu. Wszytskie warsztaty do tej pory popełniły wielkie postępy w  zamierzonych działaniach. Skutki pracy poszczególnych grup będą już niedługo widoczne. Czekamy ze zniecierpiwieniem.

     Wisienką na torcie był pierwszy w tym roku koncert w korzonku przygotowany przez dh Milupę. Po ognisku, które jak zwykle przebiegło w magicznej atmosferze , chętni obozowicze mogli uzcetsniczyć w kolejnym wyjatkowym wydarzeniu. Koncerty w korzonku są zawsze dla każdego z nas przeżyciem , które pozostaje w pamięci na długo. Słuchanie muzyki przy blasku świec pozwala nam się zrelaksować , przemyśleć aktualne sprawy, zagłębić się w dźwięki i oderwać się na chwilę od wszystkich negatywnych emocji. Po koncercie rozeszliśmy się do swoich namiotów. Pełni nowych wrażeń i wspomnień w głowie. Jak zawsze dzień zakończył się pozytywnie i z uśmiechem na twarzy położyliśmy się spać.

Zastęp VII

Dziś jak zawsze obudziliśmy się przy dźwiękach muzyki. Po śniadaniu niektórzy z nas mieli iść do Ośna Lubuskiego. Niestety wycieczka została odwołana z powodu nadciągającej burzy. W zamian przygotowywaliśmy się do Bajkolandii. Pozostała część obozowiczów miała warsztaty z improwizacji, które poprowadziła grupa z Zielonej Góry – „Mimo to”.  Po zjedzeniu obiadu nastąpił czas prób i przygotowań do Bajkolandii, która miała odbyć się wieczorem. Nasz zastęp wraz z zastępem 11  przygotował krótką historię o owocach, której główną bohaterką była śliwka uzależniona od mocy darowanej owocom przez czarodzieja. Każdy z zastępów miał za zadanie wybrać jedno z trzech  zakończeń: 

–  i wtedy śliwka zgniła,

– i wtedy stół się przewrócił,

– i wtedy przyszedł SMS z biedronki.

My osobiście wybraliśmy pierwsze z nich, ponieważ pasowało do naszej historii. Wszystkie zastępy przygotowały świetne przedstawienia, ale trzeba było wybrać najlepsze. Podium wyglądało następująco:

– I miejsce – zastępy IV i XIII

– II miejsce – ex aequo zastępy X i III oraz II, VI i XV

– III miejsce – zastępy VII i IX

Naszymi faworytami również były zastępy wygrane, czyli IV i XIII. Akcja działa się w królestwie Ikei, które było pod władzą króla Szweda. Szukał on kandydata na męża dla swojej przepięknej córki (granej przez chłopaka). Jeden z nich, a dokładnie ostateczny wybranek, okazał się zdrajcą, ponieważ chciał zabić króla, co wyszło na jaw dzięki jego synowi. Ich przedstawienie było bardzo zabawne i ciekawe. Zdecydowanie zasługiwało na przyznane mu miejsce. Po Bajkolandii udaliśmy się do łóżek.

 Wczoraj w nasze korczakowskie progi zawitali artyści improwizacji z grupy „ Mimo to”. Zorganizowali dla nas warsztaty impro, podczas których ujawnili nam tajniki tej sztuki. Bawiliśmy się w różne gry, między innymi „ friz”, „tak, zróbmy to” oraz „ lustro”. Było bardzo ciekawie, więc powtórzyli te zajęcia wieczorem przy ognisku z udziałem chętnych uczestników obozu.

Klaudia, zastęp 4

Również wczoraj udaliśmy się wraz z kilkoma zastępami na wycieczkę do Ośna Lubuskiego. Najpierw przepłynęliśmy łódkami jezioro. Po drodze do centrum czytaliśmy tablice informacyjne o zabytkach, na przykład o średniowiecznych murach i kaplicy św. Gertrudy  Kiedy doszliśmy do Biedronki zrobiliśmy małe zakupy. Dobrze, że druhna Iwona podjechała swoim samochodem, bo mogliśmy zapakować do niego co większe siatki. Kiedy wróciliśmy do obozu, mogliśmy je odebrać. Wycieczka mi się podobała.

Wiktoria, zastęp 4

Jestem w Korczakowie pierwszy raz. Moje uczucia przed przyjazdem były mieszane. Bałam się, że się z nikim nie zaprzyjaźnię. Strach przed wytykaniem palcami (jestem „nowa”) sprawił, że odechciało mi się przyjeżdżać. „Żyje się tylko raz”- to właśnie mnie zmotywowało do pojawienia się tutaj. Postanowiłam spróbować czegoś nowego i było warto! W Korczakowie jest wspaniała atmosfera, wszyscy są bardzo mili i koleżeńscy. Starsi nie śmieją się z młodszych, tylko im pomagają. Oprócz ciągłej zabawy i atrakcji na obozie znalazł się czas na nawiązanie przyjaźni. Poznałam mnóstwo wspaniałych i sympatycznych ludzi. Codziennie mamy ognisko i wspólnie przy nim śpiewamy. W wolnym czasie gramy w siatkę, w karty, nogę, czytamy, rozmawiamy i ogólnie świetnie się bawimy. Tworzymy też amatorskie filmy i spektakle, więc się nie nudzimy. Bardzo się cieszę, że zostałam Korczakowcem.

Zuzia, zastęp 4

Dnia 2 lipca pierwszy raz przyjechałam do Korczakowa. Czułam się niepewnie i nie umiałam się odnaleźć. Na szczęście miałam przy sobie dwie koleżanki, które tu były drugi raz. Miały one większe doświadczenie niż ja, więc oprowadziły mnie po obozie. Do naszego namiotu przydzielono jeszcze dwie dziewczyny. Od razu się z nimi zaprzyjaźniłyśmy. Po zapoznaniu się z wszystkimi zasadami panującymi w Korczakowie druhowie zorganizowali nam dużo ciekawych zabaw. Po kolacji wszyscy uczestnicy zostali zwołani do kręgu wieczornego. Dużo śpiewaliśmy i bawiliśmy się. Cały dzień minął bardzo szybko. Cieszę się, że przyjechałam do Korczakowa. Mam nadzieję, że za rok też będę mogła przyjechać.

Jagoda, zastęp 4

Wczorajszy dzień rozpoczęliśmy od przygotowań do Bajkolandii. W poprzednich latach naszym zadaniem było dopisanie treści bajki do podanego tytułu, ale tym razem dostaliśmy do wyboru 3 zakończenia i do jednego z nich musimy dopasować naszą historię.

 W czasie wolnym, ponieważ ciągle padało, chętni mogli obejrzeć w Cyrku film pod tytułem „ Dawca pamięci”. Film był bardzo interesujący ze względu na temat i fabułę. Akcja niesamowicie mnie wciągnęła, ciekawie oglądało się życie i wydarzenia dziejące się w przyszłości. Po obejrzeniu tego obrazu warto się zastanowić czy lepiej jest żyć w świecie bez emocji, ale też bez wojen i zła, czy w takim, gdzie mamy wybór we wszystkim, odczuwając cierpienie, ale i miłość.

 Po obiedzie rozeszliśmy się na warsztaty. Jedne z nas poszły na zajęcia teatralno – kabaretowe, gdzie mieliśmy okazję lepiej się poznać poprzez różne gry integracyjne. Później przeczytaliśmy kilka propozycji skeczy do przedstawienia na koniec obozu. Na zajęciach plastycznych przygotowywaliśmy dekoracje na Bal Wenecki. Zrobiliśmy wachlarze, maski, obrazki inspirowane Wenecja. Podczas warsztatów z wykonywania biżuterii przygotowałyśmy dużo różnych bransoletek. Pracując ciągle rozmawiamy i mamy okazję lepiej się ze sobą poznać.

 Wieczorem odbyło się ognisko z dyskusją dotyczącą tegorocznego hasła obozowego –            „ Sięgaj poza horyzont”. Rozmowę prowadził druh Ario. Wymieniliśmy się naszymi doświadczeniami dotyczącymi horyzontów, które staramy się przekraczać, by odkrywać nowe. Doszliśmy do wniosku, że właśnie Korczakowo jest świetnym miejscem do rozwijania się w dziedzinach, w jakich wcześniej nie mieliśmy okazji się sprawdzić. Tutaj próbujemy sięgać poza horyzont.

Podsumowując, dzień był ciekawy i udany.

Zastęp 3

Zapraszamy do zapoznania się z „Małym Przeglądem Plus”, nieregularnym dodatkiem do „Małego Przeglądu”. Proponujemy wersję elektroniczną – wersja papierowa dostępna w Korczakowie.

Wczoraj przed południem odbyły się warsztaty przygotowane przez instruktorów. Do wyboru mieliśmy dużo możliwości: taneczne, teatralno – kabaretowe, techniczno – kreatywne, plastyczne, tworzenia biżuterii, sportowe, traperskie, dziennikarskie. Za kilka dni będą jeszcze muzyczne i fotograficzne, kiedy prowadzący je instruktorzy wyzdrowieją i dojadą na obóz. Warsztaty, które my wybrałyśmy, wyrób biżuterii, są bardzo ciekawe i kreatywne. Bawimy się świetnie, a to dopiero początek!

Po obiedzie udaliśmy się poza teren obozu, aby zagrać w „Bitwę o drogę”. Zabawa przeminęła w tempie ekspresowym, a wzięło w niej udział bardzo wielu uczestników obozu. Byliśmy w ciągłym ruchu i determinacji, by zdobyć flagę przeciwnika. W czasie gry drużyny obmyślały swoje specjalne taktyki,  które doprowadziły do końcowego wyniku 2:1 dla drużyny bez szarf. Wieczorem przy ognisku pośpiewaliśmy nasze piosenki. Potem w Cyrku odbyła się prezentacja filmów krótkometrażowych, m.in. „ Jak zostać Korczakowcem”           i „ Paperman”. Było to wprowadzenie do czekającej nas pracy nad własnymi filmami na festiwal „Fafik”. Po wieczornym przekazaniu Iskierki zaczęliśmy przygotowywać się do spania.

Ola Zdybek i Natalia Jęczmionka, zastęp 2

Wczoraj odbyły się nasze pierwsze warsztaty. Ja poszłam na teatralne zajęcia druhny Kędzi. Było tam bardzo ciekawie i zabawnie. Dowiedziałam się wielu nowych rzeczy o tym, jak zachowywać się na scenie i przed kamerą. Warsztaty takie jak te są ważne dla każdego, ponieważ stajesz się po nich bardziej swobodny i nie boisz się publicznych wystąpień. Bardzo mi się podobało, wszystko było tak, jak trzeba. Specjalne podziękowania dla Kędzi!

There were our first workshop yesterday. I went to Kędzia theatrical workshop. It was very intetesting and funny. I gathered from this workshop new informations about how to act on stage or in front of cameras. Workshop like that are  importent for everybody, because you become more liberal and after that you will not be afraid of speaking in public. I liked it, everything was very good. Special thanks to Kędzia!

Mariia, zastęp 1