Archiwa: Wpisy Małego Przeglądu

W czwartek wstałyśmy w dobrym humorze ponieważ nie było zaprawy porannej.

Klasycznie jak każdego dnia odbył się apel poranny, na którym dowiedziałyśmy się co będziemy dzisiaj robić. Następnie zjedliśmy śniadanie. Na zajęciach przed południowych oglądaliśmy film ,,Niekończąca się opowieść’’ – nie przypadł nam do gustu, ale jak na swoje czasy jest naprawdę niezły. Po zajęciach zjedliśmy obiad, który bardzo nam smakował (ziemniaczki, mizeria i kotlet z piersi kurczaka).
Po obiedzie była przerwa na odpoczynek, a potem zastępowi zgłosili się po odbiór podwieczorków, a dokładnie jogurtów. Po południu sprzątaliśmy obóz, nasz zastęp miał za zadanie wysprzątanie śmieci , niezbyt chętne byłyśmy do tego zadania, ale się zmotywowałyśmy i szybko skończyłyśmy nasze zadanie – w nagrodę za dobrze wykonaną prace mogliśmy skoczyć z pomostu do wody. Z naszego zastępu odważyły się skoczyć dwie osoby. Potem przyszedł czas na telefony i spędzenie czasu razem. Wieczorem po kolacji odbył się wieczór marzeń oraz wieczór pożegnalny. Dużo osób wzruszyło się tym momentem. Po kręgu wieczornym można było jeszcze chwile posiedzieć przy ognisku, albo pooglądać gwiazdy na boisku.

Piątek

Dzisiejszego dnia wstałyśmy, ale nie na zaprawę poranną, bo miałyśmy wartę dzienną. Po wypełnieniu obowiązków związanych z tą służbą udałyśmy się na apel i śniadanie. Potem ruszyłyśmy do pakowania się, sprzątania i zbierania podpisów na pamiątkowych zdjęciach. I wielkiego żegnania z każdym.

Podsumowując obóz w tym roku był bardzo udany i bardzo nam się podobało, poznaliśmy dużo nowych osób. Na pewno przyjedziemy tu za rok, ale już na turnus starszy.

Do zobaczenia

Kalina i Tosia z zastępu z 14

Rano po przebudzeniu i po śniadaniu w czasie zajęć programowych wraz z Zuzią i Mają z mojego zastępu miałyśmy próbę generalną naszego układu na Finał Ligii Piłki Nożnej. Zaraz po próbie zaczęłyśmy przygotowywać nasze pompony, które były potrzebna na występ cheerleaderski.

W czasie wolnym razem z Leną poszłyśmy na kąpielisko. Popołudniu poszliśmy do Świniar z okazji Biegu o Puchar Sołtysa (to już piąty raz jak Świniary i Korczakowo organizują bieg), odbył się także dzień sportu i grill. Lena biegła!

Na dniu sportu świetnie się bawiłam! Swój dzień zakończyłam wieczorną kąpielą w jeziorze.

Ola z zastępu XII

Wczorajszy dzień zaczął się pięknie (przynajmniej dla mnie) ponieważ nie było zaprawy porannej, której nie lubię. Następnie odbył się apel poranny i przejście na śniadanie. Po śniadaniu była chwila dla siebie a potem większość obozu wzięła udział w podchodach tematyce Disneya, które swoją drogą były bardzo fajnie zorganizowane. Polegały one na chodzeniu po punktach w Korczakowie i robieniu przeróżnych zadań, między innymi tor ninja, nauka zaklęć, pływanie na ślepo kajakami. Mówią szczerze średnio mi się podobało, choć zadania i przebrania druhów był świetne, ale moja grupa (z którą chodziłam) już nie!

W tym samym czasie grupa kilkunastu dziewczyn zamieniła się w cheerleaderki, których występ odbędzie się jutro na finałowym meczu Ligi Piłki nożnej. \

Po podchodach, cały obóz po kolei zastępami miał próby na zbliżający się wieczorem FPN. Nasza próba poszła lepiej niż się spodziewałam. Jak już mowa o próbach na FPN to odbyły się one, oraz cały festiwal na Amfikorze, co bardzo mi się podobało. 

Cała impreza zleciała mi bardzo szybko i wesoło. Nie mam jakichś faworytów, choć występ zastępu 11powinien być wg mnie wyżej oceniony.

Zwyciężył zastęp 9 z piosenką „Marzenia”

II miejsce otrzymał zastęp 14 – „Wspomnienia”

III miejsce zdobył zastęp 8 – „Magiczne koty”

Wyróżnienia: zastępy 10 („Pole marzeń) i 6 („Legendarny kapelusz”)

PS. Bardzo podoba mi się nowa forma oceniania – druhowie korzystają z aplikacji w telefonach, ponieważ znamy wszystkie wyniki od razu po każdej imprezie (FPN-ie lub Korowisku)

Pola z XI

Więcej zdjęć jutro 😀

Wczoraj po śniadaniu odbyły się różnorodne warsztaty. Na zajęciach sportowych graliśmy w piłkę nożną, siatkówkę, badmintona oraz ping-ponga bieganego. Wszystkie warsztaty były bardzo ciekawe. Po zajęciach mieliśmy chwile dla siebie, później udaliśmy się do cyrku na warsztaty bębniarskie, w grupach na które zostaliśmy podzieleni podczas apelu porannego. Pan instruktor uczył nas gry na bębnach, które miał każdy uczestnik. Instruktor pokazywał nam różne ciekawe instrumenty pochodzące głównie z Afryki, Australii i Ameryki Południowej. Po obiedzie odbyła się mała przerwa na której uczestnicy odpoczywali. Po odpoczynku odbyła się dalsza część warsztatów. Po skończeniu warsztatów wszyscy uczestnicy zebrali się na placu w słońcu, gdzie pokazali czego się nauczyli. Po pokazie cały obóz przeszedł spacerkiem do amfikoru na koncert, gdzie instruktor przedstawił wszystkie instrumenty. Po koncercie wróciliśmy na teren obozu na ognisko oraz krąg wieczorny.

Liliana, Tosia, Hania, Ula, Ada, Lena z zastępu 13

Wczorajszy dzień zaczął się słonecznie. Po śniadaniu zaczęły się warsztaty. Gdy warsztaty się skończyły wszyscy poszli na boisko, aby podzielić się na cztery grupy. Gdy jedna z grup miała zajęcia, pozostałe grupy ćwiczyły do FPN-u lub nagrywały filmik o bezpieczeństwie nad wodą. Kiedy grupa została wezwana razem z druhami trzeba było pójść na zajęcia bębniarskie do pana Bogdana. Na zajęciach graliśmy na bębnach, uczyliśmy się nazw instrumentów, słuchaliśmy jak brzmią i skąd pochodzą. Na koniec dnia po zajęciach bębniarskich pan Bogdan zrobił mały koncert na którym zademonstrował wiele niecodziennych instrumentów.

Tosia z zastępu 9

Wczoraj z rana, po śniadaniu, chętni udali się do kościoła w Świniarach. Pogoda, niestety, nam nie dopisywała, ponieważ od samego świtu padał deszcz. W późniejszych godzinach polepszyło się, nawet wyjrzało słońce. Wcześniej jednak podzielono obozowiczów na grupy, jedna dyskutowała o wartościach w życiu, druga śpiewała. Po zajęciach poszliśmy do Cyrku oglądać film. Film nazywał się „Niania McPhee”. Nam się podobał. Po obiedzie zaczęła się Korczakiada. Polegała ona na tym, że było 5 punktów i na każdym uczyliśmy się czegoś o Korczaku. Później było krótkie ognisko i Wieczór Patrona, podczas którego zaprezentowano krótkie przedstawienie, w którym brał udział cały nasz zastęp.

Zastęp 9 czyli  Lidka, Gabrysia, Dobrusia, Hania i Tosia

Wczoraj na początku dnia mieliśmy warsztaty. Na starcie obozu każdy wybrał coś dla siebie. Były do wyboru różne rodzaje: kajakowe, filozoficzne, plastyczne, astronomiczne itp. Po obiedzie pisaliśmy teksty na FPN czyli Festiwal Piosenki Naszej. Polega to na tym, że wymyślamy słowa piosenki, a potem druhowie „muzyczni” czyli tacy, którzy umieją grać na gitarze lub na bandżo, jak w przypadku druha Lucka, układają do tego muzykę. No więc, pisaliśmy te teksty w zastępie i każdy wymyślał swoją zwrotkę. Mi się to bardzo podobało i stworzyłam swój tekst w 30 sekund, a potem pomagałam innym.
Teraz napiszę trochę o Korowisku, ponieważ bardzo dobrze je wspominam. Korowisko to taka korczakowska impreza, gdzie każdy zastęp wymyśla swój teledysk do piosenki, którą wylosuje. Ja uwielbiam Korowisko. Nasz występ opowiadał o miłości. Jednocześnie był układem choreograficznym i opowiadał historię. Nasz zastęp zdobył czwarte miejsce czyli wyróżnienie. Pierwsze miejsce zajął zastęp piąty. Lubię Korowisko, bo:

1. Można wystąpić ze swoim układem
2. Można zobaczyć pokazy innych zastępów
3. Można posłuchać muzyki 🙂
Dobrusia zastęp 9

Wczoraj odbyły się warsztaty, w naszym przypadku sportowe. Grałyśmy w „głupiego Jasia” razem z druhem Pchełką i dwoma chłopakami. Później zagrałyśmy jeszcze w siatkówkę. Było bardzo śmiesznie, ale i gorąco. (Oblewałyśmy się wodą z butelek.) Następnie pisałyśmy teksty na FPN. Nasz namiot nie mógł się skupić, ciągle zmieniałyśmy temat i miałyśmy „głupawkę”. Na szczęście w końcu coś napisałyśmy i doszłyśmy do normalnego stanu, choć wciąż przychodziły nam do głowy dziwne pomysły.

Bogna i Ania    zastęp 8

Wczoraj, czyli w sobotę, najpierw była zaprawa poranna, której nie cierpię, ale po zaprawie mieliśmy śniadanie, na które zjadłam dwie kromki z dżemem, tak jak zawsze. Po posiłku wszyscy poszli na zajęcia. Ja na warsztaty plastyczne. Wczoraj tematem były marzenia, ale jak ktoś nie chciał rysować w temacie, mógł, co chce. Osobiście postarałam się zrobić coś na zadany temat i narysowałam latającego kota. Dodałam mnóstwo cekinów i brokatu., co się skończyło całkiem dużym bałaganem. Posprzątałam😊 Pisałyśmy też teksty na Festiwal Piosenki Naszej. Potem był obiad, ale jedzenie dla mnie było średnie.  Następnie robiłam wraz z całym moim zastępem bransoletki. Wieczorem po kolacji było ognisko, krąg i poszliśmy spać.

Zosia   zastęp 8

Wczoraj dzień zaczęliśmy od zaprawy porannej z druhem Jackiem na boisku lub na kąpielisku z druhem Matim, a później zjedliśmy pyszne śniadanie. Następnie wybraliśmy się piechotą do Ośna, gdzie obejrzeliśmy piękne, stare, zabytkowe mury miejskie, a potem poszliśmy kupić najpotrzebniejsze rzeczy w Biedronce. Po powrocie mieliśmy zajęcia z antyterrorystami. Później odbyła się następna kolejka ligi piłkarskiej. Wieczorem, jak zawsze, siedzieliśmy przy ognisku. Potem poszliśmy umyć zęby i przed snem druh nam przeczytał bajkę na dobranoc. Ten dzień był super super fajny.

Leon i Przemek     zastęp 7

Wczoraj uczestnicy mieli możliwość spotkania z antyterrorystami. Przedstawione zostały zasady zachowania w razie ataku terrorystycznego. Dzieci dowiedziały się też, co zrobić w sytuacji przypadkowego znalezienia broni. Wniosek z zajęć to przekonanie, że broń to narzędzie przemocy i zabijania. Nigdy nie służy do zabawy. Redakcja MP

Wczorajszy dzień był fantastyczny. Od razu po pobudce poszliśmy na zaprawę poranną, potem na apel i śniadanie. Przed południem mieliśmy wycieczkę do Świniar. Gdy my już wróciliśmy, druga grupa jeszcze była na swojej wyprawie nad drugie jezioro. Wrócili dopiero na obiad, bo zaszli aż do Sienna. Potem rozpoczęła się Parada Oszustów. Bardzo mi się na niej podobało. Po zakończeniu zabawy odbyły się mecze w piłkę nożną. Najpierw spotkanie FCG kontra FCK. Po zjedzeniu kolacji rozpoczął się mecz FCZ przeciwko FCSS. Mecz zakończył się wynikiem 6:0 dla FCZ. Wieczorem było ognisko, na którym śpiewaliśmy piosenki, potem apel wieczorny. W drugim programie, dla chętnych, odbył się Koncert  w Korzonku. Szczerze – niezbyt mi się podobał. Nie moje klimaty. Po wszystkim poszliśmy spać.

Natan Olszewski  zastęp 6

Wczoraj byłem na:

– wycieczce do Świniar

– Paradzie Oszustów

– Lidze piłkarskiej

– Ognisku

W Świniarach byliśmy na placu zabaw. Huśtałem się na huśtawce, słuchałem muzyki i biegałem po parku. Na Paradzie Oszustów było trzech oszustów: Ślązak, Babcia, i Piłkarz. Podawali nam odpowiedzi a) b) c) na postawione pytanie, a my musieliśmy wybrać jedną, naszym zdaniem poprawną.

W Lidze Piłkarskiej FC Kaczygród wygrał z FC Goblinami 6:2, a FC ZUPA wygrał ze Spoconymi Sigmami 6:0.

Na ognisku śpiewaliśmy piosenki, niektóre wymyślone przez dawnych druhów.

Antoni Jakubczyk   zastęp 6

W tym artykule – Korczakowska Liga Piłkarska!

Od trzech dni istnieje Korczakowska Liga Piłkarska. Grają w niej 4 drużyny po 5 osób każda.

F.C. KACZOGRÓD: Emil Sawron, Kajetan Lejko, Kajetan „Rudy” Piniarski, Krzysztof Grzelak, Antoni Jakubczyk

ZUPA F.C.: Natan Olszewski, Jędrzej Orłowski, Kamil Suchowiecki, Mikołaj Gręda, Stanisław Grzelak

F.C. GOBLINY: Wojciech Rukszto, Adam Płoński, Bruno Popławski, Leon Świątkowski, Kacper Żmuda

SPALONE SIGMY: Szymon Poszwald, Samuel Dzikoiecki, Kornel Krasiński, Jan Pluskota, Szymon Mańdziak

Mecze sędziuje druh Pchełka.

TABELA PUNKTOWA

ZUPA F.C.                       7

F.C. KACZOGRÓD      7

F.C. GOBLINY               3

SPOCONE SIGMY       0

ZUPA F.C. wygrywa z F.C. KACZYGRÓD tylko większą liczbą goli.

Kajetan „Rudy” Piniarski       zastęp 6

Co było wczoraj?

• Parada Oszustów
• Korczakowska Liga Piłkarska
• Wycieczki poza teren obozu

Parada Oszustów to bardzo fajna zabawa i trochę trzeba było pomyśleć. Ale też można było wygrać cukierki albo je stracić. No i śmieszni byli oszuści – Babunia, Piłkarz i Ślązak. Bardzo podobały mi się pytania, na przykład: kto namalował Mona Lizę? Ile osób siedzi w sejmie? I takie tam, tego typu.

Chcieliśmy też napisać więcej  napisać o naszej lidze piłkarskiej, ale kolega nas uprzedził, nie będziemy się powtarzać. Przeczytajcie tekst Kajtka.

Fajna była też wyprawa poza obóz. Mieliśmy dwie opcje: wycieczka nad drugie jeziorko lub do Świniar. My poszliśmy do Świniar. Czas spędzaliśmy na placu zabaw. Merci i Sara (labradory dh. Pielęgniarki) biegały za patykiem i skakały do stawu. Jak dla nas, było świetnie. Bardzo nam się podobało.

Karol i Francis

Dzień rozpoczęliśmy od pobudki, która nas ledwo, z trudem, obudziła, ale wstaliśmy jakoś na zaprawę na boisku i kąpielisku. Po szybkim rozbudzeniu przebraliśmy się na apel poranny i założyliśmy chusty. Po zbiórkach w podobozach poszliśmy na plac apelowy i ustawiliśmy się w kręgu. Zastępowi zameldowali obecność i odczytano nam plan zajęć i rozkład wart na dziś. Zjedliśmy śniadanie, na które podano chałki z kruszonką. Nie mieliśmy szczęścia na śniadaniu, bo mieliśmy starą Delmę. Po śniadaniu przygotowaliśmy się do olimpiady Wodnej. Podzieliliśmy się na 2 grupy: „Ukośniki” i „ Suche majty na dnie morza”. Każda z grup wymyśliła swój okrzyk kibica. Pierwsza miała zawołanie „fotowoltaika!”, a druga: „majty!”. Braliśmy udział w wielu konkurencjach, takich, jak: zatapianie kajaka, wyścigi, nurkowanie, napełnianie worka i inne. Za każdą konkurencję dostawaliśmy punkty. Olimpiadę wygrały „Ukośnik”i. Po zajęciach poszliśmy do namiotów sprzątać, potem czekaliśmy na obiad, a po posiłku zrobiliśmy zbiórkę zastępu na boisku i ćwiczyliśmy nasz układ na Korowisko. Po jakimś czasie zawołano nas na próbę do Amfikoru, poćwiczyliśmy na scenie i poszliśmy na kolację. Wieczorem przebraliśmy się w nasze stroje na występ i wszyscy poszliśmy do Amfikoru przedstawić swoje teledyski.

Emil i Kamień, zastęp 5

WERDYKT JURY

Miejsce I   –   zastęp 5

Miejsce II  –  zastęp 13

Miejsce III  – zastęp 11

Wyróżnienie I – zastęp 9

Wyróżnienie II – zastęp 14

Wczoraj na warsztatach, które wybrałem, czyli zajęciach z majsterkowania, robiłem z kolegami stolik z drewna. Nauczyłem się obsługiwać wiertarkę. Potem przy sprawdzaniu wytrzymałości i funkcjonalności zajęliśmy ostatnie miejsce… Następnie rzucaliśmy kostką o punkty, ja trafiłem „jedynkę”. Później czytałem z kolegami książkę – podręcznik do gry komputerowej Minecraft. To poradnik, jak walczyć z potworami, mechanikami i o strategiach.

Jacek, zastęp 4

Wczoraj przygotowywaliśmy Korowisko czyli teledysk do piosenki „Life is a highway”. Ja odgrywałem kierowcę, Grzesiek zastępcę kierowcy, który był nietrzeźwy, Emil, Janek i Kajtek pasażerów. W pierwszej zwrotce ja prowadzę auto, a pasażerowie spokojnie siedzą. W czasie refrenu wstajemy z siedzeń i robimy ruchy jak przy prowadzeniu samochodu – kręcenie kierownicą, zmiana biegów, przyspieszanie i hamowanie. Gdy zaczyna się druga zwrotka kierowca zmienia się z zastępcą, który powoduje wypadek.

Szymon, zastęp 4

Wczoraj na czasie wolnym odpoczywałem i rozmawiałem z kolegami. Następnie rozegrałem mecz wraz z moja drużyną przeciwko zespołowi Spocone Sigmy. Strzeliłem hattricka (to było wczoraj, dziś niestety strzeliłem samobója…). Mecz skończył się wynikiem 4:1 dla nas.

Emil

Wczoraj obudziliśmy się mega wcześnie (przez Huberta). Poszliśmy na zaprawę na plażę i co ciekawe, woda była ciepła, kąpało się świetnie. Po zjedzeniu śniadania rozpoczęliśmy swoje pierwsze zadanie na dziś – wymyślanie totemów. Po uzgodnieniu pomysłu wyruszyliśmy, żeby zebrać przedmioty na nasz projekt. Gdy wszystko przygotowaliśmy, zaczęliśmy budowę totemu. Po skończeniu pracy przyszła pora na ocenianie przez druhów. Byliśmy zadowoleni z naszej pracy, ale stresował nas werdykt. Po obiedzie nadeszła pora gier integracyjnych. Wszyscy byli potem zmęczeni, bo druh Pchełka dał nam niezły wycisk. Podczas ogniska poznaliśmy nowe piosenki, a niektórzy z nas poczuli, co to prawdziwy ból pleców. Po ognisku kilka osób poszło do Korzonka, gdyż odbywał się tam koncert muzycznej klasyki korczakowskiej. Niektórzy poprzysypiali…

Zastęp 3

Pierwszego dnia wartę kuchenną dostał zastęp 11,a nocną zastęp 5. Po przyjechaniu na obóz rozpakowaliśmy się i czekaliśmy na obiad w namiotach. Na obiad była zupa fasolowa i makaron spaghetti. Potem mieliśmy ciszę poobiednią, a po niej poszliśmy do kręgu i rozpoczął się „Bieg po Korczakowie”. Wkrótce potem spotkaliśmy elfy, które dawały nam kawałki mapy, prowadzące do miejsca rozdania obozowych chust.

Marcin, Wojtek, Krzyś, Staś, Jędrek, Szymon, Adam

Cóż…. Trochę mało nam się napisało… To jeszcze raz 🙂

Po obiedzie poznawaliśmy regulaminy, a odbywało się to w taki sposób, że podzielono nas na grupy i chodziliśmy w różne miejsca Korczakowa, by poznać zasady tam obowiązujące. Pierwszą naszą stacją było kąpielisko, gdzie druh Ratownik przedstawił zasady bezpiecznych zachowań podczas zajęć.  Dalej odwiedziliśmy boisko, bramę, toitoje, łaźnię, stołówkę, radio, ambulatorium, port , krąg i komendę. Następne zajęcia to zabawy integracyjne. Niektórym z nas się podobały, innym średnio. Najlepszy był „Pony” i „Kot i mysz”. Wieczorem, przygotowując się do otwarcia obozu, chodziliśmy w grupach po obozie, spotykaliśmy Elfy i rozwiązywaliśmy różne zadania i zagadki. Dzięki temu dotarliśmy do miejsca rozdawania chust czyli na Plac Korczaka. Potem był jeszcze pierwszy krąg wieczorny, a towarzyszył mu poważny, magiczny, tajemniczy nastrój. Iskierka dotarła do Komendanta.

Zastęp 2

Najbardziej z wszystkich zajęć podobało mi się pływanie kajakiem!

Wojtek

Dzień pierwszy w Korczakowie

W niedzielę wszyscy przyjechaliśmy z rana do Korczakowa. Dzień pierwszy zaczęliśmy od obiadu i przydzielenia druhów do zastępów. Na obiad panie kucharki przygotowały zupę i spaghetti. Następni przeszliśmy do Biegu po Korczakowie, poznaliśmy wszystkie miejsca i zasady tam obowiązujące. Później zaczęły się zabawy integracyjne, a po zabawach zaczęły się zabawy integracyjne i pośpiewajka. Śpiewaliśmy różne korczakowskie piosenki. Potem zaczęło się szukanie puzzli, które dostawaliśmy od Elfów, którzy wcale nie byli druhami (hihi),  za wykonywanie różnych zadań. Po zabawie, przy pomniku Janusza Korczaka,  zostały nam wręczone chusty. W ten sposób zakończyliśmy pierwszy dzień w Korczakowie.

Helenka Cieślak

Po 3 tygodniach spędzonych w naszym ukochanym lesie nadszedł moment wyjazdów. Rano jak zwykle pobudka o godzinie 8:00, zaprawy jak nie było tak nie ma, ostatni apel oraz ostatnie śniadanie. Przed wspomnianym posiłkiem podziękowaliśmy jeszcze całym obozem druhnom kucharkom za posiłki w trakcie naszego pobytu tutaj. Po śniadaniu zaczęło się pakowanie, płakanie, pożegnania oraz wyjazdy. Z godziny na godzinę widać jak nasz las pustoszeje i jedyne co nam zostało, to tylko czekać aż w niedzielę miejsce to zacznie się znowu zapełniać młodszymi uczestnikami. 

Dziękuję wam bardzo za tegoroczny obóz, kochani, oby więcej takich .
Przy innym ogniu, w inną noc, do zobaczenia znów.

Pola Sułek

Co ciekawego robili wczoraj Korczakowcy? Żegnali się tak oficjalnie. Jednak praktycznie tylko sobie machali ręką. Bo każdy już wie, że spotkamy się znów, więc po co się smucić? Noc Patrona jest jednym z moich ulubionych momentów – jest mistyczna i klimatyczna. W bardzo łatwy sposób wzbudza we mnie emocje, przypominając, dlaczego to  miejsce tak kocham. Nauki Janusza Korczaka, tak zakorzenione w nas, stały się wzorem do naśladowania w życiu. Dla wielu są to prawdy oczywiste, że dzieci mają prawa, że choć małe, są ludźmi. Wczoraj w ramach zajęć popołudniowych dostaliśmy wykład o Korczaku, który dla mnie osobiście był potrzebny, bo moja wiedza się zakurzyła, zawalona szkolnymi bzdurami. W rozmieszczonych w różnych lokalizacjach punktach na terenie obozu opowiadano nam o wielu aspektach działalności Korczaka, takich jak metody wychowawcze, twórczość pisarska, historia życia. Przypomniało to uczestnikom o przyczynie naszych spotkań, o tym, co nas autentycznie łączy. Nawet jeśli na obozie nie brakuje zgrzytów i zmian, ten element jest u nas stały jak dębu korzenie. Istota Korczakowców, w tym ich małego leśnego miasteczka,  rozciąga się w górę, rośnie jako ostoja, gruby warstwowy pień. Każdy wątek korczakowskiego dębu to duszyczka zamieszana w tę społeczność. Nowe listki rosną, czasem usychają – korczakowski ekosystem. Pory roku dla tego dębu są dwie – a wczoraj mieliśmy przesilenie wyjazdowe. Rano wszyscy zrobili autopilota, czyli wielkie porządki przed wyjazdem. Zamiast druhów wyciągających nam rzeczy z namiotów, dając im odpocząć, sami targaliśmy łózka polowe out. Było przyjemniej niż myślałam, albo się starzeję i łatwo mnie zadowolić, na przykład sprzątaniem. Wieczorem, po robocie, gotowi do odwrotu, ze świeżą wiedzą i łóżkami, mieliśmy magiczny wieczór pożegnalny. Przygotowując piosenki na ostatnie ognisko zwracałam uwagę na zapotrzebowanie uczestników – niektórzy nie usłyszą ich cały rok. Wplatane w nutki gitar słowa Księgi Dziękuję – Przepraszam, potem pokaz zdjęć z całego naszego turnusu. Szybko minęły, jak błysk, te wspólne dni. Uchwycone na fotografiach chwile zauroczenia, radości, cienia – wszystkie razem tworzą harmonijną, zgodną całość. Stanęliśmy ostatni raz w Kręgu Wieczornym, złączyliśmy dłonie, a błysk iskierki przepłynął migiem. Do zobaczenia znów, koledzy i koleżanki. Nie połamcie sobie nóg podczas drugiej części wakacji.

Gosia z 10.

Jako ktoś, kto był w Korczakowie pierwszy raz, dostrzegam, dlaczego tyle osób decyduje się tu przyjeżdżać co roku. Każdego dnia dzieje się coś innego i to w gronie dobrych ludzi. Tak w sumie , to nabyłam tu więcej cennych wspomnień niż przez mój cały miniony rok. (Stwierdzam, że pisanie listów jest super). Skłamałabym jednak, gdybym powiedziała, że byłam do tego miejsca przekonana od samego początku. Różne zadania w grupach mnie przerażały. A pomysł ogniska co wieczór – odstraszał, bo jak można rezygnować z tak cennego snu!!! Zrozumiałam, że zwykle nie miałam z kim na początku śpiewać, ani nie znałam tekstów piosenek. Teraz cenię ten czas. I tak, przy ostatnim ognisku śpiewałam z całego serca – w gronie ludzi, którzy teraz są mi bliscy. Poza tym, że zaczynałam i również kończę pobyt tutaj bardzo zimną wartą nocną, to powitania i pożegnania są tu pełne ciepła, Dziękuję wszystkim, którzy mi ten czas w Korczakowie umilili.

Natalia z 10.

Gdy usłyszałem o zlocie Korczakowców, spodziewałem się przybycia prawdziwych dżentelmenów i ich pięknych pań, z którymi kulturalnie porozmawiamy o dawnych, o wiele lepszych latach. Niestety zamiast tego przyjechały jakieś stare dinozaury, od których zapach tanich papierosów można było wyczuć już od samego patrzenia. Na dodatek część z nich przyjechało ze swoimi smarkaczami, których i tak już mieliśmy aż nadto na obozie, a co niektórzy przyjechali nawet ze swoimi zwierzętami, strasząc naszą bogatą w szopy korczakowską faunę.

Prawdziwe piekło zaczęło się od piątkowej kolacji. Pomimo iż na warcie kuchennej były dwa zastępy, to obsługa nie wyrabiała, a to nie wróży dobrze, skoro kariera zawodowa większości młodzieży zaczyna się od gastro. Tłumy były tak wielkie, że można było się poczuć jak w azjatyckich slumsach, bo każdy się przepychał i walczył o możliwość nałożenia jedzenia na swój talerz, ledwo dla każdego starczało miejsca by usiąść. Na całe szczęście, dla kadry i gości był specjalny szwedzki stół, więc można było jakoś oddzielić się od uczestników, którzy przez swój buntowniczy tryb życia nie zasłużyli na branie jedzenia ze stołu dla szlachty i gości.

Pobyt gości niestety nie skończył się tylko na tłumie w trakcie posiłków – zajęta została również świetlica, przez co korczakowska młodzież nie mogła rozwijać swoich umiejętności artystycznych. Szerzący się goście zajęli również okolice boiska od siatkówki, stawiając tam swoje namioty, zapewne myśląc, że mogą czuć się jak u siebie, choć było inaczej.

Gdy wizyta gości zbliżała się już ku końcowi, ci postanowili przygotować dla nas koncert. Już sobie wyobrażałem stojącego dyrygenta, który kieruje całą orkiestrą pełną skrzypiec i trąb. Oczywiste, że tak nie mogło być, bo to poza ich możliwości. Zamiast tego połączyli razem kilka piosenek. Było to okropne, a śpiew każdego brzmiał jak krzyk pterodaktyla. Cała męka trwała jakieś dwie godziny. Nie rozumiem, dlaczego młodzież dobrze się bawiła… Nie rozumiem też powodu, dla którego goście stworzyli coś tak okropnego!

Zdawało mi się, że wiek jakkolwiek będzie świadczył o ich dojrzałości, ale niestety tak nie było. Zbliżający się koniec weekendu zmotywował gości do ewakuacji bliżej swoich miejsc pracy, by mogli jakkolwiek zapracować na swoje bardzo bliskie w czasie emerytury.

A propos emerytury, to na mnie już pora. Dzielenie się moją merytoryczną opinią z Wami, czytelnikami, nie jest łatwe, gdy dodatkowo redaktor naczelny tych tekstów patrzy na ciebie z góry i zagania do tej trudnej pracy. Dlatego liczę, że moja jakże ciężka, trudna, bolesna, pełna katorgi i cierpienia praca zbudowała słuszną opinię wśród Was na temat tego obozu. Przed kadrą zostało jeszcze dużo pracy, by to miejsce zaczęło choć minimalnie prosperować. Nie uważam, by im się to udało, znając ich doświadczenie, ale próbować mogą. 

Dziękuję za czytanie wpisów, kiedyś może jeszcze coś napiszę… kiedyś. Żegnam.