Archiwa: Wpisy Małego Przeglądu

Dzień zaczął się od zaprawy porannej. Niedługo później była zbiórka na apel poranny i wstępnie względnie wszystkie informacje na ten dzień. Flagę wciągał przedstawiciel zastępu numer 3 za najlepszy totem wykonany dnia poprzedniego. Następnie było śniadanie i tym razem nie śpiewaliśmy „Smacznego, smacznego…”.Po smacznym śniadaniu, gdzie były bułki jakich trzeba nam więcej i zawsze, mieliśmy chwilę przerwy, a po niej przygotowania do Korowiska. Zastępowi zastępów – masło maślane – wylosowali kartki z instrukcjami i kodami QR do linków z piosenkami i zasadami tegorocznego Korowiska. Warto napomknąć, że wszystkie jakże wspaniałe, epickie, odlotowe piosenki pochodzą z Festiwalu Eurowizji. Po zajęciach był jakże przepyszny obiad. Główne danie stanowił ryż z sosem tajskim, który rozpływał się w ustach, po prostu niebo w gębie. Po obiedzie standardowo były prawie godziny ciszy. Chwile przed końcem zastępowi odebrali podwieczorki, którym były batoniki „góralki”. Jak dotąd – najlepszy z podwieczorków. Chcemy więcej ich :). Po przerwie mieliśmy warsztaty. Jedni poszli do Amfikoru, drudzy do Cyrku, a inni jeszcze gdzie indziej.
Wracając z Amfikoru postąpiłem bardzo źle. Wsiadłem z chłopakami na wózek, co jest zakazane, a jeden kolego go ciągnął. Jak nas druh dogonił, to pompowaliśmy i nauczyliśmy się by tak nie robić. Jak to mówią: BHP – Bezpieczeństwo Hamuje Pracę. Liczy się dobra zabawa.
Po zajęciach trochę czasu wolnego i pyszna kolacja, na której były bułki, których chcemy więcej. Niedługo potem śpiewaliśmy przy ognisku, a po nim od razu przeszliśmy w wyznaczone miejsce na drugim brzegu jeziora, by oglądać Koncert na Wodzie. Szliśmy tam dobre 50 minut, gdyż aczkolwiek ponieważ tył i cały obóz wlókł się niemiłosiernie, a dałoby się przejść w 30 minut. Gdy wszyscy zasiedli, zaczęło się. Bardzo dobry koncert wart miliony.
Wracaliśmy kolejne 40 minut, a po drodze widzieliśmy przebiegającą chyba sarnę, ale na pewno nie wiem. Około pierwszej w nocy byliśmy w obozie i na tym dzień się skończył.
Miłosz Matusiak, zastęp 11.

Pobudka była wczoraj bardzo wyjątkowa, ponieważ obudził nas nie kto inny, tylko sam Shrek. Według mnie dotychczas nie było lepszej pobudki na tym turnusie. Następnie czekał nas apel poranny, na którym ogłoszono warty. Nam przypadła warta nocna. Po smacznym śniadaniu robiliśmy artystyczne instalacje totemiczne – wreszcie pogoda pozwoliła. Nie były to klasyczne totemy. Najpierw losowaliśmy hasło wyrażające jakąś wartość, na przykład przyjaźń, miłość, tolerancja, wolność. Nam przypadło zwizualizować życzliwość.
Po zrobieniu totemów mieliśmy czas wolny, a potem obiad. Na stołówce serowano zupę – krem z warzyw oraz makaron z sosem pomidorowym z groszkiem. Po ciszy, w ramach zajęć popołudniowych odbyła się gra o nazwie „Jeden z czternastu”. Każdy zastęp dostał kilka kategorii pytań, na które trzeba było odpowiadać. Za każdą złą odpowiedź zastęp tracił jedni życie z trzech, jakie otrzymał na początku. Dostaliśmy się do finału, jednak tam odpadliśmy. Po kolacji było ognisko, po którym poszliśmy na wartę nocną. Dla chętnych w Korzonku dh. Zuza zorganizowała koncert muzyki z Ameryki Południowej i Środkowej.

O SZCZĘŚCIU
Szczęście to szczególny stan euforii, w którym zapomina się o zmartwieniach. Gdy jest się szczęśliwym świat wydaje się być piękniejszy. Każdy może interpretować szczęście inaczej, w indywidualny dla siebie sposób. Mimo tego, że cieszymy się z różnych rzeczy , wiele powodów do szczęścia nas łączy. Uszczęśliwia nas czas spędzany z najbliższymi i ludźmi, wśród których czujemy się swobodnie. Cieszy nas też spokój i kontakt z naturą. W dobry nastrój wprawia nas słuchanie muzyki, nasze pasje i zainteresowania. Odczuwamy szczęście, kiedy coś się nam uda lub kiedy widzimy efekty naszej pracy. Uszczęśliwia nas też, gdy ktoś powie nam coś serdecznego.
Zastęp 1.

Wstałem o 8:09 czyli 6 minut przed zaprawą poranną. Spowodowane było to tym, że
pobudka spóźniła się o 3 minuty i była grana strasznie cicho. Tym razem zamiast zaprawy wybrałem kąpiel w jeziorze. Na apelu porannym dostarczono wyjątkowo dużo poczty. Następnie mieliśmy zajęcia przedpołudniowe. Okazało się, że w programie były warsztaty czyli to, co najbardziej lubię. W moim przypadku to zajęcia majsterkowe z druhem Igorem. Robiliśmy ławki do Amfikoru. Warsztaty skończyły się trochę przed czasem, bo zaczął padać deszcz. No i w sumie to potem już cały czas padało. Na zajęciach było super, nauczyłem się przy okazji podstawowych zasad BHP. Na obiad mieliśmy zupę fasolkową i ryż z sosem myśliwskim. Ryz zjadłem cały (9/10), zupy nie ruszyłem nawet, bo za dużo ryżu miałem… Po południu uczyliśmy się piosenek w Cyrku. Najpierw w planie było robienie totemów, ale pogoda… Potem byłem w namiocie i wraz z moim zastępem układałem tekst do piosenki na FPN. Na kolację było to, co zawsze plus pasta jajeczna i śledzie. Wieczorem nie mieliśmy ogniska, tylko siedzieliśmy i śpiewaliśmy w Cyrku. Moja ulubiona piosenka to „Ukraina”. Była
również dyskusja, a właściwie jej dalszy ciąg, bo zaczęliśmy rozmawiać na temat hasła obozu już kilka dni temu. Rozmawialiśmy również o naszych ulubionych piosenkach śpiewanych podczas ognisk.
Żart na dziś:
– Co zabiera ze sobą informatyk na turniej rycerski?
– Kopię zapasową!
Kacper Maćkowiak, zastęp 9.

KILKA MYŚLI O SZCZĘŚCIU
Ludzie od tysięcy lat zastanawiają się, czym jest szczęście. Nadal nie powstała jednak
uniwersalna odpowiedź na to pytanie. Szczęście może nam dać przyjemne odczucie
fizyczne lub psychiczne, a zarazem jesteśmy tym szczęśliwsi, im mniej odczuwamy bólu.
Czy zatem jeśli za wszelką cenę będziemy unikać bólu, to będziemy szczęśliwsi? Czy
nadużywanie leków przeciwbólowych lub otaczanie ludźmi, którzy nam zazdroszczą wpływa dobrze na nasz stan psychiczny? Myślę, że nie. W dramacie Adama Mickiewicza „Dziady” (część druga) znajdziemy zdanie: „kto nie zaznał goryczy ni razu, ten nie zazna słodyczy w niebie”. Oznacza to, że aby doświadczyć prawdziwego szczęścia, musimy na nie zasłużyć. Aby zaznać szczęścia, musimy wcześniej doznać bólu. W życiu posługujemy się metodą prób i błędów, tym sposobem szukamy swoich zainteresowań, ludzi z którymi czujemy się dobrze i bezpiecznie, tego, co nas ciekawi. Czasem ponosimy porażki, czasem odnajdujemy satysfakcję. Wtedy czujemy szczęście.
Zastęp 13.

Tej jakże wspaniałej oraz na całe szczęście słonecznej środy zostaliśmy obudzeni bardzo spokojną muzyką, po czym poszliśmy na zaprawę poranną, która również była wyjątkowo luźna. Dlaczego tak się stało – dowiedzieliśmy się na pierwszym bloku zajęciowym. Nasi druhowie prowadzący zgotowali nam dawkę wysiłku intelektualnego i fizycznego. Uczestnicy podzielili się na cztery grupy, po czym razem wykonywali przeróżne zadania w ramach Dnia Polonistycznego. Rywalizacja międzygrupowa była bardzo zacięta. Wspaniale oglądało się zdrowa grę fair play. Wszyscy uczestnicy oraz opiekunowie udali się na obiad, potem na spoczynek przed kolejną dawką wysiłku umysłowego. Po doładowaniu energii przyszedł czas na drugie zajęcia. Druh Młody rozpoczął je od kordyktanda, które było wyjątkowo pogmatwane. Następnie kazano uczestnikom chodzić po całym terenie obozu w poszukiwaniu kartek z zadaniami, które okazały się wyjątkowo skomplikowane oraz wymagały dużego wysiłku intelektualnego. Musieliśmy zebrać kartki i poprawnie rozwiązać zapisane tam polecenia. Z delikatną pomocą innych zastępów wszystkim udało się ukończyć zadania. Po ciężkich zmaganiach wymagających dużego zaangażowania udaliśmy się do namiotów, w teorii odpocząć, a w praktyce integrować się z innymi obozowiczami. Dzień zakończyliśmy klasycznie, ogniskiem – dość hucznym. Dla chętnych (którzy zawsze się znajdują) druh Młody zorganizował koncert w Korzonku, z którego muzyka rozbrzmiewała jeszcze długo po całym obozie.

Marysia, zastęp 7

CZYM JEST SZCZĘŚCIE?
Tak naprawdę – to zależy. Zależy, kto zada takie pytanie. Z punktu widzenia biologii
szczęście to efekt działania dopaminy. Może ona zostać aktywowana nawet sztucznie.  Sprawia ona, że chce nam się robić różne rzeczy. Czasem nawet takie, które nie służą naszemu zdrowiu (używki, hazard itd). Jednak z punktu widzenia bardziej życiowego szczęście jest czymś innym. Sprawia wrażenie czegoś, co nas napędza. Trudno właściwie to wyjaśnić. Jak to jest czuć się szczęśliwą/szczęśliwym. Jednak z pewnością każdy w jakimś stopniu tego doświadczył. Gdy osiągniemy coś, na co długo pracowaliśmy, gdy możemy po czasie w końcu spotkać ukochaną osobę – pojawia się emocja, uczucie rozpierające nas od wewnątrz, przynoszące stan lekkości i nadziei. Szczęście jest efektem poczucia naszej sprawczości i czymś, do czego podświadomie lub nawet świadomie dążymy. Prawdziwe szczęście to najlepsze co może nas spotkać. Można je prawdopodobnie nazwać filozoficznym sensem życia. Co osobiście uszczęśliwia mnie najmocniej? To moje najbliższe osoby. Miłość.
Mikołaj, zastęp 14.

Dzień rozpoczął się tradycyjnie od pobudki o godzinie 8.00. Po zaprawie porannej
przygotowywaliśmy się do śniadania. Atmosfera była pełna energii – odczuwało się ducha obozowego życia. Po śniadaniu rozpoczęliśmy realizację głównego zadania dnia – kręcenie filmów o naszych zastępach. Pracowaliśmy w grupach nad scenariuszami, planowaniem ujęć i oczywiście samym nagrywaniem. Po południu, po obiedzie i krótkim odpoczynku kończyliśmy montaż naszych filmów. Na późniejszym bloku zajęciowym część z uczestników grała w Mafie, część czytała, jeszcze inni wybrali dyskusję nad sensem życia. (Odbył się też casting wokalistów na koncert w Świniarach oraz pierwsza próba do spektaklu Msza wędrującego – od red.) Wieczorem mieliśmy wspólne ognisko, na którym śpiewaliśmy obozowe piosenki i graliśmy w różnego rodzaju pląsy. Na koniec podziękowaliśmy sobie w
kręgu za kolejny dzień pełen wrażeń i rozeszliśmy się do namiotów, by przygotować się na dalsze wspólne chwile. Dla chętnych w Korzonku odbyły się Rozmowy przy Świecach.

COŚ O SZCZĘŚCIU
Szczęście to takie miłe uczucie w środku, raz chwilowe, a niekiedy trwające nawet lata. Możemy to poczuć na przykład po dostaniu dobrej oceny lub po poznaniu nowego przyjaciela. Jednak szczęście to nie jest coś, co powinno się zachować tylko dla siebie. Trzeba się nim dzielić, by pomóc w odnalezieniu go tym, którzy go jeszcze w sobie nie czują, nie mają przyjaciela lub osoby, z która mogłyby spędzić czas, razem wyjść, poczuć emocje. Szczęście nie zawsze ma związek w drugim człowiekiem. Jego źródłem może być zwierzę, pogoda, kontakt z naturą. Jest wiele przyczyn odczuwania SZCZĘŚCIA.

Wczoraj rano miałyśmy naszą pierwszą zaprawę poranną, która okazała się luźniejsza, niż zwykle. Po zaprawie odbył się apel i śniadanie. Potem sprzątaliśmy namioty, głównie po wczorajszej ulewie. Pierwsze zajęcia tego dnia to przygotowywanie obozu na nasz turnus. Nasz zastęp dostał dwa zadania: rozwieszenie tabliczek z nazwami ulic na właściwych miejscach oraz „ rozwieszenie prądu przy barakowozie”. Po wykonaniu pierwszego, logicznego i zrozumiałego zadania, poszłyśmy się dowiedzieć, co oznacza „rozwiesić prąd”? Gdy wypytałyśmy całkiem spora grupę druhów dowiedziałyśmy się, że mamy wraz z druhem Wojtkiem zakopać jakiś kabel przewodzący prąd. Druh bardzo się ucieszył z tej wiadomości…(wcale nie). Po wykonaniu zadań wszyscy mieli czas wolny, mogli wtedy pójść na kąpielisko, wykąpać się w jeziorze. Po obiedzie wszyscy uczestnicy skierowali się na boisko gdzie odbyły się gry integracyjne. Następnie osoby chętne zebrały się, by pograć w siatkówkę. Nasza gra wyglądała tak, że po spalonym serwie zamienialiśmy graczy w drużynach, tylko, że prawie wszystkie serwy były spalone. ..Po jakimś czasie musieliśmy skończyć mecz, bo zwołano odprawę kadry pod Komendą przez co straciliśmy druha, który mógłby nas pilnować. Wieczorem odbyło się ognisko, a w jego trakcie dwa małe przedstawienia i dyskusja na temat hasła obozu – „słowa mają moc”.

REFLEKSJE O SZCZĘŚCIU

Szczęście to pojęcie subiektywne. Dla niektórych szczęściem może być ulubione jedzenie, rodzina, przyjaciele albo poczucie spełnienia w życiu . Umiejętność cieszenia się z małych rzeczy też przynosi nam poczucie szczęścia. Wszystko w zależności od tego, jak na to , co nas spotyka, spojrzymy . Na przykład optymista na pewno będzie miał większą łatwość cieszenia się z różnych rzeczy niż pesymista. Szczerze – dla mnie szczęście to są bliscy ludzie dookoła.

Malwina Kasztelan

Wczoraj  z rana przyjechałyśmy na obóz. Trochę padało, ale wszyscy i tak nosili swoje rzeczy do namiotów. Na obiad było spaghetti i rosół. Po obiedzie przestało wreszcie padać. Poznałyśmy się bliżej z innymi uczestnikami obozu i zjadłyśmy połowę zapasów swojego jedzenia. Później zapoznałyśmy się z zasadami obozu, co, nie oszukując, nie było zbyt ciekawe. Potem przyszedł czas na kolację. Posiedziałyśmy chwilę ze znajomymi i poszłyśmy na ognisko. Ciekawszą częścią tego wieczoru było „chustowanie”. Każdy uczestnik dostał swoją chustę od Komendanta. W wieczornym kręgu zostałyśmy zaskoczone informacją, że to my mamy wartę nocną. Podsumowując – dzień udał się świetnie.

Kamila i Margo, zastęp 4.

Wyjazdy.

 DO ZOBACZENIA ZA ROK!

Wczoraj mieliśmy wybór – albo Gala Rekordów albo zajęcia muzyczne. Ja wybrałam te drugie. Ćwiczyliśmy tam program do wieczornego występu. Przygotowaliśmy taniec z latarkami, granie na dzwonkach, pisaliśmy własną piosenkę o Korczakowie i nauczyliśmy się śpiewać piosenkę „Abstrakcja”.
A na Gali Rekordów było tak, że na przykład trzeba było jak najdłużej się uśmiechać. Wygrała moja koleżanka. Uśmiechała się przez godzinę! Było tez bicie rekordu w najdłuższym niemruganiu albo w najszybszym zawiązaniu chusty. Potem mieliśmy obiad – jedliśmy rybę.
Po ciszy poobiedniej odbyła się Parada Oszustów. To zabawa trochę jak poker. Było 3 oszustów: rybak, podróżnik i nurek. Odpowiadając na każde pytanie 2 z nich kłamało, a 1 osoba mówiła prawdę. Każdy zastęp miał 10 cukierków. Kiedy druh czytał pytanie, trzeba było obstawić właściwą odpowiedź za pomocą 1, 2 lub 3 cukierków. I tak przy każdym pytaniu. Na koniec wygrane cukierki mogliśmy zjeść. Niestety wczoraj był Wieczór Pożegnalny . I dobiliśmy do setnej pchły w naszej piosence! Dostaliśmy też nagrody za różne osiągnięcia na obozie. Zatańczyliśmy też to, co przygotowaliśmy na warsztatach.
Lila z zastępu 7.

Wczoraj na śniadanie była kasza manna, która była przepyszna i bardzo się ucieszyliśmy, gdy ją zobaczyliśmy. Po bardzo dobrym śniadaniu poszliśmy puszczać latawce na boisko w Świniarach. Latawce robiliśmy wcześniej sami pod czujnym okiem druhny i druha Bronickich. Bawiliśmy się najlepiej na świecie! Później przyjechali strażacy i skakaliśmy z pomostu dmuchanego do wody – to była najlepsza część naszego dnia, bo przepuściłem dwóch chłopców w kolejce, więc się dobrze bawiłem.
Bruno

Byliśmy bardzo zmęczeni. Potem był obiad. Na obiad mieliśmy łazanki i lemoniadę. Późniejna podwieczorek dostaliśmy batoniki czekoladowe lub toffi. Wieczorem puszczaliśmy łódki z naszymi marzeniami na jezioro i skakaliśmy przez ogień.
Było bardzo ładnie na plaży. Poszliśmy szybko spać, bo dużo się dzisiaj działo, ale byliśmy szczęśliwi.
Zastęp 5.

Rozmowa o szczęściu – część druga
Dh. O.: Czym jest dla was szczęście?
– Szczęście to posiadanie rodziny, spędzanie czasu z przyjaciółmi.
– Dla mnie to pobyt w Korczakowie.
– Ale też posiadanie domu.
– I posiadanie rodzeństwa.

Dh. O.: Co sprawia, że jesteś szczęśliwy?
– Rodzice!
– Zabawki.
– Wyjazdy do Korczakowa i dobre jedzenie, las.
– Rodzina i spędzanie czasu z bratem.
– Zwierzątka. 

Dh. O.: Co robisz, aby być szczęśliwy?
– Bawię się z psem.
– Przebywam z przyjaciółmi lub bawię się z rodzeństwem.
– Uszczęśliwia mnie przytulas z rodzicami.
– Rysowanie, dobry posiłek…
– Piję kakao!
– Czytam książkę.
– Słucham opowiadanych żartów i oglądam bajki.

Dh.O.: Co by sprawiło, żebyś był najszczęśliwszy na świecie?  
– Przytulasy z pieskiem!
– Pizza albo jedzenie lodów.
– Największy i najbardziej puchaty królik!
– Granie na telefonie 24/7.
– Żeby wszyscy byli zdrowi w domu.

Dh.O.: Co cię unieszczęśliwia?
– Kłótnia z mamą…
– Zakaz grania na telefonie…
– Kiedy nie mogę bawić się z braćmi albo zakaz robienia wojny na poduszki z bratem.
– Deszcz.
– Wycinka drzew.
– Za gorąca woda.
– Obowiązki w domu!
– Brak kota…
– Zadania domowe i chodzenie do szkoły.

Z chłopcami z zastępów 5. i 6. Rozmawiała druhna Oczko.

Dzień zaczął się od „Błyskawicy” i muzyki. Potem przebraliśmy się w kąpielówki poszliśmy wykąpać każdy samego siebie. Później zbiórka na śniadanie, po którym mieliśmy przygotowania do Korowiska. Trwały one kilka godzin. W międzyczasie zrobiliśmy latawce.
Wieczorem zaczęło się Korowisko. Występowaliśmy do takich piosenek, jak: „Zrobię z was mężczyzn”, „Hakuna Matata”, „Wspaniały świat” i wielu innych. Po imprezie umyliśmy zęby i poszliśmy spać. Dzień był mega fajny!
Marcin z zastępu 4. i Stasiu z zastępu 3.

ROZMOWA O SZCZĘŚCIU
D.M.: Czym jest szczęście?
– Szczęście to uczucie, które towarzyszy nam, gdy się uśmiechamy.
– Szczęście to miłe uczucie, które nigdy nie trwa zbyt długo i między innymi dlatego jest takie fajne.
– Szczęście to wszystko, co jest fajne.
– Nie ma recepty na wieczne szczęście.
D.M.: Co sprawia, że czujecie się szczęśliwi?
– Jak coś się udaje!
– Kiedy ludzie są mili.
– Jak się zje coś smacznego.
D.M.: A co sprawiłoby, że czulibyście się najszczęśliwsi na świecie?
– Chciałbym opłynąć z mamą cały świat żaglówką…
– Zjedzenie pizzy, koniecznie włoskiej – najlepszej na świecie!
Z Krzysiem z zastępu 4. i Wojtkiem z zastępu 3. rozmawiał druh Maciek.

Obudziłem się i usłyszałem, że pada deszcz. Kiedy się ubrałem, nadano przez radio
komunikat: „zbiórki w podobozach !”. Druhowie ogłosili, że ze względu na deszcz nie będzie porannej zaprawy. Poinformowano nas też, kto i gdzie ma służbę. Nam przypadła wart kuchenna. Na śniadanie jedliśmy kanapki. Później były zabawy integracyjne na boisku, bawiliśmy się w różne gry. Po obiedzie mieliśmy Korczakiadę. Druhowie opowiadali nam o Januszu Korczaku. Wieczorem było ognisko ze śpiewaniem i krąg z iskierką przyjaźni. W drugim programie dla chętnych zorganizowano Rozmowy przy Świecach w Cyrku. Potem poszliśmy spać, a w nocy były bitwy. (??? – od red.)
Maciej W., zastęp 1.

We wtorek wstaliśmy już o 7.25, ubraliśmy się w ciuchy i czekaliśmy aż z głośników poleci ,piosenka, co będzie oznaczało godzinę 8. i pobudkę. Mieliśmy poranny apel, a pote poszliśmy na śniadanie, zjedliśmy i była chwila przerwy w namiocie. Druhowie zorganizowali nam gry i zabawy integracyjne na boisku. Później poszliśmy na obiad mniam mniam. Po południu mieliśmy zajęcia pod nazwą „Korczakiada”, podczas których dowiedzieliśmy się bardzo dużo o życiu i naukach Janusza Korczaka. Przed kolacją był czas wolny, mogliśmy tez odebrać telefony. Po kolacji mniam mniam była malutka przerwa, a potem spotkaliśmy się pod pomnikiem Korczaka. Poszliśmy też do kręgu śpiewać piosenki. Potem w łaźni umyliśmy zęby i poszliśmy spać hopsisi hopsisi.
PS. Po ognisku były Rozmowy przy Świecach dla chętnych, a reszta do spania.
Janek, Adam, Przemek, zastęp 2.

Obudziłem się rano i ubrałem się. Byłem bardzo wyspany. Po zbiórce poszliśmy na
śniadanie, które było pyszne. Na boisku odbyły się zabawy integracyjne. Potem obiad – także był dobry, podobnie jak podwieczorek. Po ciszy była Korczakiada i zdobywaliśmy nowe informacje o Januszu Korczaku. Później odebrałem telefon i zadzwoniłem do rodziców. Następnie grałem w piłkę z druhem Pchełką i druhem Maćkiem. Na końcu dnia było ognisko, poszliśmy myc zęby i spać.
Wojtek P. z zastępu 1.

Wczorajszy dzień był dla mnie ciekawy, ponieważ graliśmy Squid Game, w grę czerwone – zielone. Po południu mieliśmy Korczakiadę, w której uczyliśmy się o Januszu Korczaku (Henryku Goldszmicie). Pod wieczór mieliśmy Wieczór Patrona, przechodziliśmy wtedy taki mały test. Po codziennym ognisku można było wybrać rozmowy przy świecach, które polegają na rozmowach ze znajomymi przy blasku świec w tak zwanym cyrku lub pójście spać. Ja wybrałem to drugie, ponieważ byłem bardzo zmęczony. I to już wszystko jeśli chodzi no wczoraj.
Franciszek Michalski, zastęp 2.

Wczoraj było śniadanie, obiad, kolacja, zabawy integracyjne, apel codzienny, spotkanie przy pomniku Janusza Korczaka. Dużo się dowiedziałem : że Korczak opiekował się biednymi dziećmi i zginął razem z nimi, bo nie chciał potrzeć, jak są mordowane. Był lekarzem, pisarzem, nauczycielem. Na koniec mieliśmy Rozmowy przy Świecach.
Tomek B., zastęp 2.

Wczoraj wieczorem było ognisko i na nim dużo fajnych piosenek. Na przykład była piosenka „Szły pchły koło wody” – mega fajna! A po obiedzie było dużo opowiadania o Januszu Korczaku. Dowiedziałem się na przykład, że Korczak był Żydem i też, ze prowadził dom dla bezdomnych dzieci. W Korczakowie jest pomnik Janusza Korczaka.
Leon B., zastęp 1

PONIEDZIAŁKOWE WARSZTATY w relacji zastępu 10.
Natalia i Olga rozmawiają z Hanią i Zuzią:
– Na jakich warsztatach wczoraj byłyście?
– Byłyśmy na warsztatach „ Z nic nierobienia”.
– To co tam robiłyście?!
– No na przykład chodziłyśmy po lesie, przynosiłyśmy różne rzeczy, dotykałyśmy je,
słuchałyśmy, oglądałyśmy, badałyśmy różnymi zmysłami. Oprócz użycia języka…
– A podobało wam się?
– Tak. A wy na jakich warsztatach byłyście?
– Na przygodowych! Bawiłyśmy się w chowanego, w „Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy”, wspinałyśmy się na bardzo stroma piaskową górę.
– Podobało wam się?
– Bardzo, tylko szkoda, że padało.
– A byście polecały te zajęcia innym?
– Tak, bardzo!

Wywiad Olgi i Toli:
– Hej, Lola, na jakich warsztatach byłaś?
– Ja wybrałam kajaki.
– Podobało ci się?
– Tak, polecam!
– A co robiliście?
– Troszkę płynęliśmy, potem musieliśmy pójść do takiego małego miejsca, co miało piasek i troszkę się bawiliśmy.
– A w co się bawiliście?
– W Mafię. Potem musieliśmy pójść, bo ktoś potrzebował toalety, potem wrócić, bo zaczął padać deszcz i się chowaliśmy. Oprócz tego było bardzo fajnie!
– Czyli było super.

Wywiad z Fuji
– Hej, Fuji, na jakich zajęciach byłaś wczoraj?
– Na zajęciach „ Z nic nierobienia”.
– A co tam robiliście?
– Siedzieliśmy na trawniku, chwilę przespałam, więc nie wiem, potem chodziliśmy sobie na spacerek, więc bardzo mi się podobało i patrzyliśmy na już nie pamiętam co…
– No to fajnie. A polecasz te warsztaty?
– Bardzo! Gryźliśmy też patyki i szyszki i, noo, tyle…
– Raczej chyba tylko ty gryzłaś te patyki i szyszki?
– Nie kłóć się ze mną…
– Super.

Wywiad Magdy z Tolą i Zosią
– Dziewczyny, co robiłyście wczoraj na warsztatach przygodowych?
– Wspinałyśmy się na pieskową górę, chodziłyśmy i sprawdzałyśmy, jak szybko biegamy, jeszcze bawiłyśmy się w Baba Jagę i w chowanego.
– Dobrze, a co wam się najbardziej podobało?
– Jak już to Misiu Bimbek.
– Okej, a było coś, co wam się nie spodobało?
– Tak, wspinanie na górę. I że druh Lucek podał mi rękę, kiedy jej nie potrzebowałam.
– A jak było na kajakowych, Magda?
– Bardzo fajnie. Na początku nie kumałam, o co chodzi, więc wiosłowałam lewą ręką, a skręcałam w prawo wtedy… Podobało mi się, gdy już wiedziałam , jak się wiosłuje.
– A co ci się nie podobało?
– Jak jacyś chłopcy w nas ciągle wpływali.
– I co jeszcze robiłyście?
– Najpierw dopłynęliśmy do półwyspu, potem tam graliśmy w Mafię i był chłopiec, który łapał żaby. I jak wracałyśmy, byłam cała mokra. Ogólnie polecam, z wyjątkiem łapania żab.

ROZMOWA Z DRUHNĄ KASIĄ – KOMENDANTKĄ
– Co robiłaś wczoraj?
– Podziwiałam piękne totemy.
– Co to jest totem?
– To taki znak namiotu.
– A co ci się najbardziej podobało podczas wczorajszych zajęć?
– Śpiewanie piosenek i pląsy.
– A co ci do tej pory najbardziej smakowało?
– Zupa pomidorowa i jajecznica.
– Czy wczoraj był męczący dzień?
– Nie, wcale nie.
– Czy lubisz być komendantką obozu?
– Tak.
– Czy wczoraj miałaś czas dla siebie?
– Nie miałam w ogóle czasu dla siebie, ale bardzo lubię spędzać czas z wami i kadrowiczami.
Rozmawiały Maja i Lila z zastępu 7.

WIECZÓR OCZAMI ZASTĘPU 11.
Popołudniu mieliśmy próbny alarm. Byłyśmy trochę przestraszone, ale okazało się , że nic się nie stało i to tylko ćwiczenia. Ze zbiórki ewakuacyjnej poszliśmy na wybrane przez siebie warsztaty: plastyczne, muzyczne, przygodowe i z majsterkowania. Wieczorem padał deszcz, więc nie mogliśmy zrobić ogniska. Poszliśmy do Cyrku i śpiewaliśmy piosenki i bawiliśmy się w pląsy. Najbardziej podobała nam się zabawa Ojciec Abraham i Krokodylek, a z piosenek „Keja”.

Jeszcze miesiąc temu mama mówiła, że nie muszę się jeszcze przygotowywać do Korczakowa. Jednak ten pierwszy raz w końcu nadszedł. Podczas podróży nie mogłam usiedzieć w miejscu. Ciągle się wierciłam i pytałam, kiedy będziemy. W końcu jednak dojechaliśmy do Korczakowa. Było tam bardzo fajnie. Przydzielono mnie do zastępu 12. i już, już byłam rozpakowana, kiedy okazało się, że skierowano mnie do złego namiotu, więc szybko to zmieniono. Potem było czekanie na obiad, który okazał się pyszny. Jedliśmy zupę jarzynową i spaghetti. Ten dzień zapowiadał się fajowo. Aaa, i jeszcze jedno, mamy super druhnę Zuzu. Po obiedzie była cisza, a potem bieg orientacyjny – bardzo fajny!
Czekało nas też Otwarcie Obozu, więc bardzo się ekscytowałam. Na kolację już nie
pamiętam co podano, aż w końcu było Otwarcie Obozu, które zorganizowano w stylu
magów. Było super! Nie mogę się doczekać następnego roku w Korczakowie!
Kasia Krzysztofik, zastęp 9.

Wczoraj przyjechaliśmy do Korczakowa. Z Poznania jedzie się 3 i pół godziny. Po przyjeździe poszłyśmy do namiotu, w którym już czekały koleżanki. Musiały nam zarezerwować miejsca. Po różnych ustaleniach została nas piątka. Jesteśmy zastępem numer 9. Po rozpakowaniu poszliśmy na obiad i zjedliśmy zupę jarzynową i spaghetti oraz kompot. Następnie mieliśmy Bieg po Korczakowie, podczas którego poznaliśmy zasady obowiązujące w Korczakowie, jak i kiedy można kajakować, kąpać się, gdzie i co można robić. Na czasie wolnym czytałam książkę, można też było pływać. Potem była kolacja – klasyka – chleb, masło, szynka, ser, pomidory, ogórki itd. Po posiłku całym zastępem zmywałyśmy. Wieczorem było uroczyste Otwarcie Obozu. Tematem przewodnim był świat czarodziejski i znowu była to gra terenowa, trzeba było zdobyć elementy hasła obozowego.
Na koniec dostaliśmy chusty. Było jeszcze śpiewanie przy ognisku, krąg wieczorny i spanie.
Marianka, zastęp 9.

Wczoraj w czasie biegu poznaliśmy wszystkie zasady obozowe. Oczywiście nie biegaliśmy, bo przecież nie można biegać, tylko chodziliśmy po różnych stacjach, na przykład: komenda, boisko, radio, łaźnia, toi-toi, stołówka, port. Wieczorem mieliśmy grę integracyjną, podczas której wybrani druhowie i druhny sprawdzali, czy zasługujemy na magiczną korczakowską chustę, czy jesteśmy dość sprytni, szybcy, mądrzy i zręczni. Na końcu poszliśmy pod pomnik Janusza Korczaka i wszyscy dostaliśmy chusty. Potem było ognisko i zaśpiewaliśmy 2 piosenki. W kręgu przesłaliśmy Iskierkę, niestety nie doszła.
Lila Konieczna, zastęp 7

ROZMOWA Z DRUHEM PCHEŁKĄ
Ada: Ile lat już jesteś w Korczakowie?
Druh: Przyjeżdżam od 9 lat.
Iwa: Dlaczego masz ksywę Pchełka?
Druh: Dlatego, że kiedy trenowałem w klubie piłkarskim trener powiedział, że jestem szybki i
zwinny jak pchełka.
Basia: Czy podoba ci się ta ksywka?
Druh: Tak!
Ada: Czy Korczakowo według ciebie jest bezpiecznym miejscem?
Pchełka: Tak, to bardzo bezpieczne miejsce, nigdy nic poważnego się nie stało.
Rozmawiały Ada, Iwa, Basia, zastęp 9.

ROZMOWA Z DRUHNA PIELĘGNIARKĄ
Co się druhnie najbardziej podoba w Korczakowie?
D.P. : Atmosfera i widok na jezioro.
Jakie jest ulubione druhny miejsce w Korczakowie?
D.P.: Jezioro.
Czy podoba się druhnie w Korczakowie?
D.P.: Tak.
Woli druhna spać w przyczepie czy w namiocie?
D.P.: W przyczepie.
Czy chciałaby druhna przyjechać tu jeszcze raz?
D.P.: Tak:)
Czym druhna lubi pływać po jeziorze?
D.P.: Rowerkiem wodnym.
Czy druhna będzie na wszystkich trzech turnusach?
D.P.: Nie, będę tylko na pierwszym i drugim.
Ilu już miała druhna klientów w swoim medycznym namiocie?
D.P.: Około ośmioro.
Czy druhna ma jakieś zwierzę w domu?
D.P.: Mam od dwóch lat kotkę Felę.
Rozmawiały Ewa i Hania, zastęp 12.

WYWIAD Z DRUHNĄ PATI
– Ile lat druhna tu pracuje?
– 3 lata.
– Co druhna najbardziej lubi tu robić?
– Pływać i rozmawiać z przyjaciółmi.
– Czy są dobre obiady w Korczakowie?
– Oczywiście!!!

WYWIAD Z ZASTĘPEM 6.
– Czy wam się tu podoba?
– Tak, a najbardziej spanie z pająkami.
– Co wam się dziś podobało?
– Pająki i ważka.
Wywiady przeprowadziły Marianna, Kalina i Nadia z zastępu 12.

Jak wygląda obóz przed przyjazdem uczestników?

Tak: