Dziennik pisany przez uczestników Korczakowskich Spotkań w Kręgu
Dziś rano zaraz po śniadaniu wybraliśmy się dom Świniar. Czekała tam na nas Gala Rekordów. Było wiele stacji z konkurencjami. Ja osobiście wygrałem konkurencję wiązania supłów. Po obiedzie zabraliśmy się za Fafiki, podczas gdy druga grupa miała zajęcia psychologiczne z pierwszej pomocy emocjonalnej. Wieczorem po ognisku nasz zastęp miał wartę nocną. Koledzy na pierwszej zmianie musieli pilnować obozu przed obcymi i agresywnymi osobami, którzy weszły na teren Korczakowa.
Zastęp 3.
O poranku obudziły nas piosenki z playlisty druhny Gosi. Została nam ogłoszona Akcja Błyskawica czyli szybkie sprzątanie obozu zamiast zaprawy porannej. Jako zastęp drugi zostaliśmy przydzieleni do wyniesienia śmieci. Potem poszliśmy na apel poranny, na którym dowiedzieliśmy się jaki jest plan dnia. Zaraz potem zjedliśmy śniadanie. Następnie poszliśmy na zajęcia. Podzielono nas na dwie grupy: jedna w Cyrku rozmawiała o książce Recepty Starego Doktora z jej autorką, druga w świetlicy o Dziennikach Korczaka ze specjalistą w tej dziedzinie. Po zajęciach pracowaliśmy nad Fafikami. Później, po zjedzeniu obiadu i po ciszy znów pracowaliśmy nad filmami. Po kolacji mieliśmy ognisko i Wieczór Patrona, podczas którego obejrzeliśmy przedstawienie i trzymaliśmy honorowe warty pod Pomnikiem Starego Doktora.
Zastęp 2.
Dzisiejszy dzień był zupełnie inny niż wszystkie. Przed obiadem przenieśliśmy się do Warszawy z lat trzydziestych za sprawą kolejnych (po przerwie 5 lat) Korczakowa KorLARPów. Każda osoba najpierw wylosowała karteczkę z narodowością oraz klasą społeczną, a później przystąpiliśmy do gry. Ja byłem robotnikiem pochodzenia żydowskiego i poczułem się tak nie fair, jak czuli się Żydzi prawie sto lat temu. Nie brakowało również zaskakujących zwrotów akcji i sytuacji, w których nawet największy wariat musiał na chwilę przystanąć i przemyśleć kolejny ruch. Emocje towarzyszące całej grze były gargantyczne. Po obiedzie poszliśmy do Świniar, aby oglądnąć film pod tytułem Światła miast, który był wydany w 1931 roku, więc ma 96 lat. Dodatkowo dziś podczas kręgu mieliśmy rozmowę, co sądzimy o tej grze oraz co z niej wynieśliśmy. I było to świetnym zakończeniem pełnego wrażeń dnia. KorLARPy dostarczyły nam mnóstwo śmiechu i niezapomnianych wspomnień. Pozostaje mieć nadzieję, że nie były one ostatnim takim wydarzeniem w Korczakowie. Choć miseczka nie odegrała dziś roli głównej, to zgodnie z poleceniem musiała znaleźć swoje miejsce w tym podsumowaniu.
Zastęp 1
Wczoraj Korczakowo było pełne muzyki. Kadra na wieczorny Festiwal Piosenki Naszej stała się piratami, którzy podbijali morza i oceany. Świetna zabawa w Amfikorze. Rano zmiana: tłumacząc zawiłości polskiego społeczeństwa w dwudziestoleciu międzywojennym, zorganizowaliśmy grę (tzw. LARP), w której instruktorzy i uczestnicy odgrywali postacie z Warszawy lat 20. i 30., bo bez zrozumienia kontekstu trudno o zrozumienie postaci Korczaka i jego wyjątkowości. Na kilka godzin korczakowski las zamienił się w ulice i place Warszawy sprzed stu lat, pełne kultur, smaków i zapachów – ale także narodowości oraz różnic klasowych i wynikających z nich konfliktów. Lekcja historii w praktyce.
Jerzy Zgodziński, nasz Szef, powtarzał, że nie można cały czas jeść jajka na miękko, bo przecież trzeba czasem spróbować jajecznicy, jajka na twardo, omletu. Przestrzegamy tej zasady.
Na koniec dodam, że umiejętność metamorfozy Korczakowców jest niepowtarzalna. W krótkiej chwili dziesiątki osób wykombinowały przebrania i rekwizyty, wizualnie upodabniając się do Warszawiaków sprzed stu lat. Nagle pojawiły się suknie, marynarki i kaszkiety. Jak? Ot, tajemnica Lasu.
🙂
Nagrania już niedługo
Dziś pobudka była o ósmej. Wraz z moim zastępem wstaliśmy i poszliśmy na zaprawę, na której druh Pchełka powiedział, żebyśmy zrobili dwa kółka wokół boiska, a potem kilka ćwiczeń, tych co zawsze, na rozgrzewkę. Potem poszliśmy na poranny apel, na którym dowiedzieliśmy się, że dziś są przygotowania do FPN-u. Zjedliśmy pyszne śniadanie, a po nim zabraliśmy się do pracy nad piosenką. Wszystkie zastępy ćwiczyły. Po wyćwiczeniu tekstów i melodii, rozpoczął się obiad, na którym zjedliśmy zupę owocową i makaron z jajkiem w sosie koperkowym. Gdy odpoczywaliśmy na ciszy poobiedniej, w Amfikorze rozpoczęły się próby do Festiwalu. Każdy zastęp zaplanował też, w co się ubierze, jak pomaluje oraz jak ustawi na scenie. Później mieliśmy kolację, na której zjedliśmy pyszne kanapki. Wieczorem, gdy każdy zastęp był gotowy, ogłoszono zbiórki w podobozach i wyruszyliśmy do Amfikoru. Po chwili rozpoczęły się spektakularne występy poszczególnych zastępów. Po wszystkich pokazach nastąpiło ogłoszenie wyników. Pierwsze miejsce zajął zastęp II. Skakali z radości i ze szczęścia. Po zakończeniu Festiwalu wszyscy udaliśmy się do stołówki, ponieważ czekała tam na nas ciepła herbatka oraz poczęstunek – dla laureatów torty, dla wyróżnionych babki, dla pozostałych ciasteczka. Po bankiecie poszliśmy umyć zęby i spać.
Zastęp 13.
Uwaga: zdjęcia z Festiwalu Piosenki Naszej oraz z Bankietu znajdują się w osobnym wpisie Małego Przeglądu.
Dzisiaj nasze korczakowskie życie wyglądało inaczej niż zwykle. Działo się tak, ponieważ w planie pojawiła się gra terenowa po Ośnie Lubuskim. Odwiedzaliśmy różne punkty na terenie miasta, w których mieliśmy do wykonania przeróżne zadania. Celem naszej gry było poznanie Ośna i dotarcie do głównej atrakcji, czyli pizzy, która stanowiła dzisiejszy obiad. Po zjedzonym posiłku podążyliśmy w stronę Biedronki. Z racji długiej nieobecności w sklepie zaskoczył nas i niemal przytłoczył wybór, wręcz nadmiar produktów. Mogliśmy kupić nawet ciecierzycę, mąkę i żel pod prysznic! Onomatopeją tegorocznego, podobnie jak zeszłorocznego, obozu, może być „plusk”. To dlatego, że ostatnio w Korczakowie zdarzają się ulewy, mżawki i deszcze. Do obozu wracaliśmy polną drogą, w miłej i przyjemnej atmosferze. Po przyjściu na brzeg jeziora czekała nas miła niespodzianka. Przeprawa na drugi brzeg, za sprawą druha Igora i druha Batmana, odbyła się na tratwie. Dzień zakończył się pięknym ogniskiem i Koncertem w Korzonku druha Pchełki. Frekwencja na koncercie pozytywnie zaskakiwała, mimo wyraźnego chłodu. Jednak przy blasku świeczek i dobrej muzyce nawet najzimniejszy wieczór może być przyjemny.
Zastęp
Poniedziałek był pełen ciekawych wydarzeń i atrakcji i na pewno na długo pozostanie w naszej pamięci. Tak jak każdy dzień tego obozu. Przed południem uczestniczyliśmy w zajęciach w Cyrku prowadzonych przez druha Komendanta. Na początku pokazał nam kilka filmów z poprzednich lat, które brały udział w konkursach i je wygrywały. Opowiadały one o różnych sytuacjach i były dla nas pewną inspiracją. W jednym z filmów pojawiła się wyemancypowana bohaterka, która była samodzielna, dzielna i odważna . Podjęła bardzo dobrą decyzję i uratowała komuś życie. Po obiedzie i odpoczynku wzięliśmy udział w warsztatach wcześniej przez siebie wybranych. Każde nowe doświadczenie trafiało do mojego wiaderka wspomnień, które codziennie się powiększa i coraz bardziej się wypełnia. Wieczorem spotkaliśmy się na ognisku w Cyrku. Śpiewaliśmy piosenki i robiliśmy pląsy.
Superowo się bawiliśmy. Niestety, tego dnia nie dopisywała nam pogoda i wieczorem nie były widoczne gwiazdy. Mieliśmy nadzieję, że niebo się rozchmurzy, ponieważ blask gwiazd zawsze tworzy wyjątkową atmosferę i dodaje uroku takim chwilom, jak codzienne ognisko, nieważne gdzie, ważne z kim. Mimo to wspólne śpiewanie i dobra zabawa sprawiły, że ten wieczór był naprawdę udany.
Zastęp 11.
Libretto w języku polskim:
Libretto in English:
W sobotę mogliśmy spać aż do 8.20. Po śniadaniu były różne warsztaty. My zaczęliśmy od zajęć z pierwszej pomocy. Po godzinie przeszliśmy na kolejną stację warsztatową, także z pierwszej pomocy. Następnie był obiad i musieliśmy cierpliwie czekać w kolejce na nasze jedzenie. Gdy zjedliśmy, poszliśmy robić kolaże z gazet, a potem pracowaliśmy nad nasza piosenką na FPN. Po kolacji, około 21.30 spotkaliśmy się w kręgu, gdzie zaśpiewaliśmy kilka piosenek, po czym wyruszyliśmy wokół jeziora, by zająć miejsca na widowni i obejrzeć spektakl na jeziorze. Po drodze prawie się zgubiliśmy. Po Koncercie na Wodzie wróciliśmy do obozu około 1.30. Zostaliśmy przywitani wspaniałą wiadomością, że pobudka będzie o 9 – tej, a śniadanie dopiero o 10 – tej, żebyśmy mogli pospać dłużej, czego właśnie potrzebowaliśmy.
Zastęp 9.
On Sunday 19th July we were able to sleep until 8:20. After breakfast we did a workshop where we started with first aid. Then moved on to another first aid course. After that it was lunch where we had to patiently wait in line for our food. Once that was done we did collages with newspaper before working on our song. Then it was dinner. At about 9:30 we went to the campfire where we sang some songs before walking 50 mins to watch a show on the lake (where we got half lost trying to get to). Then we walked back arriving at about 1:30am where we were greeted with the amazing news that we were getting woken up at 9 with breakfast at 10 to allow us to sleep longer which is well needed.
Filmowe, koralikowe, plastyczne, CPFNRO*, pisarskie, żeglarskie, żonglerskie, sportowe, muzyczne, origami oraz z linorytu – to lista seryjnych warsztatów prowadzonych przez kadrę w tym roku na starszym turnusie. Do tego kulinarne, jogowe, ceramiczne i robalowe. ** Szwedzki stół z zajęciami, można skosztować wielu i znaleźć to, co posmakuje najbardziej. A być może zostanie ulubionym przysmakiem na życie.
CPFNRO (Ciężka Praca Fizyczna Na Rzecz Obozu)
Robalowe – warsztaty o pająkach i wężach
Dzisiaj większość z nas poszła na zaprawę poranną do jeziora. Woda była zaskakująco przyjemna. Po szybkim wejściu do wody pobiegłyśmy do pryszniców. Mimo naszych starań nie udało nam się umyć przed śniadaniem. Następnie odbył się apel, a później pierwszy posiłek tego dnia, na którym zjadłyśmy bułki i wypiłyśmy dużo herbatki. Dostaliśmy informację, że ma nadejść burza, dlatego zatrudniłyśmy chłopaków, by nam zrobili okopy.
Następnie odbyły się warsztaty. Prawie wszystkie wybrałyśmy sportowe. Grałyśmy chwilę w siatkówkę, lecz zaczęło padać, wiec poszłyśmy kibicować chłopakom. Po obiedzie zaczęły się warsztaty z tworzenia piosenek na FPN. Uczyliśmy się, jak napisać piosenkę. W wolnym czasie otwarto port, gdzie można się było przepłynąć łódką lub pomarańczowym kajakiem, oraz boisko, na którym zorganizowano mecz. Brali w nim udział uczestnicy, kadra i goście. Wieczorem padał deszcz, więc część ogniska odbyła się w Cyrku. Gdy wszyscy już poszli spać zastęp 8., jako warta nocna, udał się pod komendę, by pilnować obozu. Około trzeciej
w nocy zaczęło bardzo mocno padać. Na szczęście wszystkie większe burze, niczym kolarze widzący przeszkodę na swej drodze, ominęły nasz obóz. Podczas ulewy cała kadra (i goście) zaangażowała się, by chronić obóz przed zawaleniem. Mimo przeciwności losu zarówno kadra jak i uczestnicy z podobozu męskiego zachowali się ekwilibrystycznie i wszystko skończyło się dobrze.
Zastęp 8.
Dzisiejszy dzień zaczęliśmy w sposób fantastyczny, ponieważ przez wczorajszą długą imprezę wieczorną zaprawa poranna była odwołana, dzięki czemu mogliśmy dłużej pospać. Zjedliśmy wspaniałe śniadanie przygotowane przez naszych znakomitych kucharzy. Potem część osób poszła na warsztaty ceramiczne (w których nasz zastęp nie brał udziału), reszta wyruszyła na spacer – z rana jak śmietana – do wielokrotnie odwiedzanych przez Korczakowców Świniar. Na miejscu mieliśmy wiele możliwości odpoczynku: można było grać w ping – ponga, siatkówkę, zbierać kwiaty do bukietów, huśtać się czy po prostu relaksować
się na ławeczce. Po powrocie do Korczakowo zorganizowano dla chętnych warsztaty kulinarne. Zjedliśmy obiad, a po ciszy poobiedniej odbył się quiz, na którym druhowie zachowywali się bardzo egzaltowanie, lecz wszystkim poprawiło to humor. Jakiś czas później trwały dalsze warsztaty kulinarne, na których przyrządzono przepyszne desery, które zostały podane do kolacji. Po kolacji mieliśmy chwilę odpoczynku i część z nas poszła się zdrzemnąć by być wyspanym na wartę nocną. Potem ogłoszono zbiórki w podobozach i wszyscy przeszliśmy do kręgu. Warto jeszcze wspomnieć, że w czasie wolnym było naprawiane boisko do siatkówki. Przy ognisku jak zawsze panowała miła atmosfera. Graliśmy i śpiewaliśmy piosenki. Po śpiewaniu odbył się apel wieczorny. Następnie udaliśmy się do namiotów, jednak niektórzy poszli jeszcze na wieczorny koncert organizowany w
Korzonku. Po jakimś czasie ogłoszono ciszę nocną i cały obóz poszedł spać. Część naszego zastępu udała się na wartę nocną.
Zastęp 7.
Ps. Kadro, kochamy Was!
Szkoda, że nie udało się tego momentu uchwycić na zdjęciu. Piękne, damskie zadbane dłonie z pomalowanymi paznokciami… trzymające piłę i wkrętarkę. Jeden z pomostów wymagał remontu i dziewczyny zgłosiły swoją gotowość. Zostały przeszkolone i wzięły się do roboty. Czy obyło się bez problemów, a efekt jest pomostowym wzorcem z Sevres? Nie, ale przecież nie o to chodzi. Chciały nauczyć się czegoś nowego i się nauczyły. Mają doświadczenie, którego nie zdobędą w szkole.
Zdjęcie zrobimy następnym razem. Roboty nie zabraknie. A Korczakowo ma wyremontowany pomost.
Pomagają nam
